Od razu trzeba wspomnieć o tym, że przepuklina u psa może być niebezpieczna i wymaga bezzwłocznej interwencji specjalisty. W wielu przypadkach jedynym sposobem na pozbycie się problemu jest operacja przepukliny u psa. Jakie są rodzaje przepukliny i jakie daje ona objawy? Jak wyglądają metody leczenia tego schorzenia? Na te i inne nurtujące cię pytania znajdziesz odpowiedź w tym artykule. Przepuklina u psa – co to jest? Czym dokładnie jest przepuklina u psa? To wybrzuszenie, najczęściej zlokalizowane na brzuchu. W wyniku przerwy w powłokach brzusznych niektóre narządy lub tkanka tłuszczowa mogą się przemieszczać pod skórę. Wielkość przepukliny zależy od rozmiaru przerwy w powłokach. Sytuacja, gdy to narządy wewnętrzne przedostają się pod skórę, jest niezwykle niebezpieczna i może nawet zagrażać życiu zwierzaka. Jeśli tylko zauważysz coś niepokojącego, od razu udaj się do specjalisty. Szybka konsultacja, wykonanie badań i podjęcie leczenia mogą uratować pupilowi zdrowie, a nawet życie. Przepuklina u szczeniaka W większości przypadków przepuklina u starszych psów powstaje na skutek urazu. Jednak sytuacja wygląda inaczej w przypadku młodych zwierząt. Przepuklina u szczeniaka często ma charakter wrodzony i bardzo szybko można ją zdiagnozować. Gdy tylko dostrzeżesz taki problem, udaj się do weterynarza. W przypadku przepukliny u czworonoga objawy, które powinny zwrócić twoją uwagę to między innymi: osłabienie;brak apetytu;wymioty;duszności;ślinienie się;kaszel;wybrzuszenie zlokalizowane na brzuchu lub w okolicy pachwin. Jak widzisz, objawy te nie są charakterystyczne dla wyłącznie jednej choroby i mogą wskazywać także na inne przypadłości. Właśnie z tego względu nie należy diagnozować zwierzaka na własną rękę. Powinien zrobić to doświadczony specjalista. Rodzaje przepukliny u psa Warto wspomnieć o tym, że wyróżnia się kilka rodzajów przepukliny u psów. Przepuklina pępkowa u szczeniaka Ten rodzaj przepukliny u szczeniaka powstaje w pierwszych tygodniach życia, w miejscu, w którym była pępowina. W większości przypadków to nic groźnego, a przepuklina ustępuje samoistnie. Jeśli nie – wymaga leczenia operacyjnego, gdy zwierzę jest starsze. Przepuklina pachwinowa u psa Ta przypadłość pojawia się na skutek zwiększonego ciśnienia w jamie brzusznej i zdecydowanie wymaga szybkiej wizyty u lekarza. Najczęściej taka przepuklina u psa leczona jest operacyjnie. Przepuklina kroczowa u psa Przepuklina kroczowa u psa może nawet doprowadzić do problemów z wypróżnianiem. W każdym z tych przypadków konieczna jest szybka wizyta u lekarza, który będzie w stanie pomóc twojemu pupilowi. Czas jest kluczowy. Przepuklina u psa – leczenie W wielu przypadkach jedynym sposobem na leczenie omawianego schorzenia jest po prostu operacja przepukliny u psa. Nie da się ukryć, że każda operacja u zwierzaka niesie ze sobą ryzyko powikłań. Z tego względu warto wybrać sprawdzone miejsce, gdzie twój zwierzak otrzyma profesjonalną opiekę. Po operacji konieczne jest zapewnienie zwierzęciu spokoju i czasu na regenerację i powrót do zdrowia. Niezbędne będą odpowiednie leki, a także dieta. Jednak o wszystkim powinien poinformować cię weterynarz. Pamiętaj, że po zabiegu odbywają się wizyty kontrolne i zmiany opatrunków. Nie obędzie się również bez założenia specjalnego kołnierza, aby zwierzak nie gryzł rany. Koszt operacji przepukliny u psa Zastanawiasz się pewnie, jaki jest koszt operacji przepukliny u psa? Stawka zależy od wielu czynników, w tym konkretnej kliniki, stopnia zaawansowania choroby, wykonanych badań i leków, które będą potrzebne po operacji. W wybranym przez ciebie miejscu na pewno uzyskasz wszystkie niezbędne informacje. Przepuklina u psa jest w wielu przypadkach poważną dolegliwością i zdecydowanie nie należy jej lekceważyć. Gdy tylko zauważysz jakieś niepokojące zmiany na ciele zwierzęcia, koniecznie udaj się do weterynarza. Wyłącznie doświadczony specjalista będzie w stanie dokładnie zdiagnozować schorzenie twojego zwierzaka i przywrócić go do zdrowia. Nie podejmuj działań na własną rękę, bo możesz jeszcze bardziej zaszkodzić pupilowi.

Postępowanie przeciwbólowe po operacji. Lek. Paweł Baljon. 77 poziom zaufania. Witam Pana serdecznie! Do najczęstszych powikłań, które mogą wystąpić w krótkim czasie po operacji naprawczej przepukliny rozworu przełykowego, należą dolegliwości bólowe, ból barków, zakażenie rany, krwawienie, krwiak, zapalenie płuc.

Przepuklina u psa Przepuklina u psa, co to takiego? Zwierzęta domowe dość często dotyka dziwna przypadłość. Otóż na powierzchni powłok ciała pojawia się różnej wielkości „wybrzuszenie”, które często nazywane jest przez właścicieli guzem. Może ono uwidocznić się w różnych miejscach, np. pod skórą brzucha, klatki piersiowej, pachwiny, nogi lub krocza. Zmiana taka ma miękką, plastyczną konsystencję, przy ucisku potrafi zniknąć, czasem powiększa się lub zmniejsza. Wielu opiekunów kojarzy tego typu deformację z krwiakiem, ropniem lub nawet guzem nowotworowym. Zanim jednak zaczniesz rozpaczliwie przeszukiwać internet w poszukiwaniu informacji o co złośliwszych nowotworach, zabierz psa do lekarza i pozwól mu go zbadać. Może się bowiem okazać, że to, co niepokojąco „sterczy” z brzucha czy podbrzusza Twojego podopiecznego, to nie jest żadna złośliwa zmiana, tylko właśnie przepuklina u psa. Przepuklina dotyczy psów w każdym wieku, bardzo często jednak stwierdzana jest u szczeniąt. Zwierzęta albo się z nią rodzą, albo też do jej rozwoju dochodzi w wyniku urazu, ciąży czy otyłości. Czym jest przepuklina u psa, jakie są rodzaje przepukliny, sposoby leczenia, a także konsekwencje – o tym dowiesz się, czytając poniższy artykuł. Co to jest przepuklina u psa?Budowa przepuklinyKlasyfikacja przepuklinPodział ze względu na etiogenezęPodział ze względu na lokalizacjęPodział ze względu na komplikacjePodział ze względu na budowę przepuklinyPrzyczyny przepukliny u psaPrzepuklina u psa: charakterystykaPrzepuklina brzuszna u psaPrzepuklina pępkowa u psaPrzepuklina pachwinowa u psaPrzepuklina mosznowa u psaPrzepuklina udowa u psaPrzepuklina kroczowa u psa / przepuklina przepony miednicznej u psaPrzepuklina przeponowa pourazowa u psaPrzepuklina przeponowa otrzewnowo – osierdziowa u psa (PPOO)Wrodzona przepuklina otrzewnowo – opłucnowa u psaPrzepuklina rozworu przełykowego przepony u psaPrzepuklina jatrogenna u psa Co to jest przepuklina u psa? Samo pojęcie „przepuklina” (hernia) jest dość szerokim określeniem wszelkich nieprawidłowości, które prowadzą do wysunięcia się narządu lub jego części (np. jelita), poprzez tkankę łączną lub ścianę ograniczającą daną jamę w organizmie (np. jamę brzuszną), która w prawidłowych warunkach powinna być „szczelna” i zapobiegać tego typu przemieszczeniom. Wszelkie rodzaje przepuklin (a jest ich wiele) są wypadkową dwóch przeciwstawnie działających sił, obecnych w danym miejscu i czasie w organizmie. Są to: siła nacisku, działająca na dany narząd, która niejako wypycha go na zewnątrz;siła ograniczająca mięśni lub powięzi, która w prawidłowych warunkach daje odpowiedni opór i nie dopuszcza do przemieszczania się tkanek czy narządów. W sytuacji, gdy dochodzi do przepukliny oznacza to, że mięśnie lub powięzi normalnie ograniczające narządy jamy brzusznej w ich prawidłowym położeniu bądź to uległy znacznemu osłabieniu, bądź też wręcz doszło do ich przerwania w pewnym miejscu, skutkiem czego narządy wewnętrzne – pod wpływem działania siły nacisku oraz dzięki własnym ruchom (np. perystaltycznym) – wślizgnęły się przez powstały w powłokach otwór. Dzieje się tak z różnych przyczyn, o których przeczytasz poniżej, podczas charakteryzowania poszczególnych rodzajów przepuklin. Generalnie jednak można powiedzieć, że wszystko, co zwiększa ciśnienie panujące w danej przestrzeni organizmu oraz każdy czynnik osłabiający mięśnie i powięzi może doprowadzić do przepukliny. Zanim jednak przejdziemy do szczegółów, chciałabym zapoznać Cię Czytelniku z podstawowymi pojęciami oraz rodzajami przepuklin. Budowa przepukliny Przepukliny mogą dotyczyć różnych narządów i występować w rozmaitych lokalizacjach, jednak każda przepuklina u psa posiada pewne stałe elementy. Są nimi: Wrota przepukliny To szczelina, otwór lub ubytek w powłokach ciała, przez które przeciskają się tkanki i narządy. Najczęściej jest to miejsce, stanowiące „słabe ogniwo”, punkt, w którym tkanki mają mniejszą wytrzymałość względem naciskających na nie narządów. Kanał przepukliny Kanał przepukliny jest to droga, przez którą zawartość przepukliny dostaje się pod skórę. Najczęściej kanał przepukliny tworzony jest dzięki torującemu sobie drogę uchyłkowi otrzewnej, który wciska się pomiędzy tkanki. Worek przepuklinowy Worek przepuklinowy to uwypuklenie otrzewnej (jeśli dotyczy przepukliny brzusznej), w której znajduje się zawartość przepukliny. Dzieli się na 3 części: szyjkę, która znajduje się we wrotach i kanale i jest jednocześnie najwęższym elementem worka,trzon,dno worka przepuklinowego. Jest to element przepukliny o istotnym znaczeniu, a – w zależności od tkanek go tworzących – może być zbudowany: z dwóch warstw: skóry i otrzewnej ściennej; jeśli worek przepuklinowy ma właśnie taką budowę, przepuklina u psa określana jest mianem przepukliny prawdziwej,z jednej warstwy, którą stanowi skóra; wówczas mówimy o przepuklinie rzekomej. Zawartość przepukliny Zawartość przepukliny to wszystko, co się w niej znajduje. Może być różna, w zależności od lokalizacji. Początkowo może być pusta, w miarę trwania stanu dochodzi do wpuklania się do worka różnych tkanek i narządów. W przypadku przepukliny brzusznej najczęściej zawartość przepukliny stanowią: pętle jelit,tkanka tłuszczowa,fragmenty sieci. Przy przepuklinie kroczowej jej zawartość może stanowić pęcherz moczowy, a przy przepuklinie pachwinowej – np. róg macicy. Cechą wspólną wszystkich przepuklin jest fakt, że ich zawartość przeciera sobie szlak wykorzystując słabsze obszary w mięśniach, czy powięziach. Z reguły są to miejsca, przez które z jednego obszaru ciała do drugiego przechodzą duże naczynia krwionośne, nerwy czy też inne struktury, najczęściej stanowiące różnego rodzaju przewody. Tak więc nawet blizna pępkowa również jest takim miejscem o słabszej konstrukcji, zwłaszcza na wczesnych etapach życia psa. Klasyfikacja przepuklin Podział ze względu na etiogenezę Przepukliny wrodzone Przepukliny wrodzone – będące zaburzeniem rozwojowym. Na skutek błędów w embriogenezie nie dochodzi do prawidłowego „zamknięcia się” powłok ciała lub tkanek ograniczających jamy w organizmie, w wyniku czego pozostają drobne lub bardziej obszerne ubytki, stanowiące wrota przepukliny. Tego typu zaburzenia wykrywane są najczęściej tuż po porodzie lub we wczesnym szczenięctwie. Ponieważ wiele z nich ma podłoże genetyczne, nie powinno się dopuszczać do rozrodu psów obciążonych wadami wrodzonymi. Przepukliny nabyte Mogą pojawić się w każdym wieku, a doprowadza do nich wiele przyczyn. Najczęściej powstają w wyniku urazu (np. wypadek komunikacyjny, uderzenie, upadek z dużej wysokości), podczas którego dochodzi do przerwania ciągłości ściany mięśniowej danego obszaru ciała. Do innych dochodzi na skutek wysokiego ciśnienia, panującego w jamach ciała (np. w jamie brzusznej). Jednym z typów nabytych przepuklin są te, które bywają powikłaniem niektórych zabiegów operacyjnych. Podział ze względu na lokalizację Przepukliny zewnętrzne Przepukliny zewnętrzne – podczas których narządy wewnętrzne wyślizgują się np. z jamy brzusznej pod skórę. W zależności od lokalizacji wyróżnić można: przepuklinę pępkową,przepuklinę brzuszną,przepuklinę pachwinową,przepuklinę udową,przepuklinę kroczową. Przepukliny wewnętrzne Przepukliny wewnętrzne – to są przepukliny, których zawartość nie kieruje się na zewnątrz, tylko zmienia swoje położenie wewnątrz organizmu. Polega to na tym, że dany narząd – topograficznie przypisany do konkretnej jamy ciała – wślizguje się do innej jamy lub do zachyłka. Ze względu na fakt, iż przepukliny te występują w obrębie tkanek, tworzących pierścień (np. przepona), zaliczamy tu między innymi: przepuklinę przeponową,przepuklinę rozworu przełykowego. Podział ze względu na komplikacje Przepukliny odprowadzalne Przepukliny odprowadzalne – za pomocą umiejętnego (i delikatnego!) uciskania można odprowadzić zawartość przepukliny poprzez jej wrota do prawidłowego położenia. Przepukliny nieodprowadzalne W stanach przewlekłych, gdy zawartość przepukliny długo przebywa w worku przepuklinowym może dojść do zrostu tych dwóch struktur i w konsekwencji – niemożności odprowadzenia danej tkanki czy narządu do jej naturalnego położenia. Jest to bardzo niebezpieczny stan, który może doprowadzić do tzw. uwięźnięcia przepukliny. Przepukliny uwięźnięte Do worka przepuklinowego cały czas wypychane są narządy wewnętrzne pod wpływem działania tłoczni brzusznej czy też innych sił nacisku (parcie na kał, kaszel, intensywne szczekanie psa). Dodatkowo samo poruszanie się pewnych organów (np. perystaltyka jelit) może sprawiać, że wślizgują się one coraz bardziej do worka przepuklinowego. Do uwięźnięcia dochodzi w sytuacji, gdy zawartość przepukliny jest już tak duża, iż nie ma możliwości wsunąć jej z powrotem przez zbyt wąskie wrota, które dodatkowo uciskają na narządy wewnętrzne i tkanki, leżące w ich obrębie, co skutkuje ograniczeniem ukrwienia narządów tworzących przepuklinę. Na tym etapie pojawić się mogą u psa objawy, jak: wymioty,biegunki,brak lub utrudnione oddawanie kału lub moczu,brak apetytu. Dodatkowo widoczne uniesienie tkanek w miejscu przepukliny jest bolesne, o zwiększonej ciepłocie, skóra w tym miejscu może ulec zaczerwienieniu. Ten rodzaj przepukliny z całą pewnością nie jest już odprowadzalny, a stan ten dodatkowo może doprowadzić do bardzo poważnych, nieodwracalnych konsekwencji. Jeszcze nie doszło do zamknięcia naczyń krwionośnych w obrębie przepukliny, jednak im dłużej ten stan trwa, tym większe ryzyko, iż przepuklina u psa ulegnie zadzierzgnięciu. Przepukliny zadzierzgnięte Ponieważ wrota przepukliny bezustannie napierają na jej zawartość, dochodzi do zaciśnięcia naczyń krwionośnych struktur, które znajdują się w worku przepuklinowym. Nieuniknionym skutkiem tego jest niedokrwienie, a następnie martwica tkanek leżących w tym obszarze. Jeśli są to jelita, dochodzi do upośledzenia pasażu i pojawiają się objawy niedrożności jelit. Przepuklina zadzierzgnięta jest stanem zagrażającym życiu, wymagającym natychmiastowej korekcji chirurgicznej. Podział ze względu na budowę przepukliny Przepukliny prawdziwe Przepukliny prawdziwe, których zawartość znajduje się najczęściej w worku otrzewnowym. Przepukliny rzekome Przepukliny rzekome – ich zawartość rzadko znajduje się w worku otrzewnowym. Umożliwiają one wypadnięcie narządów na zewnątrz, np. przepukliny brzuszne powstałe na skutek urazu. Przyczyny przepukliny u psa Wady wrodzone, które pojawiają się w okresie zarodkowym. Przepukliny, będące ich konsekwencją manifestują się głównie w okresie młodzieńczym u psów. Niestety, bardzo często związane są one również z innymi anomaliami, jeśli więc u szczeniaka zdiagnozowano przepuklinę wrodzoną, zawsze powinno się sprawdzić, czy nie towarzyszą jej również inne zaburzenia (np. wnętrostwo, przepuklina przeponowo – osierdziowa, ubytki przegrody międzykomorowej i inne).Powiększenie naturalnych otworów, pierścieni, szpar czy szczelin występujących wewnątrz organizmu. Może do nich dojść na skutek zaburzeń w embriogenezie, a także w wyniku osłabienia napięcia struktur je napinających (np. z powodu otyłości, ciąży, a nawet zaawansowanego wieku). Klasycznym przykładem tego typu przepukliny jest przepuklina rozworu elastyczność oraz wytrzymałość tkanek. Obniżona elastyczność oraz wytrzymałość tkanek predysponuje do łatwiejszego powstawania różnego rodzaju ubytków, poszerzeń, czy rozstępów w obrębie tkanek ograniczających. Taki spadek turgoru może być wynikiem starzenia się organizmu, ale także towarzyszy chorobom tkanki łącznej (np. kolagenopatiom).Urazy, powodujące przerwanie ciśnienie wewnątrzbrzuszne. Zwłaszcza częste parcia na kał lub utrudnione jego oddawania u niekastrowanych samców psów mogą w konsekwencji doprowadzić do przepukliny przepony miednicznej. Przepuklina u psa: charakterystyka Przepuklina u psa rozpoznanie Przepuklina brzuszna u psa Do wystąpienia przepukliny brzusznej dochodzi najczęściej na skutek urazu, np. w wyniku wypadku komunikacyjnego lub pogryzienia przez inne zwierzę. W takich sytuacjach następuje przerwanie ściany w jamie brzusznej w danym miejscu i wklinowywania narządów wewnętrznych w tak powstałą szczelinę. Z reguły tego typu obrażenia powstają z boków ciała lub w okolicy przedłonowej. Zdarza się jednak, że przepuklina brzuszna jest wrodzona – wówczas zwykle przepuklina brzuszna znajduje się doczaszkowo od pępka jako wrodzona przepuklina brzuszna przednia. Nierzadko przepuklina brzuszna towarzyszy innym nieprawidłowościom u psa, zwłaszcza przepuklinie otrzewnowo – osierdziowej przepony. Takie anomalie rozwojowe mogą być dziedziczone u wyżłów weimarskich. Lokalizacja przepuklin brzusznych Przepuklina brzuszna może się pojawić w rozmaitych regionach w jamie brzusznej u psa, a w zależności od umiejscowienia przybiera ona odpowiadające mu nazwy: przepuklina brzuszna przednia,przepuklina brzuszna przedłonowa,przepuklina brzuszna podżebrowa,przepuklina podchrząstkowa,przepuklina brzuszna okołożebrowa,przepuklina boczna,przepuklina więzadła przedniego łonowego. Zawartość przepuklin brzusznych nie znajduje się w worku otrzewnowym, są więc przepuklinami rzekomymi. Objawy przepukliny brzusznej u psa Na pierwszy plan wysuwa się – zauważona przez właściciela – asymetria zarysu powłok brzusznych. Takie uwypuklenie ściany brzucha może pojawić się w różnych jego lokalizacjach i posiadać różne rozmiary – w zależności od zawartości przepukliny. Początkowo wyniosłość może nie być zauważona, jednak w miarę trwania procesu dochodzi do wklinowywania się narządów i tkanek oraz do prawdopodobnego powiększenia deformacji. Jeśli przepuklina u psa jest odprowadzalna, to przy delikatnym ucisku zgrubienie powinno zniknąć, a pojawia się znowu, gdy zdejmiemy ucisk. Zdarza się też, że dzieje się tak przy zmianie pozycji psa. Opiekunowie zgłaszają, że „guz” znika lub staje się mniejszy w momencie, gdy psiak położy się na plecach. Jeśli przepuklina brzuszna jest nabyta, bardzo często właściciel w wywiadzie zgłasza zaistnienie wcześniejszego urazu. Jednak brak danych na ten temat nie powinien być podstawą do wykluczenia przepukliny urazowej – opiekun mógł nie zauważyć wypadku, co zresztą dość często się zdarza. Jeśli do worka przepuklinowego dostały się pętle jelit, mogło dojść do ich uwięźnięcia, czemu towarzyszą z reguły objawy ogólne, jak: brak apetytu,wymioty,biegunka,silna apatia,niechęć do poruszania się. W przypadku zadzierzgnięcia przepukliny w szybkim tempie może dojść do wstrząsu: zwierzę wykazuje objawy silnej apatii,błony śluzowe mogą być blade lub nastrzykane,towarzyszy temu tachykardia, niepokój. Rozpoznawanie przepukliny brzusznej Przepukliny brzuszne najczęściej diagnozowane są u młodych zwierząt, jednak jeśli powstają one na skutek urazu – mogą pojawić się z każdym wieku. W badaniu klinicznym obserwowana jest wypukłość lub deformacja w obrębie ściany brzucha. Podczas omacywania określa się jej zawartość – lekarz weterynarii musi sprawdzić, jakie narządy wewnętrzne dostały się do worka przepuklinowego. Najczęściej są to: pętle jelit,pęcherz moczowy,fragment śledziony. Następnie dokładnie lokalizuje się ubytek ściany brzusznej oraz określa jego zasięg. Podczas omacywania przepukliny sprawdza się także, czy jest ona odprowadzalna, czy może doszło do uwięźnięcia narządów. Jeśli worek przepuklinowy jest ciepły i bolesny, a jego zawartość jest niemożliwa do wprowadzenia z powrotem do jamy brzusznej, prawdopodobnie doszło do uwięźnięcia przepukliny. W przypadku przepukliny więzadła przedłonowego przedniego badanie palpacyjne jest trudne, ze względu na silny obrzęk oraz bolesność okolicy. Niezmiernie ważne jest, aby przy podejrzeniu przepukliny dokładnie zbadać pacjenta w celu sprawdzenia, czy nie występują u niego inne obrażanie, np. brzucha, klatki piersiowej czy miednicy. Skoro stan ten powstał na skutek urazu, niewykluczone jest, że uszkodzenia są bardziej rozległe i dotyczą również innych miejsc. Jeśli przepuklina występuje u młodego zwierzęcia, u którego nie potwierdzono wcześniejszego urazu można podejrzewać wrodzone je tło. Wówczas należy zbadać psa pod kątem występowania innych wad (np. nieprawidłowości dotyczących przepony). Badania obrazowe – badanie rentgenowskie i ultrasonograficzne W przypadku występowania przepuklin brzusznych zaleca się wykonanie przeglądowych zdjęć rentgenowskich przynajmniej w dwóch projekcjach: bocznej,brzuszno – grzbietowej. Na radiogramach uwidocznione mogą zostać: uszkodzenia ściany jamy brzusznej i/lub klatki piersiowej (np. obecność pętli jelit pod skórą, zaburzenia przebiegu dolnej linii brzucha, obecność pętli jelit w worku przepuklinowym),płyn w jamie brzusznej,przepuklina przeponowa,w badaniu usg może być pomocne w określeniu zawartości przepukliny. Badania laboratoryjne rzadko wnoszą konkretne informacje diagnostyczne, chyba, że doszło do uwięźnięcia lub niedrożności jelit. Przepuklina brzuszna u psa leczenie Leczenie przepuklin brzusznych polega na chirurgicznym zamknięciu rozdartych krawędzi ściany brzucha lub zszyciu brzuśców mięśniowych, które się rozeszły. Przed zamknięciem szczeliny odprowadza się zawartości przepukliny do jej prawidłowego położenia. Jeśli doszło do zrostów, najpierw należy uwolnić jej zawartość przed odprowadzeniem do jamy brzusznej. W cięższych przypadkach przepukliny uwięźniętej wymagana jest tak zwana herniotomia – czyli nacięcie i poszerzenie chirurgiczne wrót przepuklinowych w taki sposób, by możliwe było umieszczenie „wynicowanych” narządów wewnętrznych w ich prawidłowym położeniu. Operacja przepukliny przedłuża się zasadniczo, jeśli dany narząd (np. jelito) uległ zadzierzgnięciu we wrotach przepukliny. W takiej sytuacji chirurg nie tylko musi odpowiednio „zacerować” ubytek, ale też – co najważniejsze – ratować niedokrwiony narząd. Często dokonuje się resekcji martwego już fragmentu jelita oraz wycina się zmienione tkanki. Czasem stosuje się specjalne siatki przepuklinowe, które mają zapobiegać nawrotom oraz wspomagać przytrzymywanie narządów wewnętrznych w ich naturalnym położeniu. W przypadku, jeśli do przepukliny doszło na skutek pogryzienia, rana może ulec zakażeniu – wtedy konieczne może być wykonanie badania bakteriologicznego wraz z określeniem antybiotykogramu. Na jego podstawie określa się rodzaj antybiotyku. Czasem konieczne może być stosowanie drenażu i/lub płukania jamy brzusznej. Przepukliny uwięźnięte lub – co gorsza – zadzierzgnięte, wymagają natychmiastowej interwencji chirurgicznej. W tej sytuacji jeszcze przed przeprowadzeniem zabiegu należy zadbać o to, by pacjent był ustabilizowany pod kątem wystąpienia wstrząsu. W innych przypadkach operacja przepukliny może być nieznacznie opóźniona. Jednak przepuklina brzuszna powinna zostać opracowana najszybciej, jak to możliwe. Opieka pooperacyjna Po zabiegu pacjent powinien spokojnie dochodzić do siebie. Zaleca się zapewnienie mu spokoju i ciszy. Ranę pooperacyjną należy codziennie sprawdzać pod kątem występowania zakażenia lub rozejścia się jej brzegów. Higiena okolicy cięcia opierać się powinna na zmianie opatrunków oraz odkażaniu rany. By zapobiec wylizywaniu rany przez psa najlepiej jest założyć pacjentowi na cały okres rekonwalescencji oraz gojenia się rany kołnierz elżbietański lub ubranko pooperacyjne . Przez kilka dni po zabiegu należy ograniczać ruch psa. Spacery powinny być kontrolowane, na smyczy, bez możliwości skakania i biegania. Bardzo ważne jest również zapobieganie gwałtownej lub intensywnej pracy tłoczni brzusznej. Wszelkiego rodzaju problemy żołądkowo – jelitowe (wymioty, utrudnione oddawanie kału, zatwardzenia) lub krążeniowo – oddechowe (np. kaszel, duszność) powinny być w miarę możliwości korygowane. Często po zabiegu przepukliny brzusznej pacjent dostaje do domu leki rozluźniające kał. Powikłania po plastyce przepukliny u psa Możliwe powikłania po zabiegu – choć rzadkie – to jednak są możliwe. Najczęściej zdarza się: nawrót przepukliny – na szczęście nie są to sytuacje częste; mogą się jednak zdarzyć, a wpływają na to następujące czynniki: nieprawidłowa technika zabiegu, nieprawidłowa opieka pooperacyjna, dalsze działanie czynników predysponujących lub przyczynowych. zakażenie rany; rzadkie powikłanie, ponieważ większość pacjentów otrzymuje po zabiegu antybiotyki; największe ryzyko zakażenia występuje w sytuacji, gdy do przepukliny doszło na skutek pogryzienia albo też jeśli nastąpiło zadzierzgnięcie i martwica jelita,zapalenie otrzewnej z towarzyszącymi wymiotami, gorączką i/lub leukocytozą. Rokowanie w przypadku przepuklin brzusznych jest dobre. Jeśli dojdzie do nawrotu, ma ona najczęściej miejsce w ciągu kilku dni po zabiegu. Przepuklina pępkowa u psa Przepuklina pępkowa jest najczęściej występującym rodzajem przepukliny u psów, diagnozowanym z reguły w okresie szczenięctwa. Przepuklina pępkowa wygląda jak niewielkie zgrubienie tkanki, zawsze w okolicy pępka, które czasem jest powiększa się, a czasem znika. Radosny szczeniak w ogóle nie zwraca na nią uwagi, nie boli go i – jeśli rzeczywiście jest niewielka – przepuklina pępkowa stanowi wyłącznie defekt kosmetyczny, który w żaden sposób nie zagraża życiu psa. Przepuklina pępkowa usuwana jest z reguły przy okazji zabiegu sterylizacji (o ile nie zamknie się wcześniej sama, co może nastąpić mniej więcej do 6 – go miesiąca życia). Przyczyny przepukliny pępkowej Przepukliny pępkowe są zwykle wrodzone – do przepukliny pępkowej dochodzi na skutek pewnych zaburzeń rozwojowych. W czasie życia płodowego przez pierścień pępkowy przebiegają bardzo ważne struktury, łączące organizm płodu z matką. W chwili urodzenia otwór ten zamyka się, pozostawiając bliznę pępkową. W sytuacji, gdy otwór ten nie zarasta się lub też jest nieprawidłowo uformowany pojawia się przepuklina pępkowa. Ze względu na fakt, iż jest ona wyścielona workiem otrzewnej, zaliczana jest do przepuklin prawdziwych. Przepukliny pępkowe u psów najczęściej więc mają podłoże dziedziczne. Niektóre rasy psów są silnie predysponowane do występowania przepuklin: airedale terrier,basenji,wyżeł weimarski,pekińczyk. Jeśli przepuklina pępkowa rozpoznana jest u starszego psa, z reguły stanowi ona już tylko niewielką wadę kosmetyczną. Powody powstawania przepuklin pępkowych są słabo poznane. Dość często u psów samców, u których stwierdza się przepuklinę, występuje dodatkowo wnętrostwo. Może się zdarzyć, że podczas porodu dochodzi do zbyt intensywnego ciągnięcia z pępowinę, co predysponuje do powstania przepukliny pępkowej u szczeniaka. Taka sytuacja może mieć miejsce na skutek nieprawidłowego przegryzania pępowiny przez sukę lub też w czasie porodu na stojąco, kiedy to psi niemowlak „zawiśnie” na sznurze pępowinowym. Ważne jest więc, by zapobiegać takim zdarzeniom pełniąc funkcję akuszerki przy narodzinach szczeniaków. Przepuklina pępkowa u psa objawy Z reguły przepuklina pępkowa to bardziej pewnego rodzaju „zaburzenie estetyki”, niż objaw, jednak wystarczająco nietypowe, by ujść uwadze troskliwego opiekuna. W większości przypadków jedynym niepokojem, zgłaszanym przez opiekuna jest zauważalne i wyczuwalne miękkie zgrubienie w okolicy pępka. To uwypuklenie można z łatwością odprowadzić do jamy brzusznej, choć zdarzają się również przepukliny nieodprowadzalne. Przepuklina pępkowa u młodych psów nie jest widoczna od samego początku, czyli od momentu narodzin. W związku z tym fakt, że osesek nie ma tej wady, wcale nie daje gwarancji, że przepuklina pępkowa już się nie pojawi. W rzeczywistości przepuklina pępkowa zauważana jest dopiero u kilkutygodniowych szczeniąt. Niestety, bywa również tak, że w miarę przedostawania się do worka przepuklinowego tkanek i narządów ulega on powiększeniu. Początkowo pod skórę wślizguje się tłuszcz, jednak stopniowo pociągane są również jelita i/lub sieć. Tak się dzieje w sytuacji, gdy wrota przepukliny są już stosunkowo duże (powyżej 0,5 – 1,0 cm). Wtedy też mogą zamanifestować się objawy ogólne. Jeśli do worka przepuklinowego dostanie się fragment jelita i – co gorsza – ulegnie on uwięźnięciu, pies może być apatyczny, wymiotować, odmawiać jedzenia, a w skrajnych przypadkach – na skutek rozwinięcia się zapalenia otrzewnej – pojawia się gorączka i zły stan ogólny. Jest to już sygnał do natychmiastowej interwencji chirurgicznej. Przepuklina pępkowa u psa rozpoznanie Rozpoznanie przepukliny pępkowej nie nastręcza z reguły problemów i raczej nie ma konieczności wykonywania dodatkowych badań obrazowych. Oczywiście metody diagnostyczne dobierane są na podstawie wyników badania fizykalnego. Jeśli na przykład przepuklina pępkowa jest sporych rozmiarów, a istnieje prawdopodobieństwo, że jej zawartość uległa uwięźnięciu i nie może zostać wprowadzona do jamy brzusznej, a pies dodatkowo prezentuje objawy ogóle, konieczne może być wykonanie dalszej diagnostyki: badanie morfologiczne krwi oraz biochemiczne surowicy – w celu określenia stanu ogólnego pacjenta;badanie radiologiczne i/lub badanie ultrasonograficze jamy brzusznej oraz worka przepuklinowego w celu określenia zawartości przepukliny pępkowej, a także wykrycia ewentualnych wad towarzyszących. Przepuklina pępkowa u psa leczenie Często przepuklina pępkowa niewielkich rozmiarach ulega samoistnemu zamknięciu w ciągu pierwszych 6 miesięcy życia. Wtedy przepuklina pępkowa może być traktowana jako zwykła wada kosmetyczna i warunkowo można odstąpić od prób leczenia. Istnieją pewne metody, które mają zastosowanie przy niewielkich przepuklinach pępkowych u młodych szczeniąt: Jedną z nich jest przyklejenie na wysokości pępka (za pomocą plastra) guzika lub złożonego sposobem jest po prostu monitorowanie przepukliny pępkowej oraz odprowadzanie jej zawartości do jamy brzusznej. Jednakże w sytuacji, gdy wrota przepukliny pępkowej są duże lub powiększa się ona, konieczna jest operacja przepukliny. Przeprowadzana jest ona z reguły w 2 – 3 miesiącu życia psa. Nie należy zbyt długo zwlekać z operacją przepukliny u psa, ponieważ pozostawienie przepukliny pępkowej bez plastyki może skutkować groźnymi następstwami. Nie dość, że dość duży worek przepuklinowy ulega częstym urazom (zwłaszcza u żywiołowych i wszędobylskich szczeniaków), to jeszcze jego zawartość w każdej chwili może ulec uwięźnięciu, a to jest już stan bezpośrednio zagrażający życiu Twojego psa. Zwierzę rośnie, nabiera masy, staje się coraz większe. Tłocznia brzuszna nieubłaganie „wypycha” tkanki przez wąskie gardło przepukliny niemal przy każdym kichnięciu, każdej defekacji, czy nawet intensywnym szczekaniu. Ale to działa również w drugą stronę – obecność przepukliny wpływa na działanie tłoczni brzusznej, co może mieć duże znaczenie w przyszłości, np. podczas porodu. Stąd też plastyka chirurgiczna powinna być głęboko rozważona nawet przy obecności niewielkich przepuklin. Lekarz weterynarii po zbadaniu pacjenta oraz uwzględnieniu jego wieku, płci oraz wielkości i charakteru przepukliny z całą pewnością zasugeruje najlepsze rozwiązanie. Sama operacja przepukliny pępkowej jest zabiegiem dość prostym i szybkim, a psy dobrze go znoszą. Inaczej sprawa wygląda w sytuacji, gdy doszło do uwięźnięcia lub zadzierzgnięcia zawartości przepukliny pępkowej i konieczna jest resekcja części narządu. W takiej sytuacji interwencja chirurgiczna staje się procedurą dłuższą, bardziej obciążająca, a także niosącą większe ryzyko powikłań pozabiegowych. Właśnie dlatego warto jest wcześniej zoperować nawet niewielkie przepukliny. Przepuklina pępkowa u psa – rokowanie i opieka nad pacjentem po zabiegu Rokowanie po zabiegu korekcji przepukliny pępkowej jest dobre. W sytuacji, gdy konieczne było odpreparowywanie zrostów i/lub resekcja części narządów rekonwalescencja może się wydłużyć, jednak i wtedy prognozy odnośnie przeżycia pacjenta są pomyślne. Pacjent po operacji powinien mieć zapewniony spokój i ciszę. W prawidłowych warunkach rana pooperacyjna goi się szybko, pozostawiając niewielką bliznę. W zależności od rozległości zabiegu może zaistnieć konieczność stosowania specjalnej diety i podawania dodatkowych leków, jednak w większości przypadków zwierzęta już na drugi dzień są pełne energii. Należy pamiętać o monitorowaniu rany pooperacyjnej pod kątem rozejścia się jej brzegów (konieczne jest założenie kołnierza elżbietańskiego lub innej osłony, uniemożliwiającej lizanie okolicy cięcia). Codzienna toaleta rany wraz z odkażaniem i zmianą opatrunku powinna być przeprowadzana do momentu całkowitego wygojenia. Przepuklina pachwinowa u psa Przepuklina pachwinowa lokalizuje się w pachwinie – z jednej lub z drugiej strony, rzadko obustronnie. Z reguły przepuklina pachwinowa u psa jest dość bolesnym stanem. Tego typu przepukliny polegają na przemieszczeniu się tkanek lub narządów przez kanał pachwinowy. Kanał pachwinowy jest wydłużoną strukturą, przebijającą mięśnie ściany brzucha. W jego skład wchodzi: gałązka płciowa nerwu płciowo – udowego,tętnica i żyła sromowa zewnętrzna,powrózek nasienny (u samców),więzadło obłe (u samic). Jak widać, jest on ważną drogą „tranzytową”, przez które istotne struktury naczyniowe i nerwowe docierają do narządów docelowych. Przewód ten obudowany jest mięśniami, powięziami i więzadłem, a obydwa jego końce zwieńczone są pierścieniami pachwinowymi (zewnętrznym i wewnętrznym). Gdy dochodzi do ubytku w pierścieniu pachwinowym lub też jest on zbyt szeroki, narządy wewnętrzne, takie jak jelita, pęcherz moczowy czy macica przedostają się do przestrzeni podskórnej. Przepuklina pachwinowa może być wrodzona – będąca skutkiem zaburzeń pierścienia pachwinowego. Przepuklina pachwinowa może być też nabyta – powstała z reguły na skutek urazu. Jeśli przepuklina pachwinowa ma charakter wrodzony, może być ona tylko jedną z nieprawidłowości i towarzyszy z reguły innym zaburzeniom, jak: przepuklina pępkowa,przepuklina kroczowa,wnętrostwo. Ze względu na możliwe dziedziczne tło wrodzonych przepuklin zaleca się kastrację dotkniętych nimi psów. Przepuklina pachwinowa u psa przyczyny Niestety, wciąż jeszcze niewiele wiemy na temat powodów występowania przepuklin pachwinowych. W przypadku myszy np. podejrzewa się, iż za występowanie przepukliny pachwinowej odpowiedzialne są hormony płciowe. Niestety, u psów rola hormonów nie jest jasna. Zarówno u kastrowanych, jak i niekastrowanych samców psów może rozwinąć się przepuklina pachwinowa, która nie jest związana z urazem. Przepuklina pachwinowa może być jednostronna (najczęściej lewostronna) lub dwustronna. Czynnikami, które mogą predysponować do jej powstania mogą być otyłość i ciąża. Ze względu na to, że wrodzona przepuklina pachwinowa ma najczęściej podłoże genetyczne, może ona być dziedziczona u predysponowanych ras psów. Przepuklina pachwinowa u psa występowanie Przepukliny pachwinowe, które nie są skutkiem urazu najczęściej pojawiają się u niesterylizowanych suk w młodym lub średnim wieku (ze względu na szeroki pierścień pachwinowy i krótki kanał) lub u młodych samców psów (w wieku poniżej 2 lat). Może to mieć związek z faktem, że wydłużone zstępowanie jąder opóźnia zamknięcia się pierścienia pachwinowego. Przepuklina pachwinowa często występuje u następujących ras psów: pekińczyk,cairn terrier,basset hound,basenji,west highland white terrier. Przepuklina pachwinowa u psa objawy Bolesna opuchlizna w okolicy pachwinowej to główny motyw konsultacji w przypadku przepuklin pachwinowych. Mogą jej towarzyszyć: wymioty,apatia,niechęć do ruchu,brak apetytu. Objawy ogólne pojawiają się najczęściej na skutek uwięźnięcia zawartości przepukliny. W worku przepuklinowym najczęściej stwierdzana jest sieć, ale może on zawierać również jelita, rzadziej pęcherz moczowy. U starszych, niesterylizowanych suk zawartość przepukliny dość często stanowi macica. W takich sytuacjach proces chorobowy najprawdopodobniej trwa dłużej, a opiekun może nie zaobserwować objawów do momentu, gdy nie wystąpi ciąża lub ropomocze. Małe przepukliny pachwinowe u psa mogą w ogóle nie zostać zauważone. Zdarza się, zwłaszcza u suk, że przepuklina pachwinowa jest stanem przewlekłym, a głównym symptomem jest zgrubienie w okolicy pachwiny, które powiększa się po jedzeniu, po czym za jakiś czas zmniejsza się. Jeśli rozwinęła się przepuklina pourazowa, zgrubienie pojawia się nagle i w dość krótkim czasie od urazu. Mogą być wówczas także obecne inne uszkodzenia ciała oraz zły stan ogólny psa. Przepuklina pachwinowa u psa rozpoznanie Najczęściej stwierdzaną nieprawidłowością jest miękka, bolesna jedno – lub obustronna opuchlizna w okolicy pachwinowej. Jeśli do worka przepuklinowego dostały się narządy wewnętrzne takie, jak pęcherz moczowy czy macica oraz doszło do ich uwięźnięcia, deformacja może być duża, przesuwalna i bolesna. Często u młodych samców z przepukliną nieurazową psów dochodzi do zadzierzgnięcia przepukliny, zawierającej jelito. Jeśli doszło do jednoczesnego zamknięcia naczyń krwionośnych i/lub limfatycznych może dojść do obrzęku jąder i powrózka nasiennego. Czasem przepuklinie tej towarzyszy przepuklina kroczowa i wnętrostwo. Przepuklina pachwinowa jednostronna jest dużo częstsza niż obustronna. Badanie rentgenowskie pozwala na zlokalizowanie jelit, macicy, czy pęcherza moczowego w treści przepukliny pachwinowej. Jeśli tego typu przemieszczenia obecne są u psa, zdjęcie rtg wykaże nieprawidłowości w obrębie tylnego obszaru jamy brzusznej. Badanie ultrasonograficzne również jest przydatne w ocenie zawartości przepukliny u psa. Przepuklina pachwinowa u psa leczenie Przepuklina u psa zabieg Leczenie przepukliny pachwinowej polega na chirurgicznym odprowadzeniu przepukliny oraz dokonaniu plastyki jej wrót. Wcześniej należy ustabilizować stan pacjenta. Ze względu na fakt, iż powinno się kastrować zwierzęta z przepuklinami pachwinowymi, zabieg sterylizacji lub kastracji może zostać przeprowadzony od razu, podczas korekty przepukliny u psa. W przypadku, gdy suka jest ciężarna, a w worku przepuklinowym znajduje się macica, można podjąć próbę odprowadzenia narządu do jamy brzusznej. Bardzo istotne z rokowniczego punktu widzenia jest to, iż przepuklina pachwinowa może nawracać. Postępowanie z przepukliną uzależnione jest od tego, czy przepuklina pachwinowa jest jedno – czy obustronna, czy jej zawartość może zostać odprowadzona oraz czy występuje uszkodzenie narządów wewnętrznych. Podczas wykonywania repozycji narządów należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ w miejscu tym przebiegają bardzo ważne naczynia i nerwy. Powikłania po zabiegu korekcji przepukliny pachwinowej Na szczęście powikłania zdarzają się one dość rzadko, jednak należy być wyczulonym na wszelkie nieprawidłowe zachowania swojego pupila. Możliwe komplikacje po zabiegu to między innymi: uszkodzenie struktur, przebiegających w kanale pachwinowym (np. uszkodzenie nasieniowodu),krwiak,zakażenie rany,niedokrwienie i zanik jądra,przewlekłe bóle, które mogą być spowodowane uciskiem na nerwy,nawroty przepukliny. Opieka pooperacyjna Opieka pooperacyjna nastawiona jest głównie na monitorowanie rany pod kątem ewentualnego zakażenia, tworzenia się krwiaka czy rozejścia się jej brzegów. Przez kilka tygodni należy ograniczyć aktywność psa i wyprowadzać go wyłącznie na smyczy. Żeby zapobiec lizaniu i wygryzaniu okolicy cięcia chirurgicznego zaleca się założenie kołnierza elżbietańskiego lub ubranka pooperacyjnego na cały okres gojenia się rany. Najprawdopodobniej pacjent zostanie zaopatrzony w odpowiednie leki, które opiekun będzie mu podawał w domu. Mogą to być: antybiotyki,leki przeciwbólowe,maści do stosowania na skórę (np. przy pojawieniu się krwiaczków, które niestety dość często się zdarzają w tej lokalizacji, jednak z reguły nie stanowią zagrożenia dla psa),leki wspomagające wypróżnianie. Nie zapomnij też o regularnej toalecie rany oraz zmianach opatrunków. W okresie rekonwalescencji niezmiernie ważna jest dieta, która powinna być lekkostrawna, zawierać wysokiej jakości białko oraz niską zawartość tłuszczu. Dawkę dobową podziel na 5 – 6 mniejszych porcji. Kluczowym czynnikiem w opiece nad psem po operacji przepukliny jest ograniczenie ruchu. Pacjent może wychodzić na krótkie spacery na smyczy, jednak w żadnym wypadku nie powinien on biegać ani skakać. Po pierwsze, jest to ryzykowne ze względu na możliwość rozejścia się rany pooperacyjnej, a po drugie intensywny ruch może sprawiać pacjentowi ból. Przepuklina pachwinowa u psa rokowanie Jeśli u psa została rozpoznana przepuklina pachwinowa rokowanie jest dobre, o ile nie wystąpią powikłania. Zdarzają się one na szczęście bardzo rzadko, a psiak już następnego dnia domaga się jedzenia. Pamiętać należy, że przepuklina pachwinowa może pojawić się znowu z tej samej lub z drugiej strony. Przepuklina mosznowa u psa Do powstania przepuklin mosznowych dochodzi, gdy wada pierścienia pachwinowego pozawala na przemieszczanie się narządów jamy brzusznej do wyrostka pochwowego, który przylega do powrózka nasiennego. Przepuklina mosznowa u psa jest rozpoznawana rzadko. Najczęściej przepuklina mosznowa występuje tylko z jednej strony i zwykle wiąże się z uwięźnięciem zawartości przepukliny. Przyczyny dziedziczne i predylekcje nie są poznane, jednak uważa się, że do pojawienia się przepukliny mosznowej przyczyniać się może wada wrodzona lub uraz. Przepuklina mosznowa często występuje wraz z nowotworem jąder. Przepuklina mosznowa u psa występowanie Przepukliny mosznowe (z wiadomych przyczyn) dotyczą samców psów. Dość często przepuklina mosznowa występuje u psów z zaburzeniami chrząstek, zwłaszcza u psów rasy Shar pei. Przepuklina mosznowa u psa objawy Przepuklina u psa objawy Objawy kliniczne przepukliny mosznowej to z reguły: powiększenie worka mosznowego, któremu często towarzyszy silny ból,niechęć do chodzenia,brak apetytu,wymioty. Przepuklina mosznowa wyczuwalna jest jako zgrubienie, w postaci podłużnego, tęgiego guza zlokalizowanego najczęściej w tylnej części moszny. W przypadku uwięźnięcia jelit w worku przepuklinowym obecny jest silny ból oraz zaczerwienienie skóry, a czasem nawet zmiana jej koloru na czarnosiny. Przepuklina mosznowa u psa rozpoznanie Badanie usg pozwala nie tylko zidentyfikować narządy, znajdujące się w przepuklinie, ale także doprecyzować (dzięki ocenie przepływu krwi przez jądra), czy doszło do skręcenia powrózka nasiennego lub powstania wodniaków jądra. Przepuklina mosznowa u psa leczenie Leczenie polega na chirurgicznym odprowadzeniu zawartości przepukliny oraz zamknięciu jej wrót. W przypadku przepukliny mosznowej zalecana jest kastracja psa. Przepuklina mosznowa u psa powikłania Pooperacyjny obrzęk jąder (jeśli nie została przeprowadzona kastracja) świadczy o zaburzeniach w przepływie krwi lub limfy. Może dojść do rozejścia się brzegów rany lub jej zakażenia – jak przy każdym tego typu zabiegu. Przepuklina mosznowa u psa rokowanie Jeśli u psa zdiagnozowana została przepuklina mosznowa rokowanie jest dobre, choć w sytuacji, gdy pozostawiono jądra możliwe są nawroty przepukliny. Przepuklina udowa u psa Przepuklina udowa występuje w sytuacjach, gdy pojawia się wada kanału udowego. Kanał udowy w prawidłowych warunkach nie ma światła (nie jest więc „prawdziwym” kanałem), natomiast w warunkach osłabienia przegrody udowej lub zwiększenia ciśnienia wewnątrz jamy brzusznej dochodzi do wsunięcia się narządów wewnętrznych i powstania przepukliny udowej. Na szczęście przepuklina udowa jest rzadka u psów. Przepuklina udowa pojawiają się, gdy narządy jamy brzusznej lub tłuszcz wślizgują się przez kanał udowy do powierzchni podskórnej. Sytuacje takie mogą mieć miejsce po urazie i często bywają mylone z przepukliną pachwinową. Nie istnieją predyspozycje płciowe ani rasowe do wystąpienia przepukliny udowej u psa. Przepuklina udowa u psa objawy Wiodącym objawem przepukliny udowej jest różnej wielkości zgrubienie na przyśrodkowej powierzchni uda, które może być bolesne, o zwiększonej ciepłocie. Skóra nad nim może być zaczerwieniona. Deformacja ta może być na tyle duża, że sięga do okolicy pachwinowej. W zależności zawartości przepukliny mogą być również obecne objawy ogólne, w postaci: braku apetytu,wymiotów,niechęci do poruszania się,gorączki itp. Przepuklina udowa u psa rozpoznawanie Badanie ultrasonograficzne jest pomocne w ocenie zawartości przepukliny udowej. Badanie morfologiczne krwi czy biochemiczne surowicy nie ma wartości diagnostycznej w tego typu przypadkach, chyba, że doszło do uwięźnięcia przepukliny i konieczna jest ocena stanu ogólnego pacjenta. Przepuklina udowa u psa leczenie Leczenie polega na odprowadzeniu przepukliny udowej do prawidłowego położenia i zamknięciu uszkodzenia kanału udowego. Jeśli doszło do zadzierzgnięcia zawartości, może być konieczna resekcja części narządu. Opieka pooperacyjna Najważniejsze jest zapewnienie psu spokojnego i cichego pomieszczenia, dbałość o higienę rany, lekkostrawna, dobrze zbilansowana karma o dobrym składzie oraz ograniczenie ruchu to podstawy dobrej opieki nad pacjentem po zabiegu przepukliny. Konieczne może być unieruchomienie kończyny podczas gojenia tak, aby znajdowała się ona w pozycji odwiedzionej. Przepuklina udowa u psa komplikacje po zabiegu Do możliwych komplikacji po zabiegu należą: zakażenie rany,rozejście się brzegów rany pooperacyjnej,nawrót przepukliny,uciśnięcie nerwu udowego podczas operacji, na co wskazywać mogą zaburzenia nerwowe lub silny ból kończyny. Wówczas konieczne jest ponowne przeprowadzenie operacji. Przepuklina kroczowa u psa / przepuklina przepony miednicznej u psa Przepuklina przepony miednicznej u psa, powszechnie znana jako przepuklina kroczowa u psa lub przepuklina okołoodbytowa u psa, bardzo często dotyka niekastrowane samce psów w starszym wieku. Do przepukliny kroczowej dochodzi na skutek rozdarcia lub rozdzielenia mięśni przepony miednicznej (stanowiącej tylną zabudowę jamy miednicy) i przedostania się prostnicy, narządów miednicy i/lub jamy brzusznej pod skórę krocza. Lokalizacja przepukliny kroczowej u psa Przepuklina kroczowa u psa może być jednostronna (najczęściej prawostronna) lub dwustronna, a pojawia się w różnych lokalizacjach. Najczęściej występujące rodzaje przepukliny (ze względu na jej umiejscowienie) to: przepuklina kroczowa tylna – ta przepuklina kroczowa występuje pomiędzy mięśniem dźwigaczem odbytu, mięśniem zwieraczem odbytu zewnętrznym i mięśniem zasłonowym wewnętrznym,przepuklina kulszowa – występuje pomiędzy więzadłem krzyżowo – guzowatym i mięśniem ogonowym,przepuklina kroczowa grzbietowa – występuje pomiędzy mięśniem dźwigaczem odbytu a mięśniami guzicznymi,przepuklina kroczowa brzuszna – ta przepuklina kroczowa występuje pomiędzy mięśniami kulszowo – cewkowym, opuszkowo – jamistym i kulszowo – jamistym. Zawartość przepukliny znajduje się w worku przepuklinowym, a może ją stanowić: tkanka tłuszczowa z miednicy lub tylnych części otrzewnej,płyn surowiczy,prostnica,gruczoł krokowy,pęcherz moczowy,jelito cienkie. Znajdujące się w worku przepuklinowym narządy wewnętrzne mogą być niedrożne, łatwo bowiem dochodzi do uwięźnięcia w tej lokalizacji. Objawia się to szybkim pogarszaniem się stanu ogólnego psa, dlatego też konieczna jest szybka interwencja chirurgiczna. Przepuklina kroczowa u psa przyczyny Do powstania przepukliny dochodzi, gdy mięśnie przepony miednicy, ograniczające od tyłu jej jamę, ulegają znacznemu osłabieniu. Przyczyny tego stanu rzeczy upatruje się we wpływie męskich hormonów płciowych, a fakt, iż przepuklina okołoodbytowa najczęściej dotyka niekastrowane psy, potwierdza tę tezę. Najprawdopodobniej dochodzi do zachwiania równowagi androgenowo – estrogenowej; u starszych psów produkcja estrogenów zaczyna przeważać nad ilością wytwarzanych androgenów, a także (przypuszczalnie) zmniejsza się liczba receptorów dla hormonów męskich. Te zaburzenia prowadzą do osłabienia mięśni przepony miednicznej. Przepona miednicy u samic jest więc silniejsza, niż u samców, stąd częściej przepuklina kroczowa diagnozowana jest właśnie u psów. Osłabienie lub nawet zanik tych ściany mięśniowej jamy miednicy może być również wrodzony. U niektórych zwierząt z przepukliną kroczową stwierdzany był zanik mięśni przepony miednicy z przyczyn neurologicznych. Stany predysponujące do wystąpienia przepukliny kroczowej Najczęściej przepuklina pojawia się na skutek powiększenia gruczołu krokowego u samców pod wpływem działania hormonów płciowych. Pojawiają się wówczas kłopoty z wypróżnianiem, pies intensywnie napina się i prze podczas defekacji, przez co zwiększa się ciśnienie panujące w obrębie jamy miednicy. Jednak nie tylko przerost prostaty sprzyja powstawaniu przepuklin: właściwie każdy stan, przebiegający z napinaniem i wzrostem naprężeń może prowadzić do osłabienia mięśni krocza. Spośród najważniejszych tego przyczyn wymienić należy: zapalenie gruczołu krokowego,zapalenie pęcherza moczowego,niedrożność cewki moczowej,niedrożność lub zwężenie okrężnicy lub prostnicy,skręcenie lub rozdęcie prostnicy,zapalenie okolicy odbytu,zapalenie zatok okołoodbytowych,biegunka,zaparcie. Innymi czynnikami, mogącymi predysponować do wystąpienia tego stanu są: „domowy” tryb życia psa, znacznie ograniczający ilość spacerów; zwierzę wyprowadzane 2 – 3 razy dziennie na krótkie spacery może powstrzymywać się od defekacji, co zwiększa prawdopodobieństwo występowania zaburzeń procesu oddawania kału (np. sprzyja zatwardzeniom),w związku z powyższym – niewielka ilość ruchu oraz kanapowy tryb życia predysponują do otyłości, która również może być czynnikiem wspomagającym powstanie przepukliny,zanik mięśni przepony miednicznej,uszkodzenia splotu krzyżowego i/lub okolicznych nerwów. Przepuklina kroczowa u psa występowanie Najczęściej przepukliny kroczowe dotyczą niekastrowanych samców psów, u suk, jeśli występują, związane są zwykle z urazem. Do wystąpienia przepukliny przepony miednicznej mogą być predysponowane psy z krótkimi ogonami. Przepuklina kroczowa najczęściej dotyczy samców ras: Boston terrier,bokser,Welsh corgi,pekińczyk,collie,pudel,kelpie,jamnik,owczarek staroangielski,psy nierasowe. Średni wiek występowania przepukliny przepony miednicznej to około 10. rok życia, natomiast zapadalność na to schorzenie notuje się już u psów po ukończeniu 5. go roku życia. Przepuklina kroczowa u psa objawy Podstawowym motywem konsultacji w większości przypadków jest utrudnione oddawanie kału. Bardziej spostrzegawczy właściciele mogą zauważyć deformację lub uwypuklenie w okolicy odbytu. Zdarza się jednak, że zwierzęta trafiają do gabinetu w stanie krytycznym – doszło u nich już bowiem do mocznicy zanerkowej (na skutek uwięźnięcia pęcherza moczowego) lub też do wstrząsu na skutek uwięźnięcia jelit. U psów z przepukliną kroczową najczęściej obserwowane są: wyniosłość w okolicy krocza,zaparcie,zatrzymanie kału,bolesne parcie,wypadanie prostnicy,utrudnione oddawanie moczu lub bezmocz,wymioty,wzdęcia,nietrzymanie kału. W przypadku uwięźnięcia lub zadzierzgnięcia zawartości przepukliny pojawiają się poważne zaburzenia ogólne, które wymagają natychmiastowej interwencji, jak: wstrząs,mocznica,posocznica. Przepuklina kroczowa u psa rozpoznanie Już podczas badania klinicznego pacjenta można postawić podejrzenie przepukliny przepony miednicznej. Palpacja ujawnia najczęściej asymetryczne uwypuklenie w okolicy krocza, o miękkiej konsystencji. Ulega ono powiększeniu przy uniesieniu przedniej części ciała psa – wówczas narządy wewnętrzne pod wpływem grawitacji oraz nacisku przez inne organy wciskają się mocniej do worka przepuklinowego. W badaniu rektalnym wybadać można osłabienie przepony miednicy, obrzęk krocza, nieprawidłowe położenie prostnicy, pęcherza moczowego czy gruczołu krokowego, które mogą znajdować się w worku przepuklinowym. Czasem badanie kontrastowe pozwala na zlokalizowanie okrężnicy i prostnicy. Badanie ultrasonograficzne jest przydatne do oceny zawartości przepukliny lub stwierdzenia obecności płynu (moczu) w worku przepuklinowym. Badanie rtg nie jest konieczne, ale może być użyteczne przy określeniu zawartości oraz przy ocenie ułożenia narządów w jamie brzusznej. Przepuklina kroczowa u psa leczenie Przepuklina kroczowa u psa – operacja przepukliny Zalecanym postępowaniem jest chirurgiczne odprowadzenie przepukliny oraz zamknięcie jej wrót. W przypadku uwięźnięcia narządów w worku przepuklinowym operacja przepukliny powinna być przeprowadzona w trybie pilnym. Przy zabiegu odprowadzenia przepukliny zaleca się równoległe przeprowadzenie kastracji, ponieważ zasadniczo ogranicza ona częstość nawrotów. Jeśli istnieje konieczność odroczenia zabiegu operacyjnego, należy zastosować leczenie wspomagające, w postaci zapobiegania zaparciom, utrudnionemu oddawaniu moczu oraz uwięźniecie narządów. Jak przy każdej chorobie, także i tu należy dążyć do zminimalizowania lub całkowitego wyleczenia przyczyn, doprowadzających do osłabienia przepony miednicy. Może więc być wskazane: stosowanie preparatów przeczyszczających, zmiękczających kał,zmiana karmy dla psa,okresowe stosowanie lewatyw,cystocenteza lub cewnikowanie pęcherza moczowego,kastracja. Tego typu postępowanie nie powinno być stosowane długoterminowo, ponieważ w każdym momencie, niezależnie od wprowadzonych leków i działań, może dojść do zadzierzgnięcia zawartości przepukliny, a to jest już stan krytyczny, stanowiący bezpośrednie zagrożenie życia zwierzęcia. W sytuacji, gdy przepuklina u psa jest obustronna, niektórzy chirurdzy zalecają rozdzielenie zabiegu na dwa, przeprowadzane w odstępie 4 – 6 tygodni. Istnieje możliwość obustronnej plastyki przepukliny podczas jednego zabiegu, jednak dyskomfort po operacji oraz bolesne parcia mogą być większe, niż po jednostronnej interwencji chirurgicznej. Przepuklina kroczowa u psa postępowanie pooperacyjne Często po zabiegu konieczne jest podawanie leków przeciwbólowych, aby ograniczyć napinanie oraz ryzyko wypadnięcia prostnicy. U pacjentów z mocznicą konieczne jest kontynuowanie leczenia płynami oraz działania ograniczające azotemię. Przez pierwsze 48 – 72 godziny po zabiegu można stosować zimne okłady 2 – 3 razy dziennie przez 15 – 20 minut w celu zminimalizowanie krwotoku i zapalenia. Następnie po tym czasie można przykładać ciepłe okłady do miejsca operowanego 2 – 3 razy dziennie przez 15 – 20 minut, aby zmniejszyć obrzęk i podrażnienie okolicy krocza. Podaje się wszelkie zalecone przez lekarza weterynarii leki, w tym antybiotyki oraz preparaty przeczyszczające lub zmiękczające kał. Należy obserwować ranę pod kątem zakażenia, o którym mogą świadczyć: zaczerwienienie,ból,obrzęk,wyciek. Podawanie leków zmiękczających stolce czasami jest kontynuowane nawet przez 1 – 2 miesiące. Należy również podawać karmę o wysokiej zawartości włókna pokarmowego. Powikłania zabiegu korekcji przepukliny kroczowej Operacja zamknięcia przepukliny przepony miednicznej jest dość czasochłonnym zabiegiem, zwłaszcza, jeśli połączona jest z kastracją. Ponieważ mięśnie tej okolicy są już poważnie osłabione, możliwe (i dość częste) są nawroty. Mogą one pojawiać się z tej samej, lub z drugiej strony. Do najważniejszych komplikacji należą: nawrót przepukliny – można ograniczyć to ryzyko,przeprowadzając jednoczesną kastrację psa,zakażenie i rozejście się brzegów rany pooperacyjnej – właściwy dobór techniki operacyjnej oraz antybiotykoterapia ograniczają to ryzyko,uszkodzenie nerwu kulszowego – może na to wykazywać wyraźny ból podczas poruszania się, kulawizna oraz chodzenie na paliczkach; w takiej sytuacji konieczna jest natychmiastowa operacja przepukliny. Inne niepokojące objawy to: krwotok,niechęć do jedzenia,apatia, niechęć do poruszania się,bolesne parcia,utrudnione oddawanie kału,wzdęcia,krew w kale,wypadnięcie prostnicy,zapalenie zatok okołoodbytniczych,nietrzymanie kału,uszkodzenie cewki moczowej,bolesne oddawanie moczu lub bezmocz,atonia pęcherza moczowego,martwica pęcherza moczowego,nietrzymanie moczu,martwica jelit,przetoka prostniczo – skórna lub kroczowa. Przepuklina kroczowa u psa rokowanie Przy prawidłowo wykonanym zabiegu rokowanie jest pomyślne. Może wystąpić konieczność tymczasowego leczenia farmakologicznego i dietetycznego, co ma ułatwiać oddawanie kału po zabiegu. Jeśli doszło do uwięźnięcia jelita, pęcherza moczowego lub gruczołu krokowego we wrotach przepukliny konieczne bywa dłuższe leczenie powstałych wskutek tego powikłań. U pacjentów z tylnym zagięciem pęcherza moczowego rokowanie jest gorsze. Przepuklina przeponowa pourazowa u psa Do przepukliny przeponowej dochodzi w sytuacji, gdy przepona ulega rozerwaniu, a narządy wewnętrzne jamy brzusznej przemieszczają się do jamy klatki piersiowej. Jest to dość częsta patologia, występująca u psów (częściej jednak u kotów). Zwykle ma charakter pourazowy, a w szczególności jest skutkiem wypadków komunikacyjnych. Mechanizm powstawania pourazowej przepukliny przeponowej Na skutek silnego uderzenia w ścianę jamy brzusznej dochodzi do gwałtownego zwiększenia ciśnienia w niej panującego, co prowadzi do szybkiego opróżnienia płuc (przy otwartej głośni). Dzieje się to błyskawicznie – uderzone zwierzę może „wypchnąć” powietrze z płuc, wydając przy tym dźwięk. W tym momencie pomiędzy dwiema jamami – jamą otrzewnową i jamą opłucnową, oddzielonymi przeponą, powstaje znaczna różnica ciśnień i ta właśnie siła przerywa przeponę w jej najsłabszym miejscu. Przerwy w przeponie tworzą się z reguły w jej mięśniowej części. W wyniku tego dochodzi u psa do znacznych zaburzeń oddechowych. Czasami do przepukliny przeponowej dochodzi na skutek przebicia przepony przez złamane żebro – jest ona wtedy również efektem urazu, jednak o nieco innym mechanizmie się również, że stan przepukliny u psa utrzymuje się przez tygodnie, a nawet miesiące – wówczas diagnozowany jest on jako przewlekła przepuklina przeponowa, a pacjenci tacy nie wykazują objawów klinicznych lub są one słabo wyrażone. Zdarza się, że opiekun nie zauważy nieprawidłowości u swojego pupila, nie był też świadkiem wypadku. W takich przypadkach przepuklina u psa wykrywana jest najczęściej przypadkowo podczas rutynowej kontroli w gabinecie weterynaryjnym. Przemieszczeniu do jamy klatki piersiowej mogą ulec różne narządy wewnętrzne – zależy to od wielkości oraz umiejscowienia ubytku w przeponie. Najczęściej są to: wątroba,śledziona,jelita,sieć,część odźwiernikowa i trzon żołądka. Przepuklina pourazowa predyspozycje Nie istnieją żadne predyspozycje do wystąpienia przepukliny pourazowej. Przepuklina przeponowa może występować u zwierząt z chorobami tkanki łącznej. Przepuklina przeponowa u psa objawy Przepuklina przeponowa może być rozpoznana bardzo szybko, tuż po urazie – takie zwierzęta z reguły przejawiają wiele zaburzeń ogólnych, jak np. wstrząs. Wtedy widoczne są: blade lub sine błony śluzowe,przyspieszenie oddechutachykardia,bezmocz lub skąpomocz. Pozostałe objawy wynikają z dodatkowych urazów związanych z wypadkiem, a także od tego, jakie narządy przemieściły się do jamy klatki piersiowej. Mogą to więc być: objawy ze strony układu pokarmowego: wymioty, intensywne ślinienie, brak apetytu; objawy ze strony układu oddechowego: przyspieszone, płytkie oddechy, duszność, kaszel, charczenie; objawy ze strony serca: zaburzenia rytmu serca, omdlenia, sinica, spadek wydolności wysiłkowej; jeśli przez otwór w przeponie wklinuje się wątroba (co zdarza się dość często), dochodzi do uwięźnięcia tego potężnego organu we wrotach przepukliny, niedrożności żył, a w konsekwencji do gromadzenia się płynu w jamie opłucnowej;zwierzęta po znacznym urazie często prezentują także inne uszkodzenia, np. złamania. Jeśli natomiast przepuklina u psa jest stanem przewlekłym, trwającym nawet kilka tygodni, z reguły wykrywana jest przypadkowo. Takie zwierzęta prezentują najczęściej: objawy ze strony układu oddechowego: nietolerancja wysiłkowa, duszność; ze strony układu pokarmowego: brak apetytu, wymioty, biegunka, utrata masy ciała, bolesność i dyskomfort odczuwane z reguły po posiłku; objawy ogólne, jak: apatia, przygnębienie niechęć do poruszania się, polegiwanie; przyjmowanie ulgowej postawy ciała. Przepuklina przeponowa pourazowa u psa rozpoznanie Na podstawie informacji, uzyskanych od opiekuna o niedawnym urazie oraz obrazu klinicznego można umieścić przepuklinę przeponową w rozpoznaniu różnicowym. Ostateczne rozpoznanie jednak uzyskuje się po wykonaniu diagnostyki obrazowej. Badanie rentgenowskie klatki piersiowej może wykazać charakterystyczne cechy dla przepukliny pourazowej: utrata ciągłości cienia przepony,zatarcie sylwetki serca,przemieszczenie pól płucnych (dogrzbietowe lub boczne),obecność żołądka lub pętli jelit w jamie klatki piersiowej,nieprawidłowe rozmieszczenie narządów w jamie brzusznej (np. brak widocznego cienia żołądka i/lub wątroby w ich typowej lokalizacji),obecność płynu w jamie opłucnej – jeśli jest ona znaczna, należy wykonać punkcję jamy opłucnowej i ewakuować płyn, żeby uzyskać diagnostyczną wartość zdjęć rtg. Czasem nie jest łatwo postawić rozpoznanie przepukliny przeponowej na podstawie zdjęcia rtg. Zdarza się tak, gdy tylko niewielki fragment narządów wklinowuje się do klatki piersiowej. W takich sytuacjach, jeśli ocena rtg jest niejednoznaczna, zaleca się wykonanie oceny sylwetki przepony za pomocą badania ultrasonograficznego. Niekiedy konieczne może być badanie rentgenowskie z użyciem kontrastu. Badanie laboratoryjne nie wnoszą zbyt wielu informacji diagnostycznych. Przy wklinowaniu wątroby może dojść do wzrostu aktywności aminotransferazy alaninowej i fosfatazy zasadowej w surowicy krwi. Przepuklina pourazowa u psa leczenie Postępowanie w przypadku przepukliny przeponowej zawsze powinno odbywać się dwutorowo: Stabilizacja pacjenta oraz zwalczanie stanów zagrażających chirurgiczna. W przypadku występowania duszności należy przeprowadzić u zwierzęcia tlenoterapię. Pomocne również bywa ułożenie go w pozycji ułatwiającej oddychanie. Często poprawa wentylacji następuje po umieszczeniu psa na mostku, z uniesionymi kończynami piersiowymi. W przypadku obecności płynu w jamie opłucnej należy wykonać jej punkcję i ewakuować płyn. Takie postępowanie zasadniczo usprawni oddychanie oraz zmniejszy niepokój u zwierzęcia. Pacjenci we wstrząsie powinni otrzymać dożylnie płyny w celu wyrównania wolemii, antybiotyki lub inne leki, wspomagające funkcje życiowe. Pacjenci, u których doszło do zaburzeń akcji serca powinni być odpowiednio ustabilizowani. Podczas wykonywania wszelkich czynności z pacjentem w stanie ciężkim powinno się monitorować jego akcję serca za pomocą ekg. Przepuklina pourazowa u psa leczenie chirurgiczne Jest to jedyna metoda przyczynowego leczenia przepukliny przeponowej pourazowej. Jeśli stan zwierzęcia na to pozwala, operacja przepukliny powinna być przeprowadzona tak szybko, jak to możliwe. Przy rozległym stłuczeniu płuc należy odroczyć termin zabiegu do momentu ustabilizowania pacjenta. Jednak nie wolno czekać zbyt długo z operacją, ponieważ w każdej chwili może dojść do pogorszenia się stanu zwierzęcia. W sytuacji, gdy do jamy klatki piersiowej dostał się żołądek, operacja powinna zostać przeprowadzona w trybie natychmiastowym. Bardzo szybko może dojść do rozszerzenia żołądka, a jego powiększenie w tej lokalizacji w bardzo szybkim tempie doprowadzi do upośledzenia oddychania i śmierci. U pacjentów, u których przepuklina przeponowa ma charakter przewlekły, może zaistnieć konieczność resekcji uszkodzonych narządów (np. płata płucnego, części jelita). Przepuklina pourazowa u psa opieka pooperacyjna Opieka po zabiegu u psa Bardzo ważne jest zapewnienie spokoju pacjentom po operacji. Pierwsze godziny po zabiegu polegają na ścisłym monitorowaniu zwierzaka pod kątem zaburzeń oddychania, hipowentylacji. Prawidłowo wykonany zabieg odprowadzenia zawartości przepukliny oraz plastyki jej wrót to tylko połowa sukcesu. Tego typu operacje są dość poważne, ze względu na komunikację z jamą opłucnową. Po zabiegu pacjent najprawdopodobniej zostanie hospitalizowany przez minimum 12 – 24 godziny. Jest to konieczne, ponieważ właśnie ten czas bywa najbardziej niebezpiecznym okresem. Po zabraniu psa do domu po operacji należy: W dalszym ciągu kontrolować sposób jego oddychania, pobierania pokarmu, zachowywania się. Należy być wyczulonym na wystąpienie ewentualnego kaszlu, duszności, płytkich oddechów, znacznego osłabienia, bladych lub sinych błon o czystość okolicy cięcia chirurgicznego, regularnie zmieniać opatrunki, odkażać wylizywanie rany pooperacyjnej – zaleca się stosowanie kołnierza elżbietańskiego lub ubranka pooperacyjnego do momentu wygojenia się cięcie pod kątem występowania obrzęku, krwiaków, wysięku ropnego czy rozejścia się brzegów wszelkie zalecone przez lekarza weterynarii ruch do minimum – spacery dozwolone są wyłącznie na smyczy, a ich czas powinien być lekkostrawną, dobrze zbilansowaną stres. Przepuklina pourazowa powikłania po zabiegu Najczęstszym powikłaniem pozabiegowym jest odma opłucnowa, szczególnie przy przewlekłej przepuklinie lub obecności ale możliwy jest również obrzęk płuc z rozprężenia, do którego dochodzi na skutek nagłego rozprężenia płuc po korekcji przepukliny się brzegów lub obrzęk okolicy cięcia rany śmierć. Przepuklina przeponowa pourazowa u psa rokowanie Najbardziej krytyczne po zabiegu korekcji przepukliny przeponowej są pierwsze 12 – 24 godziny po zabiegu. Jeśli w tym czasie nie pojawią się żadne komplikacje, rokowanie jest dobre. Przepuklina przeponowa otrzewnowo – osierdziowa u psa (PPOO) Nazywana również osierdziową przepukliną przeponową lub też wrodzoną przepukliną. Powstaje w sytuacji, gdy istnieje wrodzone połączenie pomiędzy jamą otrzewnową, a workiem osierdziowym (będące efektem ubytku w dolnej części przepony, przez który narządy jamy brzusznej przedostają się do jamy osierdziowej). Wrodzona przepuklina przeponowa otrzewnowo – osierdziowa jest stosunkowo rzadko spotykana, ponieważ zwierzęta z tą wadą umierają bądź w czasie porodu, bądź w krótkim czasie po urodzeniu. Przyczyny powstawania Najprawdopodobniej przepuklina otrzewnowo – osierdziowa powstaje na skutek nieprawidłowego zamknięcia lub uszkodzenia płodowej przegrody poprzecznej. Zaburzenie to może być skutkiem: działania substancji teratogennych,wad genetycznych,urazu prenatalnego. Bardzo często w ślad za przepukliną idą wady serca oraz deformacje mostka. U psów z przepukliną otrzewnowo – osierdziową często dochodzi do współwystępowanie wad wrodzonych: przedniej ściany jamy brzusznej,tylnej części mostka,przepony i worka osierdziowegoubytków w przegrodzie międzykomorowej lub innych wad wewnątrzsercowych. Pomimo faktu, iż jest ona chorobą wrodzoną, nie ma dziedzicznego charakteru. Predyspozycje i występowanie Przepuklina przeponowa otrzewnowo – osierdziowa jest wadą wrodzoną, istnieją jednak przypadki, iż rozpoznawana jest u psów stosunkowo późno – w średnim lub starszym wieku. Dzieje się tak, gdy objawy kliniczne mają charakter okresowy oraz nie są bardzo nasilone. Uważa się, że wyżły weimarskie oraz cocker – spaniele mogą być predysponowane do wystąpienia PPOO. Przepuklina przeponowa otrzewnowo – osierdziowa objawy kliniczne Przepuklina u psa symptomy Objawy kliniczne przepukliny otrzewnowo – osierdziowej uzależnione są od tego, jak duży jest worek przepuklinowy oraz jakie narządy jamy brzusznej się do niego przemieszczą. Najczęściej są one związane z: układem oddechowym: zaburzenia oddychania,duszność,kaszel; układem krążenia: zaburzenia rytmu serca,omdlenia; układem pokarmowym: brak apetytu,wymioty,biegunka,bolesność po posiłku. Towarzyszą im często objawy ogólne: apatia,otępienie,objawy encefalopatii wątrobowej (zaburzenia neurologiczne). Przepuklina przeponowa otrzewnowo – osierdziowa rozpoznanie W badaniu klinicznym u pacjentów z przepukliną przeponową otrzewnowo – osierdziową często stwierdza się: wodobrzusze,stłumienie tonów serca,szmery sercowe (wywołane przemieszczaniem serca przez narządy wewnętrzne lub wadami wewnątrzsercowymi),współistniejący ubytek przedniej części powłok brzusznych,płyn w worku osierdziowym – najczęściej spowodowane jest to obecnością wątroby w worku przepuklinowym. Na podstawie wywiadu, objawów klinicznych oraz wyników badania przedmiotowego można wysunąć wstępne przypuszczenie istnienia przepukliny otrzewnowo – osierdziowej. By je potwierdzić należy wykonać diagnostykę obrazową: Badanie rentgenowskie klatki piersiowej, w którym można stwierdzić: powiększoną sylwetkę serca,dogrzbietowe przemieszczenie tchawicy,nakładanie się granicy serca i przepony,brak ciągłości cienia przepony,struktury wypełnione gazem wewnątrz worka osierdziowego,wady mostka. Badanie ultrasonograficzne jest cennym uzupełnieniem radiografii, można w nim bowiem stwierdzić brak ciągłości echa przepony oraz dokładnie zobrazować narządy jamy brzusznej wewnątrz worka osierdziowego. Można też wykazać przemieszczenie wątroby. U pacjentów z obecnością szmerów sercowych przeprowadza się echo serca. Badanie kontrastowe (nieselektywna angiografia lub badanie z podaniem barytu) powinno być zarezerwowane dla przypadków niejednoznacznych, przy których nie ma możliwości postawienia diagnozy na podstawie zdjęć rtg oraz badania usg. Przepuklina przeponowa otrzewnowo – osierdziowa u psa leczenie Leczenie polega na operacyjnym odprowadzeniu zawartości z jamy osierdziowej i zamknięciu wrót przepukliny. Jeśli pies prezentuje duszność, stosuje się tlenoterapię. By usprawnić oddychanie, należy ułożyć go w pozycji mostkowej z uniesionymi kończynami przednimi. Jeśli przepuklina u psa została wykryta w późnym wieku istnieje możliwość leczenia zachowawczego, jednak po pewnym czasie może dojść u nich do nasilenia objawów klinicznych, co wymaga już przeprowadzenia zabiegu, w przeciwnym razie doprowadzi do śmierci. Metodą z wyboru do leczenia przepukliny otrzewnowo – osierdziowej jest korekcja chirurgiczna wady. Korekcja chirurgiczna powinna ona przeprowadzona jak najwcześniej (zwykle między 8. a 16. tygodniem życia). Opieka pooperacyjna Pies po zabiegu powinien być hospitalizowany co najmniej przez 12 – 24 godzin. Po zabiegu należy bacznie obserwować psa pod kątem występowania zaburzeń oddychania, w tym razie pojawienia się jakichkolwiek zaburzeń oddechowych należy podawać powrocie do domu należy zapewnić zwierzęciu spokojne i ciche o czystość rany pooperacyjnej (regularna zmiana opatrunków oraz odkażanie cięcia).Monitorowanie oddychania. Należy zwracać szczególną uwagę na ewentualny kaszel, utrudnione oddychanie lub zaleconych przez lekarza weterynarii leków (antybiotyków, środków przeciwbólowych).Ograniczenie ruchu – spacery dopuszczalne są wyłącznie na smyczy, nie należy pozwalać psu biegać ani skakać po zwierzęciu lekkostrawną, dobrze zbilansowaną dietę. Powikłania Po korekcji przepukliny może rozwinąć się obrzęk płuc z rozprężenia, zdarza się o jednak stosunkowo rzadko. U młodych zwierząt z PPOO możliwy jest niedorozwój płuc, który przyczynia się do wykształcenia znacznego ciśnienia w jakie opłucnowej oraz powstania obrzęku płuc z rozprężenia. Częste powikłania po zabiegu korekcji przepukliny otrzewnowo – osierdziowej to: obrzęki, krwiaki okolicy cięcia chirurgicznego,zakażenie rany pooperacyjnej,rozejście się brzegów rany,nawrót przepukliny. Rokowanie Krytyczne są 12 – 24 godziny po zabiegu chirurgicznym. Jeśli pacjent przeżyje ten czas bez większych komplikacji, rokowanie jest dobre. Nieco gorzej sprawa się ma w przypadku współwystępowania wrodzonych wad serca – wówczas rokowanie pogarsza się proporcjonalnie do ich nasilenia. Wrodzona przepuklina otrzewnowo – opłucnowa u psa To kolejna wrodzona przepuklina przeponowa, jednak na szczęście występuje bardzo rzadko u psów. W przeciwieństwie do przepukliny otrzewnowo – osierdziowej, ubytki w przeponie powstają w jej górno – bocznej części. Taka wada powoduje najczęściej rodzenie się martwych płodów lub ich śmierć wkrótce po urodzeniu. Zdarza się również przepuklina pourazowa, np. po wypadkach czy upadkach z dużej wysokości. Postępowanie jest podobne leczenia innych rodzajów przepuklin. Przepuklina rozworu przełykowego przepony u psa Do tego typu przepukliny dochodzi w momencie, gdy część przełyku oraz żołądka wślizgują się przez rozwór przełykowy do śródpiersia tylnego (dogłowowo w stosunku do przepony). Przypomina trochę przepuklinę przeponową pourazową, jednak tym razem wrota przepukliny nie powstały na skutek rozdarcia przepony, a są anatomiczną strukturą organizmu, jaką jest rozwór przełykowy. Do przepukliny rozworu przełykowego dochodzi najczęściej na skutek wrodzonych zaburzeń rozwojowych tej okolicy, dzięki czemu możliwe jest przemieszczenie części narządów z jamy brzusznej do jamy klatki piersiowej. Mechanizm powstawania przepukliny rozworu przełykowego Rozwór przełykowy to otwór, którym przełyk przechodzi przez przeponę. W sytuacji, gdy więzadło, które łączy przeponę z przełykiem ulega rozluźnieniu i rozciągnięciu, przestaje pełnić swoją funkcję i możliwe staje się przesunięcie połączenia przełykowo – żołądkowego do śródpiersia. Jednym z pierwszych skutków tego stanu rzeczy jest powstanie refluksu żołądkowo – przełykowego, a na skutek cofania się treści żołądka, w szybkim tempie dochodzi do zapalenia i poszerzenia przełyku. Przepuklina rozworu przełykowego powstać może na skutek urazu, w wyniku którego dochodzi do uszkodzenia nerwów przeponowych oraz mięśni – to prowadzi do rozluźnienia wpustu i powstania przepukliny. Zdarza się, że towarzyszy ona intensywnym zaburzeniom oddychania u pacjentów z obturacją górnych dróg oddechowych. W takich stanach zmniejszenie ciśnienia wewnątrz klatki piersiowej podczas wykonywania wdechów może spowodować refluks przełykowy i przepuklinę. Przepuklina rozworu przełykowego może także mieć związek z tężcem. Wyróżnić można kilka typów tej anomalii, w zależności od tego, które struktury i w jakim stopniu dostają się do jamy klatki piersiowej: przepuklina wślizgowa (osiowa) – połączenie żołądkowo – przełykowe znajduje się w obrębie klatki piersiowej;przepuklina okołoprzełykowa (ześlizgowa) – połączenie żołądkowo – przełykowe zwykle znajduje się w prawidłowej pozycji, a dno żołądka lub inne narządy jamy brzusznej przechodzą przez rozwór do klatki piersiowej (tuż obok przełyku);połączenia przepuklin wślizgowych i okołoprzełykowych, w przebiegu których przemieszczeniu ulega zarówno połączenie żołądkowo – przełykowe, jak i dno żołądka. Predyspozycje Przepukliny rozworu przełykowego mogą występować u różnych ras psów, ale samce rasy Shar – pei oraz buldog angielski wydają się mieć większe predyspozycje do wystąpienia tego zaburzenia. Objawy kliniczne wrodzonej przepukliny z reguły manifestują się jeszcze przed ukończeniem 1. roku życia, choć do ujawnienia symptomów może dojść w każdym wieku. Przepuklina rozworu przełykowego przepony objawy kliniczne Wielu pacjentów nie wykazuje żadnych objawów klinicznych przepukliny rozworu przełykowego. Jednym z najczęstszych symptomów jest ulewanie, a także: wymioty,nadmierne ślinienie,utrudnione połykanie, zaburzenia w przechodzeniu pokarmu do żołądka,zaburzenia oddychania,fusowate wymioty,brak apetytu,spadek masy ciała, wychudzenieduszność,czasem objawy zachłystowego zapalenia płuc. Rozpoznanie przepukliny u psa Diagnostyka: badanie RTG W badaniu rentgenowskim klatki piersiowej można zaobserwować obecność tkanek miękkich lub struktur wypełnionych powietrzem w okolicy rozworu przełykowego. Obecność gazu w treści przepukliny może świadczyć o tym, że dostał się do niej żołądek. Możliwe jest poszerzenie przełyku oraz cechy zapalenia płuc. Badanie tg przełyku z kontrastem – może wykazać obecność połączenia żołądkowo – przełykowego oraz fałdów żołądka w nieprawidłowym położeniu w stosunku do rozworu (czyli dogłowowym). Czasem można zaobserwować obecność zwężenia. Badanie fluoroskopowe – może wykazać opóźnione opróżnianie przełyku z treści pokarmowej, zmniejszoną perystaltykę, refluks przełykowo – żołądkowy. Badanie endoskopowe przełyku pozwala wykryć obecność przepukliny oraz zapalenie przełyku, nadżerki błony śluzowej, refluks żołądkowy oraz zwężenia. Przepuklina rozworu przełykowego przepony leczenie Farmakologiczne leczenie zachowawcze, skierowane na łagodzenie skutków refluksu żołądkowo – przełykowego i zapalenia przełyku może przynieść pewne korzyści, jednak u zwierząt z wrodzoną przepukliną leczeniem z wyboru jest operacja przepukliny. Opieka pooperacyjna Monitorowanie pacjenta pod względem duszności. Jeśli się ona pojawi, należy podawać zwierzęciu tlen. W przypadku, gdy jej przyczyną jest odma opłucnowa, powietrze powinno być usunięte z jamy objawach bólowych podaje się środki zapalenia przełyku oraz zachłystowego zapalenia płuc jest często koniecznością przy tego typu małych porcji niskotłuszczowego, wysokobiałkowego zmiękczonego lub rozwodnionego pokarmu 3 – 5 razy dziennie. U psów, u których występuje rozszerzenie przełyku korzystne może być karmienie z o higienę cięcia chirurgicznego oraz zapobieganie wylizywaniu rany przez zwierzę. Konieczne jest założenie kołnierza elżbietańskiego lub ubranka pooperacyjnego, zwłaszcza u ciekawskich szczeniąt. Powikłania po zabiegu Przez kilka dni po zabiegu mogą występować trudności w połykaniu pokarmu. Jeśli się nie wycofają w ciągu kilku dni może to być oznaką tego, że rozwór przełykowy został nadmiernie zwężony. Konieczna jest wówczas reoperacja. Inne możliwe powikłania to: infekcja,rozejście się brzegów rany pooperacyjnej,rozszerzenie żołądka,martwicze zapalenie żołądka,a nawet nagła śmierć. Przepuklina rozworu przełykowego przepony rokowanie U zwierząt nieoperowanych rokowanie jest dobre pod warunkiem, ze nie wykazują one objawów klinicznych i/lub dobrze odpowiadają na leczenie zachowawcze. W przeciwnym przypadku może rozwinąć się zapalenie przełyku oraz jego zwężenie. Rokowanie po leczeniu chirurgicznym jest dobre, o ile nie występują powikłania. Przepuklina jatrogenna u psa Pod nazwą tą kryje się każdy rodzaj przemieszczenia narządów wewnętrznych (włącznie z wytrzewieniem), które zaistniało na skutek działań lekarskich. Powstaje ona najczęściej w linii wcześniejszego cięcia chirurgicznego. Niekiedy związana jest z faktycznym niedopracowaniem zabiegu pod względem technicznym, jednak w wielu przypadkach do jej powstania doprowadzają inne czynniki. Tego typu przepuklina u psa może pojawić się w zasadzie w każdym miejscu ciała. Przyczynami przepuklin jatrogennych mogą być: dobór niewłaściwej techniki zabiegu,dobór niewłaściwych materiałów do szycia,zbyt duże napięcie zbliżanych tkanek,zbyt duży odczyn tkankowy,nieprawidłowe (niewystarczająco staranne) wykonanie węzłów chirurgicznych,niestarannie oczyszczona rana,nadmierna aktywność ruchowa pacjenta po zabiegu,rozlizanie rany przez zwierzę,infekcja rany pooperacyjnej. W większości przypadków głównym objawem przepukliny jatrogennej jest rozejście się brzegów rany i wystawanie (czasem wypadnięcie) narządów przez tak powstałe wrota. Leczenie polega na jak najszybszym wykonaniu otwarcia rany z ponownym założeniem szwów. Zdarza się, że nie dochodzi do rozejścia się brzegów skóry, tylko niższych pięter zamkniętych szwami, jak np. mięśni. Wtedy widoczne jest pod skórą różnej wielkości zgrubienie. Najczęściej towarzyszy temu wysięk z rany. Rokowanie jest dobre, jeśli szybko skorygowano nieprawidłowości. Podsumowanie Przepuklina u psa może dotyczyć każdego narządu i każdej okolicy ciała. Z reguły kojarzy się z jamą brzuszną, ale występują także tak „egzotyczne” stany, jak przepuklina mózgu i rdzenia kręgowego, przepuklina płuc czy innych narządów. Zdarza się także, że dochodzi do przepukliny mięśniowej, kiedy to brzusiec mięśnia uwypukla się poza powięź. Niezależnie od rodzaju, większość przepuklin wymaga przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego u psa, a im wcześniej zostanie on przeprowadzony, tym większe szanse na uniknięcie powikłań w postaci powstawania zrostów, uwięźnięcia czy zadzierzgnięcia zawartości przepukliny. Jak widać, przepuklina przepuklinie nierówna, a różnorodność jej lokalizacji niesie ze sobą rozmaitość objawów. Niektóre przepukliny stanowią wyłącznie wadę kosmetyczną, inne z kolei mogą predysponować do poważnych stanów, będących zagrożeniem życia. Dobrą wiadomością jest fakt, że przepuklina u psa (w większości przypadków) jest uleczalna. Złą natomiast – że jeśli w porę nie zostanie zdiagnozowana i zoperowana – może doprowadzić do śmierci zwierzęcia. Mam nadzieję, drogi Czytelniku, że po przeczytaniu tego artykułu będziesz już wiedział, co robić w sytuacji, gdy u swojego psa zauważysz nietypową wyniosłość na brzuchu czy w innej lokalizacji ciała. Oczywiście, nie wszystkie tego typu deformacje są przepukliną, mogą to również być inne zmiany, jak: ropień,krwiak,czy nawet guz. Nie odwlekaj jednak konsultacji z lekarzem weterynarii ponieważ niepotrzebnie zwiększa to ryzyko pojawienia się komplikacji. Jakie mogą są najczęstsze przyczyny przepukliny u psa? Najczęstsze przyczyny przepuklin u psów to wady wrodzone, powiększenie naturalnych otworów, pierścieni, szpar czy szczelin występujących wewnątrz organizmu, obniżona elastyczność oraz wytrzymałość tkanek, urazy, zwiększone ciśnienie wewnątrzbrzuszne. Czy każda deformacja jest przepukliną? Nie, jeśli zauważysz u swojego psa deformację może to być również ropień, krwiak, lub guz.

Najlepsza odpowiedź na pytanie «Gdzie występuje przepuklina pachwinowa u kota?» Odpowiedzi udzielił Phillip Sachs w dniu Fri, Oct 14, 2022 15:55 PM Przepuklina pachwinowa występuje w okolicy pachwiny, gdy jelita przepychają się przez kanał pachwinowy.

^{Jelita we wrotach Do przepukliny pooperacyjnej może dojść, gdy słabe mięśnie brzucha nie wytrzymują napierania ze strony narządów wewnętrznych. Przepuklina wygląda jak guzek pod skórą, niekiedy bolesny przy dotyku. Zazwyczaj dochodzi tylko do przemieszczenia się otrzewnej do wrót przepukliny, jednak w cięższych przypadkach przechodzą do niej fragmenty narządów, szczególnie jelit. Grupy ryzyka Na ryzyko rozwoju przepukliny pooperacyjnej w szczególności narażeni są pacjenci otyli lub kobiety w ciąży, szczególnie ze słabo rozbudowaną tkaną mięśniową. Dodatkowo osoby, które w przeszłości przebyły wiele operacji są w grupie zwiększonego zagrożenia. Podobnie jest z osobami, które zajmują się czynnościami podwyższającymi znacznie ciśnienie w jamie brzusznej, np. podnoszeniem ciężarów. Zauważalna może być bardziej przy kaszlu, kichaniu. Wrażliwy czas Aż 10-15% pooperacyjnych ran brzucha jest obarczona ryzykiem pojawienia się przepukliny, zwłaszcza gdy rana nadal się leczy. Mimo, że może równie dobrze powstać po latach od zabiegu, najczęściej dochodzi do niej w 3-6 miesięcy po wykonanej operacji. Gdy potrzebne jest działanie Jeżeli przepuklina jest duża, powoduje ból lub szybko narasta, najlepszym rozwiązaniem jest operacja chirurgiczna. W niektórych przypadkach stosuje się pasy, jednak nie leczą one przyczyny, w pewnym sensie trzymają w ryzach skutek. Leczenie przepukliny polega zazwyczaj na przeprowadzeniu operacji naprawczej. W zależności od rozległości i potrzeb, chirurg może zadecydować o formie laparoskopowej lub o otwarciu brzucha, a anestezjolog o znieczuleniu ogólnym lub miejscowym. Groźna przepuklina Przepuklina pooperacyjna może również być stanem nagłym, gdy dochodzi do jej uwięźnięcia. Wówczas zarówno ukrwienie jak i funkcja narządów ulega poważnemu zaburzeniu. Dojść może do obumarcia uwięźniętych tkanek. Zazwyczaj taka sytuacja objawia się bólem, nudnościami, wymiotami, biegunką oraz wzdęciami. Polecamy: Czy operować przepuklinę? Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!}

Przepuklina pępkowa. Przepuklina pępkowa to wydostanie się narządów jamy brzusznej, przede wszystkim zbudowanej z otrzewnej sieci, tkanki tłuszczowej i jelit, przez poszerzony pierścień pępkowy. Jest to struktura, która powinna się zamknąć (lub znacznie zwęzić) po odcięciu sznura pępowinowego po urodzeniu.

^{ZadowolonyRodzaje przepuklin Powoduje Objawy Diagnostyka LeczenieLeczenie przepuklin przeponowych i międzykręgowych Zapobieganie Filmy i zdjęciaPrzepuklina u kotka. przepuklina pępkowa u kociaka. Porady weterynarza Przepuklina przeponowa u kota. Operacja. Przepuklina pępkowa Przepuklina przeponowa u kota (w jamie klatki piersiowej widoczne są pętle jelitowe) PRZEPUKLINA PRZEPONOWA Nakładka z siatki na pierścień przepuklinowy Choroby chirurgiczne są powszechne w praktyce weterynaryjnej, zwłaszcza u kotów z przepuklinami. Zwykle są to patologiczne dziury lub anatomicznie słabe miejsca w błonach mięśniowych lub surowiczych, do których wchodzą narządy wewnętrzne lub tkanki, po czym następuje uszczypnięcie. Sprawiają one zwierzęciu wiele kłopotów, a niektóre gatunki mogą nawet prowadzić do śmierci i komplikacji przepuklinPrzepuklina może się podzielić ze względu na swój rozwój. Niektóre są wrodzone, które występują nawet w okresie prenatalnym z powodu zaburzeń w rozwoju płodu. W większości przypadków do powstania przepukliny dochodzi z anatomicznymi cechami budowy, nadmiernym osłabieniem ścian lub nadmiernie dużymi otworami anatomicznymi. Są też nabyte, które wynikają z traumatycznych skutków lub nadmiernego wysiłku wszystkie przepukliny są podzielone według lokalizacji:Przeponowe - występują, gdy narządy są przemieszczane z jamy brzusznej do klatki piersiowej. Zwykle dzieje się to przez „słabe” miejsca w przeponie - ujście przełyku i przyczepienie do mostka, kręgosłupa i żeber. U kotów najczęstszym rodzajem urazu jest:.Osierdziowo-otrzewnowa - bardzo rzadki rodzaj choroby u kotów, wraz z wejściem narządów z jamy brzusznej do klatki piersiowej występuje ucisk na serce. Zwykle przy takiej patologii kocięta nie żyją długo z powodu rozwoju niewydolności serca i obrzęku - jedna z najczęstszych przepuklin, najczęściej wrodzona. W przypadku choroby pętli jelitowej tkanka tłuszczowa lub krezka przedostają się do pierścienia włóknistego, gdzie następuje - zwykle występuje w miejscu, w którym przewód nasienny wychodzi do moszny (u kotów) i do kanału pachwinowego u kotów. Często występuje u kobiet z uporczywymi zaparciami lub - w miejscu między odbytnicą a pęcherzem pojawia się przepuklina (u kotów między macicą), zwykle wypada część otrzewnej, macicy, jelit lub pęcherza. W większości redukowalne (bez uszczypnięcia).Międzykręgowy - występuje, gdy krążek międzykręgowy zostaje przemieszczony do kanału kręgowego i jego późniejsze uszczypnięcie. U kotów ta patologia występuje niezwykle rzadko, głównie w wieku powyżej 15 przyczyną przepukliny jest wrodzona przypadku występów przeponowych uraz urazowy (na przykład podczas upadku z wysokości) jest możliwym czynnikiem wpływającym na przypadku przepuklin międzykręgowych głównym kryterium rozwoju choroby jest starcza dystrofia dysku, a także koty dużych wygląd występów może służyć:Naruszenie wypróżnień - częste zaparcia, lub względu na bogatą lokalizację przepuklin u kotów objawy różnią się w zależności od ich lokalizacji i uciskanych – kot staje się ospały, ospały. Zaczynają się problemy z oddychaniem – często z napadami duszności lub duszności, stają się szybkie i płytkie. Przy długim przebiegu takich zaburzeń oddechowych sinica błon śluzowych rozwija się z powodu głodu tlenu. Możliwe powikłanie stanu przy ściskaniu dużych naczyń przez narządy jamy brzusznej - obrzęk - jest miękkim i bezbolesnym występem w jamie brzusznej, jeśli przepuklina nie jest ściśnięta, to po naciśnięciu łatwo „chowa się” do środka. W przypadku uszczypnięcia kot może doświadczyć wymiotów, gwałtownego wzrostu temperatury i bolesności w miejscu występu. W przyszłości narządy w worku przepuklinowym, przy braku odpowiedniej terapii, mogą stać się martwicze i powodować ropienie i - w podbrzuszu wygląda jak miękka kulka o konsystencji pasty. Najczęściej spotykane u kobiet. U zwierząt taka dolegliwość nie budzi niepokoju, jednak ta patologia może prowadzić do wypadania macicy lub pęcherza. Może to grozić niepłodnością lub rozwojem wstrząsu, gdy pęknie - podobnie jak w poprzedniej formie przepuklina jest całkowicie bezbolesna. Z łatwością zmienia swoją pozycję. zwłaszcza przy podnoszeniu kota za łapy. Jeśli za przednim - występ zwiększa się, tylny - cofa przepukliny u kotów zwykle zlokalizowane są w okolicy kręgów lędźwiowych. Zwierzę może odczuwać zaburzoną koordynację ruchów, problemy z chodzeniem i skakaniem, aż do rozwoju zaniku mięśni kończyn i paraliżu. Przy ciężkich zmianach zwyrodnieniowych w zaciśniętym rdzeniu kręgowym może rozwinąć się porażenie ośrodkowe i poważne zaburzenia neurologiczne. W takim przypadku leczenie nie jest już możliwe z powodu rozwoju głębokiego uszkodzenia tkanek rdzenia dla wszystkich rodzajów przepuklin charakterystyczne jest specyficzne zachowanie zwierzęcia po uszczypnięciu - często lizanie dotkniętego obszaru, miejscowa gorączka, zaburzenia dyspeptyczne (wymioty, biegunka), silny przypadku występów zewnętrznych diagnoza zwykle opiera się na klinicznych objawach choroby. Weterynarz dokładnie bada go, aby określić przypadku przepuklin wewnętrznych (międzykręgowych i przeponowych) obowiązkowe powołanie dodatkowych metod diagnostycznychprześwietlenie,ultradźwięk,MRI, typie przeponowym wykonuje się prześwietlenie z kontrastem barowym - kot jest karmiony karmą z domieszką proszku. Wtedy pętle jelitowe będą już wyraźnie widoczne, co ułatwi dostrzeżenie ich i ECHO są zalecane do monitorowania czynności przypadku mielografii kontrast jest wstrzykiwany bezpośrednio do kanału kręgowego, a następnie wykonuje się zdjęcie w kilku projekcjach. Pozwala to wykryć obszary uszczypnięcia i stan rdzenia można podzielić na zachowawczą i chirurgiczną. Bez interwencji chirurgicznej robią to z lekkim występem i brakiem szczypania. Odbywa się to zwykle tylko w przypadku przepuklin pachwinowych. W tym celu kociak zakłada się na specjalny kocyk wyszczuplający, ze wstępną redukcją nacieku, który będzie nosił przez kilka miesięcy. W takim przypadku defekt ściany brzucha jest samoczynnie przypadku niepowodzenia terapii wskazane jest leczenie szczypania - narządy są wpychane do jamy brzusznej, a otwór jest uszczypnięciem - worek przepuklinowy zostaje całkowicie wycięty wraz z zaciśniętymi sama taktyka operacyjna jest przeprowadzana w przypadku przepuklin pachwinowych i kroczowych. W przypadku tego ostatniego rodzaju przepukliny możliwe jest wycięcie formacji bez szczypania, zwykle odbywa się to z jej dużym przepuklin przeponowych i międzykręgowychPodczas operacji jama klatki piersiowej zostaje otwarta i wszystkie „niewłaściwe” narządy wracają na swoje miejsce. Przeponę zszywa się, a następnie plasuje - w tym celu zakłada się specjalną siateczkę lub używa się własnych chusteczek. W przypadku naruszenia narządy są wycinane. Rehabilitacja po zabiegu jest bardzo ważna ze względu na zapadnięte płuca i zaburzenia krążenia w klatce przypadku przepuklin międzykręgowych w początkowych stadiach zmiany możliwe jest przeprowadzenie leczenia farmakologicznego. W tym celu stosuje się leki przeciwzapalne - steroidowe (prednizolon, deksmetazon) lub niesteroidowe (meloksykam, rimadil), a także środki przeciwbólowe. Pamiętaj, aby ograniczyć ruch zwierzaka przez kilka chirurgiczne polega na usunięciu wypadniętego krążka i części kręgu w miejscu przepukliny. Po operacji konieczne jest zapewnienie zwierzęciu pełnego odpoczynku. Jeśli rdzeń kręgowy jest poważnie uszkodzony, zwierzę zostaje zabiegu chirurgicznym wskazane jest karmienie zwierzęcia w pierwszym dniu wyłącznie bulionem wołowym, z uprzednio usuniętym tłuszczem. Następnie możesz wprowadzić puree i lekkostrawne zajmij się problemami trawiennymi i częstych porodów u kota, ogranicz liczbę ruchy swojego zwierzaka, nie zostawiaj otwartych okien, zwłaszcza jeśli mieszkasz na wysokich opiekuj się swoim pupilem w okresie zdrową i zbilansowaną nadmiernego wysiłku fizycznego czworonożnego i zdjęciaPrzepuklina u kotka. przepuklina pępkowa u kociaka. Porady weterynarzaPrzepuklina przeponowa u kota. pępkowaPrzepuklina przeponowa u kota (w jamie klatki piersiowej widoczne są pętle jelitowe)PRZEPUKLINA PRZEPONOWANakładka z siatki na pierścień przepuklinowy}

Sekwestr to jednak nadal nie wyrok operacji, przynajmniej nie u wszystkich pacjentów. Jeśli po oderwaniu się od reszty krążka umiejscowi się on tak, że nie uciska struktur nerwowych i nie prowokuje bólu to można powiedzieć, że pacjent wygrał w Lotto (w tym przypadku może zdrowie, nie milion złotych).

Przepuklina objawia się miękkim wybrzuszeniem na ciele, zazwyczaj w obszarze jamy brzusznej. To zmiana, która często wzbudza niepokój właścicieli czworonogów, a niekiedy mylona jest również z guzami, krwiakami i innego typu zmianami. Dowiedz się, czy przepuklina u psa jest groźna, sprawdź, skąd się bierze i jak się ją leczy! Przepuklina u psów – podstawowe informacje Przepuklina powstaje w wyniku występowania przerwy w powłokach brzusznych, najczęściej w warstwie mięśniowej. W efekcie niektóre narządy lub ich części mogą przemieszczać się pod skórę, tworząc miękkie wybrzuszenie. U psów występuje kilka rodzajów przepukliny różniących się charakterystyką i leczeniem. Jakich? Przepuklina pępkowa pojawia się w pierwszych tygodniach życia w miejscu, w którym wcześniej była pępowina. Zazwyczaj ustępuje pod lekkim naciskiem. Jest uznawana za wadę wrodzoną i zwykle cofa się samoistnie przed ukończeniem przez zwierzaka pierwszego roku brzuszna pojawia się na ciele zazwyczaj na skutek urazu, najczęściej w okolicy przedłonowej lub po bokach tułowiaPrzepuklina pachwinowa to rezultat zwiększonego ciśnienia w jamie brzusznej (np. z powodu zaparcia). W tym przypadku występuje obrzęk w okolicy zagłębienia między tylną boczną częścią podbrzusza a wewnętrzną powierzchnią górnej części uda, który z czasem się powiększa. Dlatego przepuklina pachwinowa wymaga jak najszybszej interwencji kroczowa objawia się powiększeniem okolicy krocza po jednej lub dwóch stronach, z czasem prowadząc do utrudnień w wypróżnianiu się i oddawaniu mosznowa jest bardzo rzadka, a jej przyczyny nie są do końca znane. Wówczas część jelita przedostaje się z jamy brzusznej do udowa również występuje rzadko, zwykle po urazie. Pojawia się, gdy narządy wewnętrzne lub tłuszcz przedostaną się przez kanał udowy. Operacja przepukliny u psa Większość rodzajów przepukliny wymaga interwencji chirurga weterynaryjnego. Niektóre z nich są bardzo groźne, dlatego każdą wypukłość na ciele czworonoga powinno się jak najszybciej skonsultować ze specjalistą, nawet jeśli zwierzę wydaje się zdrowe. Operacja zaawansowanej przepukliny wiąże się ze znacznie większym ryzykiem, dlatego szybka reakcja jest na wagę złota. Wszystkie zabiegi tego typu wiążą się ze zbliżoną procedurą. Polegają na przywróceniu prawidłowego położenia znajdujących się w przepuklinie tkanek i zamknięciu szczeliny w powłokach brzusznych. Mają jednak różne poziomy skomplikowania w zależności od typu schorzenia i stopnia jego zaawansowania. Jeśli dojdzie do niedokrwienia narządu, operacja jest znacznie bardziej rozbudowana, ponieważ wymaga również wycięcia zmienionych tkanek. Pies po operacji przepukliny – jak postępować? Prawidłowa opieka pooperacyjna jest bardzo ważna, ponieważ znacząco redukuje ryzyko komplikacji, a więc np. rozejścia się brzegów rany, zakażenia lub wręcz nawrotu przepukliny. Pupil po zabiegu powinien mieć zapewniony spokój, czasami stosuje się również specjalną dietę i leki. Konieczne jest kontrolowanie stanu rany, jej codzienne odkażanie i zmienianie opatrunków. Często niezbędne okazuje się również założenie psu na szyję kołnierza ochronnego, który ma zapobiec wylizywaniu szwów. Lekarz weterynarii udzieli wszelkich wskazówek, by rekonwalescencja pacjenta przebiegła gładko. Źródła:- Cowan Feeney Walter What Is Your Diagnosis? Peritoneopericardial Diaphragmatic Łojszczyk-Szczepaniak A., Dębiak P.: Rozpoznawanie przepuklin przeponowych u psów i kotów. Autor Ostatnie wpisy

Przepuklina u szczeniaka. W większości przypadków przepuklina u starszych psów powstaje na skutek urazu. Jednak sytuacja wygląda inaczej w przypadku młodych zwierząt. Przepuklina u szczeniaka często ma charakter wrodzony i bardzo szybko można ją zdiagnozować. Gdy tylko dostrzeżesz taki problem, udaj się do weterynarza.

Przepuklina jest wyjście części organu struktury anatomicznej, w której ma być przymocowana. Przepukliny u kotów mogą występować w różnych miejscach. Od przepukliny pępkowej noworodków do przepukliny dyskowej lub krocza, bardziej charakterystycznej dla starszych kotów, poprzez przepuklinę przeponową i pachwinową. Leczenie przepuklin musi być chirurgiczne, ponieważ konieczne jest szukanie zamknięcia pierścienia, które umożliwia przemieszczenie narządu w celu przywrócenia anatomii i prawidłowej funkcjonalności organicznej chorego kota. Przypadki uduszenia przepukliny, w których ustaje dopływ krwi, to nagłe przypadki wymagające natychmiastowej uwagi. Czytaj dalej ten artykuł AnimalWised, aby dowiedzieć się więcej na temat przepuklina u kotów, ich rodzaje, objawy i leczenie. Przepuklina to produkcja częściowa lub całkowita tkanki lub narządu w jamie że ma treść, co może się zdarzyć w różnych miejscach, a nawet w tym samym czasie u tego samego kota, jeśli tak się dzieje lub przyczyna. Wiele przepuklin jest nieszkodliwych, ale inne może powodować dyskomfort, dyskomfort, a nawet mieć poważne konsekwencje dla dotkniętych kotów. Przepukliny zwykle występują, gdy struktura mięśniowa podtrzymująca tkanki jest osłabiona, umożliwiając im przemieszczenie i wyjście z jamy, która je zawiera. Najczęstsze są te, które dotyczą brzucha i są spowodowane szczeliną, pęknięciem lub osłabieniem otrzewnej, czyli ściany mięśniowej, która powoduje, że narządy jamy brzusznej lokalizują się i pozostają w swoim anatomicznym położeniu. W innych przypadkach przepukliny mogą wpływać na obszar grzbietowy kota, w połączeniu klatki piersiowej i jamy brzusznej, w pobliżu kręgosłupa lub genitaliów. Co więcej, może być wrodzony i obecne od urodzenia lub rozwijają się przez całe życie kota, często w wyniku urazu lub wypadku. Rodzaje przepuklin u kotów Jak już wspomnieliśmy, koty mogą rozwijać przepukliny w różnych lokalizacjach, z różnymi rokowaniami, konsekwencjami i objawami klinicznymi. Przeglądamy je szczegółowo. Przepuklina przeponowa Jak sama nazwa wskazuje, ta przepuklina wpływa na przeponę, mięsień, który oddziela klatkę piersiową od jamy brzusznej i jest ważny w oddychaniu, ponieważ umożliwia skurcz i rozszerzenie klatki piersiowej. Kiedy w tej strukturze znajduje się przepuklina, narządy jamy brzusznej mogą przejść do klatki piersiowej, wywierając nacisk na płuca, a w konsekwencji utrudniające oddychanie. Wśród przyczyn tego typu przepukliny głównymi są urazy, zwłaszcza wypadki rozrywające przeponę, choć mogą być również wrodzone. Jeśli chodzi o objawy to duszność lub przyspieszony oddech oraz postawa ortopniczna z kończynami rozdzielonymi, głową i szyją wyprostowanymi przez wysiłek oddechowy. Jeśli przyczyną jest przejechanie, czasami żebra mogą również zostać złamane, powodując siniaki, rany szarpane i hem lub odmę opłucnową w płucach. Przepuklina pachwinowa Przepukliny pachwinowe występują zwłaszcza w postaci dziedzicznej, ponieważ pierścienie pachwinowe jamy brzusznej nie zamykają się w pełni, chociaż urazy, otyłość, ciąża oraz zmiany żywieniowe lub metaboliczne mogą być czynnikami ryzyka rozwoju tej przepukliny. Polega na wyjściu jelita, tłuszczu lub innych tkanek przez otwór jamy brzusznej przez wada pierścienia pachwinowego; przez który przewód nasienny lub więzadło okrągłe macicy przechodzi w okolicy pachwinowej. Objawy, które może wywołać, to: obrzęk, ból lub dyskomfort w okolicy pachwina, anoreksja, letarg, częstsze oddawanie moczu lub wymioty. Przepuklina dysku Przepuklina dysku rozwija się przez problem z krążkiem międzykręgowym, które są chrzęstnymi poduszkami, które znajdują się między kręgami i zawierają galaretowate jądro w twardszym pierścieniu. Kiedy w tym pierścieniu pojawi się rozdarcie, jądro może wypchnąć na zewnątrz i naciskać na pobliskie nerwy lub rdzeń kręgowy, powodując ból i objawy neurologiczne takie jak porażenie tylnej trzeciej części ciała, nietrzymanie moczu, ataksja lub zwiotczenie ogona. Te przepukliny zwykle tworzą się w okolicy lędźwiowo-krzyżowej starszych kotów. Przepuklina krocza Występuje przez pęknięcie lub osłabienie ściany mięśniowej w okolicy miednicy, powodując, że takie organy, jak jelito, prostata, pęcherz moczowy lub tłuszcz brzuszny wnikają do okolicy krocza. Jeśli którykolwiek z tych narządów zostanie uwięziony, a ich dopływ krwi jest zagrożony, mogą pojawić się zagrażające życiu komplikacje. Objawy związane z tą przepukliną to obrzęk okolicy krocza, letarg, anoreksja, nietrzymanie moczu oraz trudności w oddawaniu moczu lub defekacji. Ten typ przepukliny występuje najczęściej u starszych, niewykastrowanych kotów, dlatego najlepszym środkiem zapobiegawczym jest kastracja. Przepuklina pępkowa To jest wrodzona przepuklina wpływa na pępowinę. Dotknięte kocięta pokazują a obrzęk okolicy pępka. Jest to przepuklina, która charakteryzuje się brakiem odpowiedniego gojenia się pępowiny, co powoduje ujście, które komunikuje się z jamą brzuszną i umożliwia przejście tłuszczu, pętli jelitowych i innych wnętrzności, które można udusić, choć zwykle dzieje się to po prostu tłuszcz . Nie wiadomo, czy może to być również spowodowane nieprawidłowym zamknięciem pępowiny po przecięciu przez matkę po porodzie. Przepuklina po sterylizacji Przepuklina może również wystąpić u kotów po spryskaniu. W szczególności odnosimy się do a przepuklina brzuszna linii pośrodkowej w okolicy nacięcia przy sterylizacji samic, co w zależności od ich wielkości może umożliwić ucieczkę zawartości jamy brzusznej. Występuje w pierwszym tygodniu po operacji u mniej niż 1% wysterylizowanych kotów. Wynika to z błąd techniczny, takich jak niewłaściwie dobrany, zbyt mały lub rozdzielony szew lub brak powięzi mięśnia prostego brzucha w zamknięciu. Jak wykryć przepuklinę u kotów Prawie wszystkie przepukliny diagnozuje się gołym okiem. Ponadto możesz użyć palpacja. Jeśli nie jest to możliwe lub aby potwierdzić, która treść uległa przepukliny, należy zastosować techniki uzupełniające, takie jak: diagnostyka obrazowa, zwłaszcza USG. Na przykład w przepuklinach przeponowych, których nie widać gołym okiem, badania takie jak: Rentgen klatki piersiowej: Linia przepony i sylwetka serca nie będą doceniane, przestrzenie płucne są przemieszczone, a w klatce piersiowej widoczne są narządy jelitowe. Prześwietlenie kontrastowe przewodu pokarmowego: potwierdza trajektorię przepukliny narządów. USG jamy brzusznej i klatki piersiowej: potwierdzić przepukliny narządów i ich nasilenie. Tomografia komputerowa: jest to bardziej zaawansowana technika, która pozwala z większą precyzją i klarownością poznać przepukliny narządów, miejsce rozdarcia przepony i jej nasilenie. Leczenie przepuklin u kotów Leczenie to będzie zależeć od każdej przepukliny chodzi o ciężkość i stan zdrowia kota. Niektóre, mniej poważne, można leczyć leki, fizjoterapia i rehabilitacja, ale zwykle jest to konieczne, prawie we wszystkich leczenie chirurgiczne aby zmienić położenie narządów, które są nie na miejscu i zamknąć pierścień, aby zatrzymać wyciek zawartości i przywrócić anatomię kota. Podczas gdy niektóre przepukliny przeponowe nie są pilne, ponieważ pierwszą rzeczą jest ustabilizowanie rannego kota, w przypadku przepuklin pachwinowych uduszonych lub innych rodzajów przepuklin, w których doszło do uduszenia, pierścień ratunkowy powinien zostać zamknięty, aby uniknąć konsekwencji ustanie dopływu krwi może mieć na dotknięty narząd lub narządy. Ten artykuł ma jedynie charakter informacyjny, w nie mamy uprawnień do przepisywania leczenia weterynaryjnego ani postawienia jakiejkolwiek diagnozy. Zachęcamy do zabrania pupila do weterynarza w przypadku pojawienia się jakiegokolwiek dolegliwości lub dyskomfortu. Jeśli chcesz przeczytać więcej artykułów podobnych do Przepuklina u kotów – rodzaje, objawy i leczenie, zalecamy przejście do naszej sekcji Inne problemy zdrowotne. Bibliografia Fidalgo, LE (2003). Weterynaryjna Patologia Medyczna: Podręcznik do Nauczania Przedmiotu. Drukarnia Kadmos.

U mężczyzn chirurg na sam koniec po wykonaniu operacji pociąga za jądro po stronie operowanej sprawdzając czy jest odpowiednio ruchome. W ten sposób sprawdza czy nie obszył zbyt mocno powrózka nasiennego. Operacja trwa od 45 min do 1,5 h. Czas i przebieg rekonwalescencji po operacji przepukliny pachwinowej: Nasza Kicia już po sterylizacji. Weterynarz powiedział, że przy jej posturze, zbyt wiele ciąż , to za duże obciążenie. Ciężko jej przytyć, może teraz będzie ładniej nabierać ciałka.. Odebrałam nieprzytomną kotkę i czekałam w domu aż się przebudzi. Miała leżeć na boku i nie skakać zbyt wiele później. Ciężko mi było upilnować, żeby się nie ruszała. Łaziła wszędzie , w sumie nie wiadomo za czym. Chwiejny krok, trochę w zygzak, w zasadzie jak po wypiciu wódki, przewracała się o własne nogi. Najtrudniej było mi w dzień zabiegu, zabronić jej jedzenia. Miała cały dzień być głodna, na czczo. No weź wytłumacz kotu, że nie wolno nic jeść . Była na mnie zła. Po kilku dniach po zabiegu poszłam na kontrolę i po antybiotyk. Weterynarz długo oglądał ranę. Wszystko się ładnie goiło, tylko że pojawiła się przepuklina. Za dobry tydzień będzie miała następny zabieg, tym razem na przepuklinę. Pytałam skąd to się wzięło ? Powiedział, że u zwierząt czasami tak bywa. No nic, czekamy zatem na następny zabieg. Cieszę się, że wszystko ładnie się goi i kicia w sumie taka sama , jak przedtem. Może deczko mniej wredna, albo mi tylko tak się wydaje. Weterynarz powiedział jeszcze, że nigdy nie widział kota z tak cieniutką skórą. Dosłownie , jak pergamin. I w sumie mała, i długa, do tego chudziutka. No cóż, nie wiem , jaką skórę powinien mieć kot, widać troszkę delikatna. A może nigdy nie będzie grubsza, może to taki gen. Nie mam pojęcia. Najważniejsze, że pana weterynarza lubi, nie ucieka i nad wyraz spokojna. Chyba ma dobrą rękę do zwierząt, no i musi lubić swój zawód. Za tydzień operacja, znowu będę trzymać kicię na głodzie. Biedna, nie rozumie dlaczego nie daję jej jedzenia, aż mnie serce boli, że tak muszę robić. Potem będzie po wszystkim i przynajmniej tabun kocurów, którzy wyśpiewują serenady pod balkonem ucichnie. Mam taką nadzieję bo potrafią nawet wejść do mieszkania, żeby dostać się do mojego rudzielca. Trzymajcie kciuki, żeby następny zabieg dobrze się skończył, troszkę żal mi jej , że tyle cięta. Swoją drogą, zdziwiona byłam, że tak szybko doszła do siebie.

Objawy przepukliny często wymagają leczenia chirurgicznego. Uwięźnięcie przepukliny objawia się wymiotami, nudnościami, kolkowym bólem który powoduje rozdęcie pętli jelitowych, mogą pojawić się zaparcia, wzdęcia oraz gazy. Objawem przepukliny są też w takiej sytuacji znaczne wzdęcia brzucha. Przepuklina może zostać wykryta

Przepuklina przeponowa powstaje w wyniku przerwania ciągłości przepony, co powoduje, że narządy jamy brzusznej mogą wpuklać się do klatki piersiowej prowadząc do różnych powikłań. Jakie są przyczyny i objawy powstania przepukliny przeponowej? Przepuklina przeponowa powstaje w wyniku przerwania ciągłości przepony Spis treściRodzaje przepukliny przeponowejPrzepuklina przeponowa: objawyDiagnostyka przepuklin przeponowychPrzepuklina przeponowa: leczeniePowikłania przepuklin przeponowychWrodzona przepuklina przeponowa: rokowanie Przepuklina przeponowa powstaje, gdy narządy jamy brzusznej przedostają się do klatki piersiowej na skutek przerwania ciągłości przepony. Przepona to u wszystkich ssaków główny mięsień oddechowy. Oddziela ona jamę brzuszną od klatki piersiowej. Jej rolą jest regulacja pracy oddechowej poprzez niekontrolowany przez nas skurcz i rozkurcz. Poprzez skurcz przepony dochodzi także do wzrostu ciśnienia w jamie brzusznej, co ułatwia defekację. Niektóre sytuacje prowadzą do przerwania jej ciągłości, w wyniku czego narządy jamy brzusznej mogą wpuklać się do klatki piersiowej prowadząc do różnych powikłań, a taki stan nazywamy właśnie przepukliną przeponową. Na powstawanie przepuklin przeponowych są bardziej narażone osoby otyłe, które w normalnych warunkach mają już zwiększone ciśnienie w jamie brzusznej, a także osoby starsze, których tkanki są bardziej podatne na uszkodzenie. Czasem w tych dwóch grupach przepuklina przeponowa może powstać już nawet w trakcie nagłego parcia lub znacznego wysiłku fizycznego. Do innych czynników ryzyka należą między innymi: podnoszenie ciężarów, przewlekły, silny kaszel, częste lub wymuszane wymioty, a także stres. Rodzaje przepukliny przeponowej Zasadniczo możemy podzielić przepukliny przeponowe na dwa typy: przepukliny właściwe i przepukliny naturalnych otworów przepony. Przepukliny właściwe to takie, które powstały w otworach, które w warunkach fizjologicznych nie występują w przeponie. Są to wrodzone przepukliny przeponowe, do których zaliczamy między innymi przepuklinę Bochdaleka i Morgagniego. Przepuklina Bochdaleka występuje częściej i jest wynikiem niezrośnięcia szczeliny opłucnowo-trzewnej w tylno-bocznej części przepony, głównie po lewej stronie. Przepuklina Morgagniego powstaje w przedniej części przepony między jej przyczepami żebrowymi i mostkowymi. Istnieją jeszcze inne typy przepuklin wrodzonych, jednak są one znacznie rzadsze. Inną przepukliną właściwą jest przepuklina nabyta, najczęściej pourazowa. Pourazowa przepuklina przeponowa może powstać na skutek urazów przenikających lub nieprzenikających jamy brzusznej lub klatki piersiowej. W 75% przypadków są to tępe urazy, głównie w wypadkach komunikacyjnych, a pozostałe 25% stanowią na przykład rany kłute czy postrzałowe. Przepukliny naturalnych otworów przepony to przepony powstałe w rozworze przełykowym. Wyróżnia się trzy typy: typ I – przepukliny wślizgowe typ II – przepukliny okołoprzełykowe typ III – przepukliny wślizgowo-okołoprzełykowe Przepuklina wślizgowa stanowi prawie 90% przepuklin rozworu przełykowego. Polega ona na przemieszczeniu się przełyku w rozworze przełykowym i rozluźnieniu jego dolnego zwieracza, a wpust żołądka w tym wypadku znajduje się nad przeponą. W takiej sytuacji treść żołądkowa będzie zarzucana z powrotem do przełyku i szybko spowoduje objawy takie jak zgaga, wymioty, czy bóle w klatce piersiowej. Przepuklina okołoprzełykowa powstaje, gdy przemieszczeniu do klatki piersiowej ulega jedynie dno żołądka i jego krzywizna większa, a czynność wpustu i dolnego zwieracza przełyku jest prawidłowa, dlatego będą tu objawy niespecyficzne, na przykład zapalenie worka przepukliny, niedrożność, arytmie serca czy krwawienia. Przepuklina przeponowa: objawy Objawy przepukliny przeponowej w dużej mierze zależą od tego, w jakim stopniu narządy jamy brzusznej uciskają trzewia klatki piersiowej. Jeśli dojdzie do ucisku płuc i dużych naczyń, może pojawić się duszność, objawy niedokrwienia, hipotonia. Przepuklina przeponowa wrodzona prowadzi do zaburzenia rozwoju płuc i ich hipoplazji, ponieważ narządy jamy brzusznej wpuklone do klatki piersiowej nie zostawiają płucom miejsca do prawidłowego dojrzewania. U noworodków objawi się to niewydolnością oddechową i krążeniową. Niewydolność naczyń płucnych prowadzi do powstania nadciśnienia płucnego już od chwili urodzenia. Pourazowa przepuklina przeponowa charakteryzuje się nagłym i wczesnym pojawieniem się duszności, bólu nadbrzusza lub zlokalizowanego w klatce piersiowej, zgagą i krwawymi wymiotami. Czasem przy przenikających urazach przepony otwory, które w niej powstają są tak niewielkie, że choroba ujawnia się dopiero po wielu latach. Symptomatyka przepuklin rozworu przełykowego jest uzależniona głównie od jej typu. Objawy obejmują od typowych zaburzeń gastrologicznych jak zgaga, wymioty, bóle brzucha po bardzo niespecyficzne jak wspomniane wcześniej zaburzenia rytmu serca, trudności w oddychaniu, bóle w klatce piersiowej, które mogą błędnie wskazywać na inne stany chorobowe. Diagnostyka przepuklin przeponowych Wrodzone przepukliny przeponowe najczęściej rozpoznawane są już w okresie prenatalnym podczas badania USG. Dzięki temu zarówno rodzice jak i lekarze są przygotowani na konieczność szybkiego leczenia operacyjnego zaraz po porodzie. W pozostałych przypadkach czasami zdjęcie przeglądowe jamy brzusznej ujawni przemieszczenie narządów jamy brzusznej do klatki piersiowej, jednak najczęściej, gdy nie ma przeciwwskazań, RTG wykonuje się od razu z użyciem środka kontrastowego w pozycji Trendelenburga. Do diagnostyki przepuklin przeponowych wykorzystuje się także badanie endoskopowe górnego odcinka przewodu pokarmowego oraz tomografię komputerową. Przepuklina przeponowa: leczenie Metodą z wyboru w leczeniu przepuklin przeponowych jest oczywiście operacja chirurgiczna, która polega na odprowadzeniu narządów jamy brzusznej z klatki piersiowej z następowym zamknięciem wrót przepukliny. Bardzo rzadko, gdy stan kliniczny na to pozwala i objawy nie są nasilone, można wdrożyć jedynie leczenie farmakologiczne, którego celem jest zmniejszenie objawów refluksu żołądkowo-przełykowego. Powikłania przepuklin przeponowych Przepuklina przeponowa może spowodować niedrożność przewodu pokarmowego, co grozi zapaleniem otrzewnej lub śródpiersia, które są bezpośrednimi stanami zagrożenia życia. Wrodzona przepuklina przeponowa: rokowanie Wrodzona przepuklina przeponowa w ponad połowie przypadków towarzyszy innym wadom wrodzonym, które są letalne i przyczyniają się do obumarcia wewnątrzmacicznego. Jeśli jednak urodzi się dziecko z przepukliną przeponową, to ryzyko śmierci sięga czasem 40 procent. Na szczęście dynamiczny rozwój neonatologii prowadzi do coraz lepszego rokowania i znacznie zwiększa przeżycie dzieci z wrodzoną przepukliną przeponową. Bardzo ważne jest jak najdłuższe utrzymanie ciąży tak, aby dać płucom szanse na rozwój, nawet w tak utrudnionych warunkach.

Przepuklina rozworu przełykowego to schorzenie budowy układu pokarmowego, które wiąże się z przeniesieniem fragmentu żołądka do klatki piersiowej. Przepuklina objawia się bólem, zgagą, uczuciem odbijania, a także chrypką. Wśród przyczyn powstawania tej dolegliwości wymienia się przede wszystkim wzrost ciśnienie w jamie brzusznej, np. podczas kichania czy wymiotów.

Witam. Proszę o poradę. Mam 1, 5 rocznego kocura, który parę miesięcy temu przeszedł kastrację. Miał otwieraną jamę brzuszną, gdyż był wnenterem. Niedawno pojawiła się u niego przepuklina pachwinowa. Chciałabym się dowiedzieć czy istnieje możliwość iż jest to komplikacja po przeprowadzonej operacji. Moj weterynarz twierdzi, że nie ma takiej możliwości. Proszę o szybką poradę, mojego kotka czeka kolejna operacja a ja mam wątpliwośći czy poprzednia operacja została prawidłowo wykonana i czy tym razem powinnam go powierzyć opiece tego samego weterynarza. Z góry dziękuję. Jest to mało prawdopodobne, jeśli operacja była parę miesięcy temu. Czy przepuklina zrobiła się w linii cięcia poprzedniego zabiegu? Jeśli tak to może to wynikać z osłabienia mięśni po operacji. ^{Inne powody kastracji kota Nacięcie guzka 1 Infekcje po sterylizacji. Możliwe, że twój kot złapał infekcję z powodu otwartej rany. 2 seromy po sterylizacji. Seromy są dość powszechne po operacji. 3 przepukliny po sterylizacji. Jeden z moich kotów miał przepuklinę po sterylizacji.} Przepuklina u naszych czworonogów może pojawić się z przyczyn genetycznych, a także w wyniku urazu mechanicznego, ciąży czy otyłości. Nie każda przepuklina wymaga operacji, ale większość z nich stanowi zagrożenie dla życia psa, dlatego istotne jest odpowiednie rozpoznanie i interwencja. W tym artykule przedstawimy rodzaje przepuklin u psa, ich charakterystykę, ceny zabiegów i inne istotne informacje dotyczące tego tematu. Przepuklina u psa – rodzaje Istnieje kilka rodzajów przepukliny występujących u psów. Należą do nich: przepuklina pępkowa, przepuklina brzuszna, przepuklina pachwinowa, przepuklina kroczowa, przepuklina mosznowa i przepuklina udowa. Przepuklina pępkowa pojawia się w pierwszych tygodniach życia szczenięcia w miejscu, w którym była pępowina. Objawia się pulchnym obrzękiem, dobrze wyczuwalnym lub widocznym pod skórą. Uważana jest za wadę wrodzoną, a bezpośrednią przyczyną jest pojawienia jest nieprawidłowe zrośnięcie pierścienia pępkowego i linii białej. Są rasy szczególnie predysponowane do wystąpienia tej wady i zalicza się do nich wyżły weimarskie, basenji i pekińczyki. Inną przyczyną pojawienia się przepukliny pępkowej może być pociągnięcie pępowiny przy porodzie, dlatego należy wspomóc rodzącą sukę i w razie potrzeby odciąć pępowinę. Jest to szczególnie istotne przy porodzie na stojąco, zdarzającym się u dużych ras. Przepuklina powinna być monitorowana i jeśli jest niewielka, nie ma konieczności jej usuwania. Często znika samoistnie wraz z wiekiem, a jeśli to nie nastąpi, można ją usunąć przy okazji innego zabiegu wymagającego znieczulenia ogólnego. Z kolei przepuklina pępkowa znacznych rozmiarów wymaga interwencji chirurgicznej. Przepuklina brzuszna powstaje na skutek urazu spowodowanego na przykład ugryzieniem przez innego psa albo wypadkiem komunikacyjnym. Wymaga Przepuklina pachwinowa uwarunkowana jest genetycznie, częściej występuje u suk niż u psów. Powstały w okolicy pachwiny guzek może zawierać części jelit, pęcherza albo macicy. Konieczna jest interwencja chirurgiczna. Przepuklina kroczowa powstaje na skutek pękania mięśni miednicy, w okolicy odbytu. Jest wyczuwalnym pod skórą guzem, zawierającym zachyłki odbytu lub pęcherz moczowy. Pies posiadający przepuklinę kroczową ma problem z oddawaniem moczu i kału. Operacja przepukliny kroczowej polega na odprowadzeniu jej zawartości do jamy brzusznej i zaszyciu pierścienia przepuklinowego. Przepuklina mosznowa jest stosunkowo rzadka i polega na wadzie pierścienia pachwinowego. W skutek tej wady narządy jamy brzusznej przemieszczają się do wyrostka pochwowego, który przylega do powrózka nasiennego. Podejrzewaną przyczyną wystąpienia tego rodzaju przepukliny są czynniki genetyczne lub uraz. Wymaga operacji. Przepuklina udowa powstaje na skutek wady kanału udowego. W sytuacji niepatologicznej kanał ten nie ma światła, ale w wyniku wspomnianej wady narządy wewnętrzne przeciskają się do niego. Jest to rzadki rodzaj przepukliny. Występuje po urazie i wymaga interwencji chirurgicznej. Do standardowych objawów występujących przy przepuklinie u psa należą kaszel, ślinienie się, brak apetytu, duszność i wymioty. Do odpowiedniej diagnozy konieczne są badania kliniczne przeprowadzone przez lekarza weterynarii. Jak wygląda przepuklina u psa? Najogólniej rzecz ujmując, przepuklina jest wybrzuszeniem widocznym na powierzchni skóry. Właściciele często określają je guzem. Miejsce to jest miękkie i ma tendencję do zanikania pod naciskiem, a także do okresowego zwiększania i zmniejszania się. Przepuklina u psa – cena operacji Jaka jest cena zabiegu? Wszystko zależy od rodzaju przepukliny i stopnia skomplikowania operacji. Ogólnym zakresem cen operacji przepukliny u psa jest 300-1000 zł. Czym grozi przepuklina u psa? Pozostawienie przepukliny bez operacji jest bezpośrednim zagrożeniem życia psa! Jedynie małe, występujące na skutek wad genetycznych przepukliny mogą zniknąć samoistnie u szczenięcia. Duży worek przepuklinowy często ulega urazom. Koniecznie jest jak najszybsze przywrócenie prawidłowego położenia znajdujących się w przepuklinie tkanek oraz zamknięcie szczeliny w powłokach brzusznych. Przepuklina – powikłania po operacji Częstymi powikłaniami pooperacyjnymi są rozejście się rany lub jej zakażenie. Czasem następuje nawrót. Należy stale kontrolować stan rany pooperacyjnej, założyć kołnierz ochronny, aby pies nie mógł lizać szwów. Weterynarz zaleci częstotliwość zmiany opatrunku i odkażania rany. Prawidłowa opieka po operacji znacznie zmniejsza szanse wystąpienia powikłań. Warto wzbogacić w tym okresie dietę psa o dodatkową suplementację. Przepuklina u psa po sterylizacji Przepuklina po zabiegu sterylizacji może świadczyć o nieprawidłowym jego przeprowadzeniu albo uczuleniu czworonoga. Konsultacja z lekarzem weterynarii i obserwacja przepukliny oraz rany pooperacyjnej to odpowiednia droga postępowania w przypadku takiej komplikacji. Wszelkie wybrzuszenia pojawiające się na ciele psa należy poddać obserwacji i skonsultować z weterynarzem. Dzień dobry. Osoby u których po operacji nie występują objawy niepożądane rzadko dzielą się tymi informacjami w internecie (dziękuję za wpis Pani Martynie z dnia 10.02.2023r.). Jeśli leczenie zachowawcze nie przynosi oczekiwanych rezultatów, a ból jest nie do zniesienia to jak najbardziej kwalifikuje się do leczenia operacyjnego.

Przez aktualizacja dnia 18:57 Przepuklina u psa może pojawić się z przyczyn genetycznych, a także w wyniku urazu mechanicznego, ciąży czy otyłości. Dochodzi wtedy do rozdarcia tkanki, a jej charakterystycznym objawem jest miękka wypukłość w miejscu powstania przepukliny. Występuje kilka rodzajów tej patologii, a leczenie wymaga zazwyczaj - choć nie zawsze - interwencji chirurgicznej. Większość rodzajów przepukliny stanowi zagrożenie dla życia psa, dlatego bardzo ważne jest odpowiednie rozpoznanie i podjęcie leczenia. Objawy przepukliny u psa Najbardziej charakterystycznym objawem przpukiliny jest wypukłość w miejscu, w którym powstała - najczęściej na brzucu lub w okolicach pachwin. Do objawów towarzyszących przepuklinie u psa należą: kaszel, ślinienie się, osłabienie i brak apetytu, duszność, wymioty. Jakie są rodzaje przepukliny u psów? Przepuklina pępkowa u szczenięcia Przepuklina pępkowa u psa zazwyczaj pojawia się w pierwszych tygodniach życia szczenięcia. Objawia się wyczuwalnym pod skórą lub widocznym gołym okiem pulchnym obrzękiem w miejscu, gdzie była pępowina. Taka przepuklina u szczeniaka jest łatwa do zdiagnozowania. Zazwyczaj ustępuje pod lekkim naciskiem, a pojawia się znowu, gdy zdejmiemy z niego palec. Przepuklinę pępkową uważa się za wadę wrodzoną. Niektóre przypadki mogą być też spowodowane nadwagą u psa czy zaburzeniami genetycznymi. Zazwyczaj przepukliny pępkowej nie leczy się operacyjnie, gdyż cofa się ona samoistnie w pierwszym roku życia psa. Przepuklina brzuszna u psa Przepukliny pępkowej nie należy mylić z brzuszną. Do wystąpienia tej drugiej dochodzi najczęściej na skutek urazu, np. po pogryzieniu przez inne zwierzę lub w wyniku wypadku komunikacyjnego. Z reguły tego typu obrażenia powstają z boków ciała lub w okolicy przedłonowej. Na pierwszy rzut oka widoczna jest asymetria powłok brzusznych. Leczenie tej przepukliny u psa wymaga przeprowadzenia operacji. Przepuklina pachwinowa u psa Przepuklina pachwinowa u psa powstaje w wyniku zwiększonego ciśnienia w jamie brzusznej, spowodowanego np. zaparciami. W przypadku tego rodzaju przepukliny u psa, objawy ograniczają się do obrzęku w okolicy zagłębienia między tylną boczną częścią podbrzusza a wewnętrzną powierzchnią górnej części uda. Z czasem obrzęk się powiększa, dlatego należy pilnie zgłosić się do kliniki weterynaryjnej na leczenie operacyjne. Przepuklina kroczowa u psa Przepuklina kroczowa u psa zaczyna się od powiększenia okolicy krocza, po obu stronach lub po jednej stronie ciała. Z czasem uwypuklenie się powiększa i prowadzi do trudności z oddawaniem moczu i kału. W takiej sytuacji również konieczne jest szybkie leczenie operacyjne. Przepuklina mosznowa u psa Do powstania przepukliny mosznowej u psa dochodzi, gdy część jelita przedostanie się z jamy brzusznej do moszny. Worek mosznowy po chorej stronie jest wyraźnie powiększony, a zwierzę okazuje ból. Tego typu zaburzenie u psów jest rzadkie, a jego przyczyny nie są do końca znane. Konieczna jest interwencja chirurgiczna. W przypadku tego rodzaju przepukliny u psa, koszt operacji może wzrosnąć o cenę kastracji. Przepuklina udowa u psa Podobnie rzadko spotykana jest przepuklina udowa u psów. Pojawia się, gdy narządy jamy brzusznej lub tłuszcz przedostaną się przez kanał udowy tworząc bolesne, grzejące zgrubienie. Sytuacje takie mogą mieć miejsce po urazie – uderzeniu, upadku z dużej wysokości itp. Operacja przepukliny u psa ©Shutterstock Każdą niepokojącą wypukłość na ciele naszego czworonoga powinniśmy jak najszybciej skonsultować z lekarzem weterynarii. Nasz pupil może przez długi czas czuć się dobrze, mieć normalny apetyt, nie wykazywać żadnych objawów bólowych i zachowywać się tak, jak zawsze. Kiedy to się zmieni, stan może być już na tyle poważny, że operacja przepukliny u psa będzie wiązała się ze sporym ryzykiem. Rośnie ono również z wiekiem zwierzęcia. Typowa operacja przepukliny polega na przywróceniu prawidłowego położenia jej zawartości i chirurgicznym zamknięciu szczeliny. W cięższych przypadkach chirurg musi naciąć i poszerzyć tkanki w taki sposób, by możliwe było umieszczenie narządów wewnętrznych w odpowiednim miejscu. Czasem, by je tam zatrzymać, lekarz zakłada też specjalne siatki przepuklinowe. Zabieg przedłuża się zasadniczo, jeśli doszło do niedokrwienia narządu. Wtedy dodatkowo trzeba wyciąć jego martwe fragmenty i znajdujące się wokół zmienione chorobowo tkanki. Operacja przepukliny u psa Najczęstsze powikłania pooperacyjne to rozejście się brzegów rany lub jej zakażenie, nawrót przepukliny u psa, a nawet zapalenie otrzewnej z towarzyszącą temu gorączką. Ryzyko komplikacji znacznie zmniejsza prawidłowa opieka pooperacyjna. Czworonożny pacjent powinien mieć zapewniony spokój i ciszę, czasem trzeba stosować specjalną dietę i podawać dodatkowe leki. Trzeba też kontrolować stan rany pooperacyjnej. Często konieczne jest założenie na szyję psa kołnierza ochronnego, uniemożliwiającego lizanie szwów. Należy codziennie odkażać okolice rany i zmieniać opatrunki aż do całkowitego zagojenia. Jeśli na jakimkolwiek etapie mamy pytania lub wątpliwości, koniecznie skonsultujmy się z lekarzem weterynarii.

Czytaj także: Przepuklina kręgosłupa lędźwiowego (przepuklina krążka międzykręgowego) - co to jest? Operacja przepukliny kręgosłupa a powrót do pracy. Po zabiegu chirurgicznym wielu pacjentów od razu odczuwa wyraźną poprawę w postaci ustąpienia bólu nóg, a dyskomfort po operacji jest stosunkowo niewielki. Warto jednak Przepuklina (łac. hernia) to ogólna nazwa grupy schorzeń, polegających na nieprawidłowym przemieszczeniu się narządów wewnętrznych. Niezależnie od miejsca występowania, przepuklina daje na ogół zestaw bardzo podobnych objawów. Odpowiednio wczesne rozpoznanie schorzenia jest o tyle istotne, że w pewnych sytuacjach może dojść do tzw. uwięźnięcia, co jest stanem bezpośredniego zagrożenia życia i wymaga natychmiastowej interwencji chirurgicznej. Jak zatem rozpoznać przepuklinę? O przepuklinie mówimy wówczas, gdy narząd lub jego część przemieszcza się poza miejsce jego naturalnego występowania – najczęściej mamy do czynienia z przemieszczeniem się części jelita cienkiego lub grubego na zewnątrz jamy brzusznej poprzez pierwotne (np. pępek, kanał udowy lub pachwinowy) lub wtórne otwory. Do najczęściej występujących przepuklin brzusznych zalicza się przepuklinę pachwinową, pępkową i udową. Według statystyk, różne typy przepuklin dotyczą nawet 20% społeczeństwa, przy czym najczęściej rozpoznawana jest przepuklina pachwinowa - stanowi ona 60-70% wszystkich zachorowań. Pacjenci często zastanawiają się, jak zdiagnozować przepuklinę. Na ogół daje ona dość charakterystyczne objawy i często można wstępnie rozpoznać ją samemu, zawsze jednak należy udać się do lekarza celem profesjonalnej diagnozy. Specjalista będzie także w stanie ocenić, czy przepuklina kwalifikuje się do pilnej operacji, czy zabieg można odłożyć w czasie. Przepuklina - jak ją rozpoznać? Jak wykryć przepuklinę? Jednym z najbardziej charakterystycznych objawów jest dobrze wyczuwalny guz w miejscu, w którym doszło do przemieszczenia się narządów. W początkowych etapach rozwoju choroby guzek jest praktycznie niewidoczny, można go jedynie wyczuć pod palcami, jednak z czasem jego widoczność się zwiększa. Przepuklina nie jest twarda - to najczęściej miękka wypukłość, a jej dotykanie może powodować charakterystyczny, promieniujący ból czy uczucie „pociągania” lub pieczenia. Doznania bólowe mogą być także wywołane przez czynności, zwiększające ciśnienie w jamie brzusznej – ból zazwyczaj potęguje się podczas kaszlu, płaczu, kichania czy parcia na stolec, a także podczas dźwigania ciężarów. Pamiętaj: Początkowo przepuklinę można stosunkowo łatwo „wcisnąć” z powrotem do jamy brzusznej, jednak wraz z rozwojem przepukliny odprowadzenie guzka staje się trudniejsze. Objawy uwięźnięcia przepukliny Osobną kwestią są objawy uwięźnięcia przepukliny wewnątrzbrzusznej – ich wystąpienie jest wskazaniem do jak najszybszej operacji, ponieważ niedrożne jelita stanowią stan zagrożenia życia. Pojawiające się problemy z ukrwieniem jelita prowadzą bowiem do jego martwicy, a w konsekwencji do śmierci pacjenta. Objawem charakterystycznym przepukliny uwięźniętej jest to, że niemożliwe jest jej cofnięcie, a guzek staje się twardy, dodatkowo pojawiają się nudności i wymioty. W przypadku uwięźnięcia przepukliny występują bóle brzucha i ból w okolicy przepukliny, skóra staje się ciepła i zaczerwieniona, a w ciągu kliku godzin od uwięźnięcia objawy niedrożności jelit nasilają się. Jak sprawdzić czy ma się przepuklinę? Warto wiedzieć, że istnieje zestaw czynników, które predysponują do rozwoju przepukliny – osoby, znajdujące się w grupach ryzyka powinny szczególnie bacznie obserwować swoje ciało pod kątem występowania objawów potencjalnej przepukliny. Na rozwój przypadłości narażone są osoby, u których przez dłuższy czas utrzymuje się podwyższone ciśnienie wewnątrzbrzuszne. Dzieje się tak w przypadku przewlekłych zaparć przerostu gruczołu krokowego chorób płuc przebiegających z intensywnym kaszlem Na przepukliny częściej chorują kobiety po porodach osoby regularnie dźwigające ciężary, a także śpiewacy operowi i osoby starsze. Do czynników, sprzyjających rozwojowi schorzeń tego rodzaju, zalicza się także otyłość oraz palenie Rene Holzheimer, "Inguinal Hernia: classification, diagnosis and treatment--classic, traumatic and Sportsman's hernia" ( European journal of medical research, 2005 Josef E. Fischer, "CHIRURGIA. Gruczoł piersiowy, klatka piersiowa i śródpiersie, przepona, przepukliny", 2011, ISBN: 978-83-61104-49-0 ^{Decydując się na zabieg, pamiętajmy, że kotka musi zostać do niego odpowiednio przygotowana. W ciągu 10 dni od operacji konieczna będzie dodatkowa opieka nad zwierzęciem. Istnieje sporo teorii na temat tego, w jaki sposób zmienia się zachowanie kotki po sterylizacji. Większość z nich jest nieprawdziwa.} Ceny zabiegów Ceny zabiegów są całkowicie ORIENTACYJNE. Koszty leczenia ustalam indywidualnie i podaję pacjentowi po jego badaniu. Koszt ten uwzględnia stopień skomplikowania procedury, utrudnienia w zabiegu (nadwaga, otyłość, wielkość przepukliny – trudne do operacji są duże przepukliny, itd.). W przypadku osoby szczupłej, zdrowej z niewielką przepukliną – koszt leczenia może być niższy niż podany poniżej. ZABIEG WARUNKI KOSZT KOMENTARZ przepuklina pachwinowa jednostronna znieczulenie miejscowe, nadzór lekarza anestezjologa, 2 godzinny pobyt po operacji w szpitalu, zaopatrzenie przepukliny materiałem syntetycznym (siatką) od 6000 zł dodatkowa doba pobytu 600 zł przepuklina mosznowa znieczulenie lędźwiowe lub ogólne, pobyt w szpitalu przez noc, zaopatrzenie przepukliny siatką od 8600 zł dodatkowa doba pobytu 600 zł jednostronna przepuklina pachwinowa znieczulenie lędźwiowe lub ogólne, pobyt w szpitalu przez noc, zaopatrzenie przepukliny siatką znieczulenie lędźwiowe lub ogólne, pobyt w szpitalu przez noc, zaopatrzenie przepukliny siatką od 8000 zł obustronna przepuklina pachwinowa znieczulenie lędźwiowe lub ogólne, pobyt w szpitalu przez noc, zaopatrzenie przepukliny siatką od 9000 zł laparoskopowa operacja jednostronnej przepukliny pachwinowej znieczulenie ogólne przez anestezjologa, siatka do zaopatrzenia wrót przepuklinowych, jedna doba pobytu szpitalnego znieczulenie ogólne przez anestezjologa, siatka do zaopatrzenia wrót przepuklinowych, jedna doba pobytu szpitalnego 9500 zł laparoskopowa operacja obustronnej przepukliny pachwinowej znieczulenie ogólne przez anestezjologa, siatka do zaopatrzenia wrót przepuklinowych, jedna doba pobytu szpitalnego 12000 zł nawrotowa jedno- lub obustronna przepuklina pachwinowa znieczulenie ogólne przez anestezjologa, siatka do zaopatrzenia wrót przepuklinowych, jedna doba pobytu szpitalnego indywidualnie do ustalenia, po badaniu pacjenta lepsze wyniki daje operacja laparoskopowa Siatka typowa i lekka Standardowo używa się siatki polipropylenowej. Współcześnie określa się taki materiał jako ”ciężki”, gdyż jest jego za dużo i może spowodować usztywnienie tkanek. Użycie siatki lekkiej zamiast klasycznej, polipropylenowej oznacza mniej materiału syntetycznego, gdyż część siatki w krótkim czasie po wszczepieniu ulega rozpuszczeniu - pozostaje jedynie rusztowanie, które jest z naddatkiem wytrzymałe. Takie rozwiązanie jest droższe, ale powoduje mniejsze dolegliwości bólowe we wczesnym okresie pooperacyjnym, większą elastyczność pachwiny, mniejsze poczucie ciała obcego. Dodatkowy koszt użycia siatki lekkiej typu Ultrapro to 400 zł. Mocowanie siatki klejem cjanoakrylowym Dodatkowe, opcjonalne rozwiązania przy operacji laparoskopowej przepukliny pachwinowej. Mają służyć zmniejszeniu ryzyka bólu pooperacyjnego czy usztywnienia pachwiny. Polecane dla osób szukających maksymalnego skrócenia czasu rekonwalescencji, aktywnych zawodowo, sportowców. 1. Zamiast szycia siatki - mocowanie jej za pomocą kleju typu IFABOND (produkt francuski). Klej zamiast szwów powoduje mniejsze dolegliwości bólowe, eliminuje się niebezpieczeństwo bolesnego uszkodzenia nerwów poprzez uchwycenie szwem czy wciągnięcie w bliznę powstającą podczas wrastania siatki. Klej ulega wchłonięciu po 2 tygodniach, gdy już siatka zaczyna przerastać tkanką łączną. Użycie specjalistycznego kleju do mocowania siatki w jednej pachwinie kosztuje 500 zł. ZABIEG WARUNKI KOSZT KOMENTARZ operacja małej przepukliny znieczulenie miejscowe, nadzór lekarza anestezjologa, 2 godzinny pobyt po operacji w szpitalu, zaopatrzenie przepukliny szwami od 4500 zł średnica wrót do 3 cm operacja przepukliny pępkowej z wszczepem płaskiej siatki znieczulenie ogólne przez anestezjologa, pobyt przez noc w szpitalu znieczulenie ogólne przez anestezjologa, pobyt przez noc w szpitalu od 5500 zł dla każdej przepukliny od średnicy powyżej 3-4 cm zaleca się stosowanie siatki operacja przepukliny pępkowej z wszczepem siatki 3d znieczulenie ogólne przez anestezjologa, pobyt przez noc w szpitalu od 6300 zł koszt siatki PVP 1500 zł operacja laparoskopowa przepukliny pępkowej znieczulenie ogólne przez anestezjologa, pobyt przez noc w szpitalu 8500 zł koszt siatki układanej wewnątrz brzucha od 1500 zł operacja laparoskopowa przepukliny pępkowej z zeszyciem mięśni prostych brzucha znieczulenie ogólne przez anestezjologa, pobyt przez noc w szpitalu od 9000 zł w zależności od rozległości zabiegu i wielkości siatki wewnątrzbrzusznej ZABIEG WARUNKI KOSZT KOMENTARZ operacja niewielkiej przepukliny brzusznej znieczulenie miejscowe, wrota zamknięte szwami, pobyt w szpitalu 2 godziny po zabiegu od 6000 zł każda dodatkowa doba w szpitalu 750 zł przepuklina brzuszna średnia plastyka z wszczepieniem siatki, znieczulenie ogólne przez anestezjologa, pobyt 2 dni w szpitalu od 9000 zł do rozmiaru wszczepianej siatki 15 x 20 cm laparoskopowa naprawa małej/średniej przepukliny brzusznej plastyka z wszczepieniem siatki, znieczulenie ogólne przez anestezjologa, pobyt w szpitalu - 1 doba po operacji od 10000 zł koszt siatki układnej wewnątrzbrzusznie od 1500 zł (10x15 cm) przepuklina brzuszna duża plastyka z wszczepieniem siatki o dużym rozmiarze, znieczulenie ogólne przez anestezjologa, pobyt 2 dni w szpitalu od 13000 zł do zaopatrzenia wrót wymagany rozmiar siatki większy niż 15 x 20 cm przepuklina brzuszna wielka plastyka powięziowa, wszczepienie dużej siatki, znieczulenie ogólne przez anestezjologa, pobyt 2 dni w szpitalu do ustalenia indywidualnie po zbadaniu pacjenta stopień skomplikowania zabiegu uniemożliwia standardową wycenę plastyka powięziowa, wszczepienie dużej siatki, znieczulenie ogólne przez anestezjologa, pobyt 2 dni w szpitalu do ustalenia indywidualnie po zbadaniu pacjenta stopień skomplikowania zabiegu uniemożliwia standardową wycenę nawrotowa przepuklina brzuszna (operacja klasyczna lub laparoskopowa) plastyka powięziowa, wszczepienie dużej siatki, znieczulenie ogólne przez anestezjologa, pobyt 2 dni w szpitalu do ustalenia indywidualnie po zbadaniu pacjenta stopień skomplikowania zabiegu uniemożliwia standardową wycenę lędźwiowa przepuklina brzuszna (operacja klasyczna lub laparoskopowa) plastyka powięziowa, wszczepienie dużej siatki, znieczulenie ogólne przez anestezjologa, pobyt 2 dni w szpitalu do ustalenia indywidualnie po zbadaniu pacjenta stopień skomplikowania zabiegu uniemożliwia standardową wycenę Wszystkie powyższe ceny są orientacyjne; wycena kosztu zabiegu może być wykonana po zbadaniu pacjenta. .