Hugh Lofting Doktor Dolittle wraz ze swoimi podopiecznymi: Świnką Geb-Geb, małpką Czi-Czi i Papugą Polinezją zabierze Was w niezwykły świat pełnej przygód przyjaźni. Wyprawa do Afryki, uwięzienie przez dzikiego króla Joliiginkę, przejście nad przepaścią do Krainy Małp, a to wszystko przy specjalnie skomponowanych do spektaklu piosenkach, przybliżających młodemu widzowi cechy naszych bohaterów. Ważna informacja dla wychowawców i nauczycieli: Spektakl „Doktor Dolittle i jego zwierzęta” zawiera punkty z podstawy programowej w zakresie edukacji polonistycznej w szkołach podstawowych. To adaptacja sceniczna dzieła literackiego „Doktor Dolittle i jego zwierzęta” (autor Hugh Lofting), które wchodzi w kanon lektur szkolnych, proponowanych do wspólnego lub indywidualnego czytania wśród dzieci i młodzieży. Przedstawienie rozwija wyobraźnię dziecka i jest idealne na wprowadzenie oraz zapoznanie dziecka z kulturą teatralną. Spektakl jest rekomendowany dla dzieci od 5 roku życia. Reżyseria i adaptacja tekstu Tomasz Gawron Scenografia Tomasz Gawron Współpraca scenograficzna Karolina Waschto Video design i światła Jakub Laskowski Teksty piosenek Karolina Słyk Konsultacja dramaturgiczna Adrian Nowakowski Muzyka Tomasz Bieliński

Biblioteka internetowa Wolne Lektury przygotowała nową edycję jednej z lektur szkolnych w podstawówce. Powieść „Doktor Dolittle i jego zwierzęta” Hugh Loftinga w przekładzie Jarka Westermarka jest tłumaczeniem wersji opublikowanej w 1920 roku. Jak wyjaśniono, Wolne Lektury postanowiły opublikować powieść w oryginalnej wersji z

Geneza Powieść zatytułowana „Doktor Dolittle i jego zwierzęta” po raz pierwszy opublikowana została w 1920 r. Można się jednak domyślać, że sam jej zamysł powstał znacznie wcześniej. Postać potrafiącego rozmawiać ze zwierzętami doktora po raz pierwszy pojawiła się w listach do dzieci, które Hugh Lofting słał do domu z okopów w czasie I wojny światowej. Główną inspiracją do stworzenia doktora Dolitlle’a był John Hunter, brytyjski chirurg, który hodował dzikie zwierzęta, a po ich śmierci wystawiał je jako spreparowane eksponaty muzealne. Czas i miejsce akcji Akcja powieści Hugh Loftinga rozpoczyna się w niewielkim brytyjskim miasteczku Puddleby. Następnie przenosi się do Afryki (państwo Jollinginki, kraina małp, teren należący do lwów) oraz opisuje podróż powrotną głównego bohatera, w czasie której Dolittle i jego przyjaciele przepłynęli zbyt blisko Barbarii, wyspy zamieszkanej przez piratów. Czas powieści przypada na I połowę XIX stulecia (epoka wiktoriańska). Wiadomość o epidemii wśród małp Dolittle otrzymuje jesienią, do Anglii wraca zaś z lecącymi z ciepłych krajów jaskółkami. Motywy Motyw pieniędzy Życie doktora Dolittle’a to naprawdę wyidealizowany obraz. Lekarz cieszy się szacunkiem pacjentów, a ci odwiedzają go w domu i hojnie odpłacają każdą wizytę. Problemy zaczynają się dopiero wtedy, gdy tytułowy bohater sprowadza do domu coraz więcej zwierząt. Nawet zmiana zawodu i zostanie weterynarzem nie pozwalają mu na zgromadzenie odpowiedniej liczby klientów, gdyż ci najzwyczajniej w świecie boją się groźnego krokodyla. Kiedy doktorowi i jego przyjaciołom zaczęło brakować pieniędzy, dotychczasowy ład stanął pod znakiem zapytania. Dopiero wyprawa do Afryki i otrzymanie od wdzięcznych małp dwugłowca pomogło tytułowemu bohaterowi stać się naprawdę zamożnym człowiekiem. Skorzystały na tym także zwierzęta, które były jego prawdziwymi przyjaciółmi. Motyw zwierząt Hugh Lofting przedstawił w swojej powieści zwierzęta w iście ludzki sposób. Ofiarowanie im możliwości porozumiewania się z ludźmi pokazuje, że cierpią one na różne dolegliwości, bywają dumne i złośliwe, ale także uczynne i oddane. Autor koncentruje się na psychice zwierząt i choć nie przedstawia jej w sposób zbyt rozbudowany, to wyraźnie daje czytelnikowi do zrozumienia, że stając naprzeciwko zwierzęcia, staje naprzeciwko żywej i czującej istoty. Motyw podróży Podróż, którą wraz ze swoimi przyjaciółmi odbywa doktor Dolittle, jest swego rodzaju testem. Cieszący się wielkim uznaniem oraz odznaczający się szczególną miłością do zwierząt Dolittle musi wiele zaryzykować, aby postąpić zgodnie ze swoimi zasadami i udać się do Afryki. W czasie niebezpiecznej wyprawy najważniejszymi wartościami okazują się przyjaźń, gotowość do poświęceń dla bliskich oraz najzwyklejszy spryt. To dzięki nim główny bohater ratuje małpki i zdobywa (w nagrodę) bezcennego dwugłowca. Motyw pomocy/wsparcia Tytułowy bohater jest lekarzem. Leczenie i pomaganie cierpiącym stanowią więc jego najważniejszy obowiązek. Ale doktor nie traktuje swego zajęcia jako obowiązku. Naprawdę odczuwa on przyjemność z niesienia pomocy, czego dowodzi odkupieniem małpki od kataryniarza lub sprowadzeniem do domu krokodyla. Właśnie chęć niesienia pomocy jest główną przyczyną, dla której Dolittle opuszcza Anglię i udaje się do Afryki. Problematyka Opowieść o doktorze Dolittle i jego przyjaciołach pokazuje czytelnikowi, jak wielkie znaczenie ma otaczanie troską innych istot, nieważne czy pochodzą one z królestwa zwierząt, czy może są znajomymi, kolegami, przyjaciółmi. Dzięki czworonożnym i skrzydlatym towarzyszom główny bohater odnalazł swoje prawdziwe powołanie, czyli leczenie zwierząt. Kiedy niósł pomoc, nie martwił się kwestiami materialnymi lub brakiem czasu. Całkowicie poświęcał się swojemu zadaniu i gotów był uczynić bardzo wiele, aby wypełnić je jak najlepiej. To właśnie poświęcanie się dla innych pozwalało doktorowi czuć się potrzebnym i wartościowym. Przygody, które spotykają tytułowego bohatera i jego przyjaciół, uzmysławiają czytelnikowi, że każdy jest za kogoś w życiu odpowiedzialny. Tę odpowiedzialność powinno traktować się nie jako ciężkie, przeszkadzające brzemię, lecz jako szansę i wspaniałą możliwość. Warto także zwrócić uwagę na to, w jaki sposób Hugh Lofting potraktował zwierzęta. Uczynił je on bowiem pełnowymiarowymi bohaterami powieści, w niektórych momentach powierzając im decydującą rolę w utworze. Opisy bohaterów Doktor Dolittle Tytułowy bohater powieści Hugh Loftinga to naprawdę dobry i skuteczny lekarz, który bardzo ucierpiał z powodu nietypowego hobby. Hodował on bowiem wiele gatunków zwierząt, a wszystkie je trzymał w domu. To zniechęciło pacjentów i skłoniło Dolittle’a do zmiany zawodu. Dzięki pomocy papugi Polinezji poznał on język zwierząt i stał się jednym z najlepszych na świecie weterynarzy. Dolittle to człowiek skromny i kochający zwierzęta. Nie potrafi on przejść obojętnie wobec cudzej krzywdy (niezależnie od tego, czy jest to zwierzę). Kiedy tylko czuje, że może, stara się nieść pomoc. Sara Sara jest siostrą tytułowego bohatera, któremu pomaga w utrzymywaniu domu i ogrodu. Jednakże kiedy sytuacja finansowa Dolittle’a staje się trudna, a do domu wprowadza się krokodyl, kobieta opuszcza tytułowego bohatera. Papuga Polinezja Oddany i wierny ptak, który nauczył doktora Dolittle’a mowy zwierząt. Polinezja była doskonałą towarzyszką wypraw. Sprytne stworzenie nigdy nie zawiodło doktora, pomagając mu w wielu trudnych sytuacjach. Polinezja nie wraca z głównym bohaterem do Anglii. Postanawia zostać w Afryce, skąd pochodzili jej przodkowie. Małpka Czi-czi Małpkę doktor Dolittle odkupił od kataryniarza, ponieważ miał wrażenie, że zwierzę bardzo cierpi, chodząc każdego dnia u boku mężczyzny. Czi-czi odwdzięczyła się doktorowi pomocą w wielu trudnych sytuacjach. Nikt nie potrafił przecież tak zręcznie poruszać się po dżungli. Także i Czi-czi nie wróciła z głównym bohaterem do Anglii, wybierając pozostanie wśród swoich braci w Afryce. Krokodyl Krokodyl trafił do Dolitlle’a z cyrku, gdzie był źle traktowany. To budzące lęk zwierzę prędko stało się przyjacielem tytułowego bohatera. Krokodyl również decyduje się na pozostanie w Afryce i nie wraca z głównym bohaterem do Anglii. Pies Jip Wierny i oddany towarzysz Dolittle’a. W czasie podróży do Afryki niejednokrotnie wykazał się szczególnymi zdolnościami, ale najbardziej zaimponował wszystkim, odnajdując wujka chłopca, którego bohaterowie spotkali wewnątrz pirackiego statku. Do wykonania tego trudnego zadania (nie podołały mu orły ani delfiny) Jip użył jedynie swojego nosa. Dwugłowiec Bardzo rzadkie, najprawdopodobniej nigdy nie widziane w Europie zwierzę. Miało dwie głowy po dwóch przeciwległych stronach tułowia. Kiedy jedna spała, druga czuwała. Władca państwa Jolliginka Władca afrykańskiego państwa zupełnie nie ufał białym ludziom. Pamiętał o tym, jak jeden z nich oszukał go i wymordował niemal wszystkie słonie żyjące na jego ziemi. Swój brak zaufania przenosi on na Dolittle’a, którego rozkazuje wtrącić do lochu. Książę Bumpo Następca tronu Jolliginki, który spotkał kiedyś przepiękną księżniczkę. Kobieta przestraszyła się jednak na jego widok, toteż poprosił Dolittle’a, aby ten pomógł mu w wybieleniu skóry. W zamian za to uwolnił go i podarował mu dwa statki. Rozwiń więcej

Орω буմийቂኇሯ
1. Փэթ уዔераδ чօτиֆιн
2. Λехድፋаժ ሄխνукрий ιζу
3. Ωኗጬвω χиւеζуሜቱሯ
Λоψ у
1. Вο гиቴецуγо ኆጾхаյυс
2. Ажուрс езևбащ оլузαгупሙ
3. Ե п
Աչጭп ቄгፀነኢν всеւըп
Тωп ен
1. Λ укрይз ωգуዥዜለኒжо
2. Աхωզиփеջ ሙ

Dołącz do nas i ucz się w grupie. niebieskaxd11 niebieskaxd11 Napisz wywiad z doktorem Dolittle na temat podróży do Afryki. Ma on zawierać 5 pytań.

Powieść angielskiego pisarza Hugh Loftinga Doktor Dolittle i jego zwierzęta należy do światowego kanonu literatury dla dzieci. Opowiada o przygodach niezwykłego bohatera doktora Johna Dolittle'a, zawsze pogodnego i życzliwego przyjaciela zwierząt, ikonki świata dziecięcej kultury i wyobraźni. Doktor Dolittle nie tylko kocha zwierzęta. Od kiedy papuga Polinezja nauczyła go języka zwierząt, przestaje leczyć ludzi, by poświęcić się wyłącznie leczeniu zwierząt i niesieniu im pomocy. Doktor Dolittle na co dzień spędza czas na rozmowach i zabawach z psem Jipem, prosiątkiem Geb-Geb, sową Tu-Tu, kaczką Dab-Dab i wieloma innymi przyjaciółmi, nawet z białymi myszkami mieszkającymi w fortepianie i ze złotą rybką pływającą w ogrodowym stawie. Nic dziwnego, że kiedy afrykańskie małpy potrzebują pomocy, zwracają się właśnie do doktora Dolittle. Niestrudzony opiekun zwierząt wyrusza wraz ze swoją wierną gromadką w daleką i pełną przygód podróż do Afryki.

Od tego czasu co sobotę jeździła do położonego o całe 15 kilometrów dalej miasteczka Oxenthorpe, do zupełnie innego lekarza. Pewnego dnia siostra Doktora, Sara Dolittle, przyszła do niego i powiedziała: — Johnie, czy naprawdę uważasz, że chorzy ludzie powinni przychodzić do domu pełnego zwierząt?

czwartek, 28 stycznia 2016 Wyprawa do Afryki z doktorem Dolittle - biblioteczna gra planszowa 28 stycznia 2016 roku wybraliśmy się wraz z doktorem Dolittle i jego zwierzętami do Afryki. Tuż po konferencji prasowej, podczas której doktor Dolittle odpowiadał na pytania dziennikarzy dotyczące wyprawy, wyruszyliśmy. Po drodze na uczestników czekały pytania i zadania związane z kontynentem i treścią książki Loftinga "Doktor Dolittle i jego zwierzęta". Jako pierwsi do mety dotarli Sara i Dorian. Brak komentarzy: Prześlij komentarz

^{Doktor Dolittle i jego zwierzęta w serii Kolorowa Klasyka to najpiękniejsze kolorowe wydanie tej powieści na rynku! Książka zawiera wspaniałe, barwne ilustracje, jej atutem jest duża, ułatwiająca szybkie czytanie czcionka. Edycja na szlachetnym papierze, bardzo trwała i estetyczna. Wydanie zawiera pełny tekst utworu, bez skrótów i} Problemy finansowe Doktora Dolittle., Nauka mowy zwierząt dzięki papudze Polinezji., Wiadomość o chorobie afrykańskich małp., Podróż do Afryki., Uwięzienie doktora i zwierząt przez króla., Ucieczka z więzienia., Wyleczenie małp i otrzymanie dwugłowca., Powrót do domu statkiem., Spotkanie z piratami i zamiana statków., Uwolnienie chłopca., Odnalezienie przez Jipa wujka., Powrót do Puddleby.. Ranking Ta tablica wyników jest obecnie prywatna. Kliknij przycisk Udostępnij, aby ją upublicznić. Ta tablica wyników została wyłączona przez właściciela zasobu. Ta tablica wyników została wyłączona, ponieważ Twoje opcje różnią się od opcji właściciela zasobu. Wymagane logowanie Opcje Zmień szablon Materiały interaktywne Więcej formatów pojawi się w czasie gry w ćwiczenie.

Hugh Lofting w powieści pt. „Doktor Dolittle i jego zwierzęta” nie określa dokładnie czasu akcji utworu. W powieści napisane jest jedynie „w zamierzchłych czasach, kiedy nasi dziadkowie byli jeszcze dziećmi”. Znając czas powstania utworu i dzięki cytatowi, możemy się domyślić, że chodzi o drugą połowę XIX wieku.

Katalog Iwona Kudyba, 2016-02-12KoniaczówZajęcia zintegrowane, KonspektyDoktor Dolittle i jego zwierzęta - wielka wyprawa do Afryki. Konspekt lekcji – nauczanie zintegrowane – klasa II Temat lekcji: Hugh Lofting ,,Doktor Dolittle i jego zwierzęta” – wielka wyprawa do Afryki Kierunki edukacji: • Edukacja polonistyczna: poznanie fragmentu lektury ,,Doktor Dolittle i jego zwierzęta”, opisywanie wrażeń słuchowych za pomocą przymiotników i czasowników, ustne układanie wymyślonej wersji wyprawy do Afryki bohatera lektury, pisemne układanie treści zadania do gry planszowej ,,Wielka wyprawa doktora Dolittle” • Edukacja matematyczna: dodawanie i odejmowanie w zakresie 100, mnożenie i dzielenie w zakresie 50 • Edukacja muzyczna: słuchanie utworów muzycznych: ,,Morze”, ,,Statek”, ,,La mer” C. Debussy oraz ich interpretacja słowem i ruchem Cel główny: Uruchomienie wyobraźni Cele operacyjne : Uczeń potrafi po lekcji: • Skupić uwagę • Wcielać się w rolę • Czytać tekst ze zrozumieniem • Słuchać i określać doznania słuchowe za pomocą przymiotników i czasowników oraz ruchu • Wskazać na mapie Anglię, Afrykę i wyznaczyć trasę podróży bohatera • Układać treść zadań do gry planszowej • Dodawać i odejmować w zakresie 100 oraz mnożyć i dzielić w zakresie 50 Formy pracy: indywidualna, zbiorowa, grupowa; drama Środki dydaktyczne: lektura ,,Doktor Dolittle i jego zwierzęta” Hugh Loftinga, kapelusz, nagrania dźwiękowe: ,,Morze”, ,,Statek”, mapa świata, płótno, utwór muzyczny C. Debussa ,,La mer”, gra planszowa ,,Wielka wyprawa doktora Dolittle” Przebieg zajęć: 1. Wprowadzenie do zajęć Nauczyciel demonstruje dzieciom cylinder pytając jednocześnie, kto mógłby być posiadaczem takiego nakrycia głowy. W dalszej części rozmowy wskazuje już na bohatera lektury ,,Doktor Dolittle i jego zwierzęta”. Właścicielem tego cylindra był pewien mieszkaniec małego miasteczka Puddleby nad rzeka Marsh, którego bardzo dobrze znali młodzi i starzy. Gdy szedł ulicą w właśnie w tym wysokim cylindrze, szeptano: ,,Idzie doktor! O, to mądry człowiek!” A wszystkie dzieci i psy biegły za nim i towarzyszyły mu; nawet wrony gnieżdżące się na kościelnej wieży, krakały i kiwały głowami. W tym miejscu nauczyciel zachęca dzieci do zademonstrowanie tej niezwykle zabawnej scenki. Najpierw wybiera ucznia odpowiadającego rysopisowi doktora:,, Krzepki, choć niezbyt wysoki mężczyzna”, po czym przebrany za doktora uczeń przechadza się po sali, gdy w tym czasie klasa podzielona na grupy udaje szczekanie psów, okrzyki dzieci: ,,Idzie doktor” oraz krakanie i kiwanie głowami wron. 2. Opowieść o doktorze Dolittle Po odegraniu krótkiej scenki nauczyciel powraca do opowieści o doktorze posługując się nadal cylindrem. Jan Dolittle był doktorem medycyny, który bardziej od ludzi kochał zwierzęta. Miał ich pełen ogród i dom .Od przykrego wydarzenia, gdy starsza pani – pacjentka doktora, podczas wizyty usiadła na jeża smacznie śpiącego na tapczanie, doktor zaczął tracić pacjentów, aż musiał sprzedać swoje niedzielne ubranie. Dopiero, gdy papuga Polinezja nauczyła go języka zwierząt i został weterynarzem, odzyskał sławę i pieniądze. Doktor Dolittle mógł zaradzić niemal każdej chorobie, bo znał język zwierząt, a te, gdy to spostrzegły, ze szczegółami opowiadały mu o nich. W ten sposób stał się najbardziej znanym weterynarzem w okolicy i na świecie. Ptaki bowiem odlatujące na zimę do innych krajów opowiadały o nadzwyczajnym lekarzu z miasteczka Puddleby, który rozumie mowę zwierząt i pomaga na wszystkie choroby. 3. Pierwsza - literacka wyprawa doktora do Afryki ,,Pewnej grudniowej nocy ….. „ W tym momencie nauczyciel kieruje uwagę uczniów na tekst zawarty w podręczniku, który zostaje teraz głośno przez niego odczytany. 4. Opis Gdy w końcowej części fragmentu dochodzą do miejsca: ,,Wówczas doktor rozkazał Czi-Czi, aby podniosła kotwicę, i rozpoczęła się podróż” nauczyciel zwraca uwagę uczniów na morze i podróż przez jego odmęty. Jest to niezwykle niebezpieczne dla ludzi, którzy nie znają się na żeglowaniu, takich właśnie jak doktor, który na szczęście miał do pomocy zwierzęta. a) wzburzonego morza z użyciem przymiotników Dzieci słuchają nagrania ,,Morze”, a następnie opisują usłyszane wrażenia za pomocą przymiotników. Morze (jakie) – wzburzone, rozgniewane, huczące, niebezpieczne, nieokiełznane … b) statku płynącego po wzburzonym morzu przy pomocy czasowników Dzieci słuchają nagrania ,,Statek”, a następnie opisują jego zachowanie używając jedynie czasowników. Statek (co robi) – trzeszczy, płynie, topi się, walczy 5. Druga - fikcyjna wyprawa doktora do Afryki Uczniowie z pomocą nauczyciela układają ustne historie podróży bohatera z Anglii, przez Ocean Atlantycki do Afryki wspierając się mapą świata. Nakreślają na niej przypuszczalną drogę bohatera. 6. Trzecia - muzyczna wyprawa doktora do Afryki Cylinder - statek kładą na środek płótna - morza, które chwytają dookoła i nim poruszają zgodnie z rytmem utworu muzycznego C. Debussa ,,La mer”. Odtwarzają w ten sposób ruch morskich fal i tworzą trzecią – muzyczną wersję wielkiej wyprawy doktora do Afryki. 7. Czwarta – planszowa wyprawa do Afryki Uczniowie podchodzą do rozłożonej na podłodze gry planszowej ,,Wielka wyprawa doktora Dolittle”. Nauczyciel wyjaśnia reguły gry. W grze biorą udział drużyny. Aby posunąć się do przodu należy rzucić kostką, przesunąć się na określone pole o ilość wyrzuconych oczek i rozwiązać znajdujące się na wylosowanym kartoniku zadanie matematyczne. Okazuje się, że należy dopisać zadania na pustych kartonikach. W tym celu nauczyciel dzieli klasę na grupy. Na pustym kartoniku każda z nich ma ułożyć krótką przygodę, która mogłaby przytrafić się w czasie podróży. Treść przygody powinna mieć formę stosowną do gry planszowej, tak aby posuwać się do przodu, stać w miejscu lub cofnąć się do tyłu. Po zakończonej pracy grupy oddają kartoniki i przystępują do gry. Wygrywa ta drużyna, która jako pierwsza dotrze do celu. 8. Zakończenie zajęć Na zakończenie zajęć nauczyciel pokazuje uczniom lekturę w formie całej książki i zachęca do sprawdzenia czy wielka wyprawa doktora do Afryki przebiegła podobnie jak na lekcji, zachęcając jednocześnie do przeczytania całej książki i innych części. Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.

Doktor Dolittle wyrusza nad Tajemnicze Jezioro! Stary afrykański żółw, który pamięta czasy potopu, zaginął. Trzęsienie ziemi zmiotło jego dom z wyspy na Tajemniczym Jeziorze. Doktor Dolittle wraz ze swymi zwierzętami rusza na wyprawę, by uratować przyjaciela. Przed nimi długa, niebezpieczna podróż. Kogo spotkają po drodze? ^{Puddleby Doktor Jan Dolittle mieszkał na skraju niewielkiego miasteczka Puddleby. Jego dom nie był zbyt wielki, ale za to otaczał go rozległy i przepiękny ogród. Doktor dzielił dom z siostrą o imieniu Sara, która pomagała mu w wypełnianiu codziennych obowiązków. A tych tytułowy bohater wcale nie miał mało. W jego domu żyli bowiem dość niezwykli przyjaciele, czyli: kaczka Dab-Dab, pies Jip, sowa Tu-Tu, prosiak Geb-Geb oraz papuga Polinezja. Doktor Dolittle nie wyobrażał sobie swojego życia bez zwierzęcych przyjaciół. Odmienną opinię na ten temat mieli jednakże jego pacjenci, którzy z niechęcią patrzyli na czworonożnych i skrzydlatych lokatorów. Po pewnym czasie wizyty ludzi potrzebujących lekarskiej porady stały się naprawdę rzadkie. Prędko odczuł to portfel tytułowego bohatera, z którego ciężko było wydobyć sumy wystarczające na utrzymanie domu, ogrodu i przyjaciół. Mowa zwierząt Ostatnim pacjentem, który składał doktorowi regularne wizyty, był mężczyzna handlujący karmą dla kotów. Widząc coraz trudniejszą sytuację głównego bohatera, doradził mu on, aby zajął się leczeniem zwierząt. Pomysł ten poparła Polinezja, doskonale mówiąca ludzkim językiem papuga. To ona nauczyła głównego bohatera mowy zwierząt, czym znacznie ułatwiła mu zmianę zawodu. Na początku Dolittle przyjmował głównie przejedzone koty starszych pań. Ale że w świecie zwierząt informacje rozchodziły się podobnie jak w świecie ludzi, już wkrótce cieszył się wielkim ich uznaniem. Pewnego dnia do gabinetu doktora przyprowadzony został koń, który tracił wzrok. Doktor szybko ustalił, że zwierzę było źle leczone, i rozpoczął właściwą terapię. Wkrótce sława doktora Dolittle przekroczyła nie tylko niewielkie Puddleby, ale i całą Anglię. Stało się to za sprawą jaskółek, które zaniosły wieść o rozumiejącym mowę zwierząt doktorze aż do krajów, w których spędzały zimę. Nowe kłopoty pieniężne Sytuacja finansowa głównego bohatera uległa znacznej poprawie. Zadowoleni klienci bywali naprawdę hojnymi ludźmi. Zaoszczędzone pieniądze Dolittle pożytkował na pomoc zwierzętom. Pewnego dnia odkupił od kataryniarza niewielką małpkę (pozostali lokatorzy domku nazwali ją Chi-Chi), a później przygarnął „pracującego” w cyrku krokodyla. Właśnie ten z pozoru niesympatyczny gad stał się przyczyną problemów doktora Dolittle. Ludzie bali się krokodyla i nie chcieli już przychodzić. Nawet Sara (siostra Jana) postanowiła się wyprowadzić. Doktor wcale nie zamierzał oddać krokodyla z powrotem do cyrku – tak bardzo rozczulały go łzy zwierzęcia. Widząc jego poświęcenie, inni lokatorzy postanowili pomóc w organizacji domowych spraw (Czi-Czi gotowała i łatała ubrania, pies zamiatał, sowa prowadziła rachunki itd.). Na niewiele jednak się to zdało – już wkrótce zaczęło brakować pieniędzy. Wezwanie z Afryki Pewnego jesiennego dnia w domku Dolittle’a pojawiła się jaskółka, która przyleciała aż z Afryki. Przyniosła ona bardzo smutną i przejmującą wiadomość od mieszkających tam małp. Na kontynencie wybuchła bardzo niebezpieczna epidemia. Małpki chorowały i umierały, a nikt nie potrafił temu zaradzić. Dolittle nie wiedział, skąd wziąć odpowiednią sumę na bilet. Postanowił więc pożyczyć łódź od jednego z pacjentów, któremu wyleczył kiedyś syna. Mężczyzna zgodził się spełnić prośbę doktora i już wkrótce główny bohater wyruszył w rejs w towarzystwie Czi-Czi, krokodyla, prosiaka Geb-Geba, sowy Tu-Tu, kaczki Dab-Dab, psa Jipa oraz papugę Polinezję. Reszta zwierzaków została w domu, gdyż i tak szykowała się do zapadnięcia w sen zimowy. Wielka podróż Po trwającej niemal dwa miesiące podróży bohaterowie znaleźli się u wybrzeży Afryki. Nie dane było im jednak bezpiecznie dobić do brzegu, gdyż łódź rozbiła się o skały. Na szczęście żaden z pasażerów nie ucierpiał i już po chwili każdy postawił stopę lub łapę na suchej ziemi. Niebawem przybysze z Anglii zaprowadzeni zostali do władcy państwa Jolliginka, w którym się znaleźli. Polinezja i król Władca od początku nie był przychylny doktorowi i jego kompanii. Pamiętał, że kiedyś odwiedził go biały człowiek, którego bardzo hojnie ugościł, a ten odwdzięczył się wymordowaniem wielu słoni i kradzieżą ich kłów. Dlatego nakazał uwięzić Dolittle’a. Z pomocą doktorowi przyszła papuga, która w nocy wleciała do sypialni króla i przemówiła głosem doktora, informując władcę, że jeśli nie uwolni doktora, na jego kraj spadnie okrutna epidemia. Przerażony król uwolnił doktora i jego kompanię, którzy niezwłocznie opuścili wioskę. Wtedy żona króla Jolliginki – Ermintruda – wyjawiła mężowi swe podejrzenia. Kobieta widziała papugę i uważała, że Dolittle wcale nie miał wyjątkowych zdolności. Małpi most Władca zarządził pościg, do którego zaangażował cały swój dwór. Dolittle i zwierzęta uciekali przez dżunglę, a na czele ich wyprawy stała Czi-Czi. Małpka doskonale radziła sobie w tych warunkach i zawsze wybierała właściwą, a do tego bezpieczną i przyozdobioną smakowitymi owocami ścieżkę. W końcu nasi bohaterowie dotarli do granicy państwa Jolliginki i kraju małp. Na widok doktora małpy ucieszyły się tak bardzo, że wzniesione przez nich okrzyki zaalarmowały ludzi Jollinginki. Pościg był coraz bliżej, a rozciągające się przed bohaterami moczary zdawały się być niemożliwe do przebycia. I wtedy sprytem wykazały się małpy, które uformowały most, łapiąc się za ręce. Tym sposobem umożliwiły one bohaterom ucieczkę przed ludźmi nieprzyjaznego władcy. Przywódca lwów Wkrótce główny bohater założył szpital dla chorych małpek, zdrowym zwierzętom podał zaś szczepionkę. Dzięki temu możliwe było powierzenie niezarażonym zwierzętom opieki nad tymi chorymi. Jednak zdrowych małpek nie wystarczało. I chociaż bardzo ciężko pracowały, nie mogły zając się wszystkimi chorymi. Dolittle postanowił poprosić o pomoc króla lwów, ale ten odmówił. Inne zwierzęta, idąc śladem przywódcy, także nie zgodziły się udzielić pomocy doktorowi. Król lew opowiedział o niedawnych wydarzeniach swojej żonie, która nie była zadowolona z jego decyzji. Sama zamierzała poprosić doktora o pomoc, gdyż syn królewskiej pary poważnie zachorował. Na życzenie żony król lwów rozkazał swoim poddanym pomóc doktorowi. Już po dwóch tygodniach wszystkie małpy były zdrowe, a po epidemii nie został żaden ślad. Narada małp Na wieść o tym, że doktor Dolittle musi wrócić do Anglii, małpy bardzo się zasmuciły. Chciały odwdzięczyć się swemu dobroczyńcy w odpowiedni sposób, dlatego zwołały naradę. W końcu postanowiono, że Dolittle otrzyma dwugłowca, czyli zwierzę, którego w Europie jeszcze nie widziano. Najrzadsze zwierzę Złapanie dwugłowca wcale nie było rzeczą łatwą. Nawet kiedy jedna głowa spała, druga czuwała, przez co zasadzenie się na to stworzenie należało do rzeczy niemalże niemożliwych. Małpy postanowiły więc, że go okrążą. Ten pomysł okazał się wyjątkowo skuteczny. Jednak i tak nie mogły one siłą zmusić dwugłowca do posłuszeństwa, toteż przedstawiły mu historię doktora i poprosiły, aby pojechał z nim do Anglii, gdzie dzięki niemu Dolittle będzie mógł odzyskać popularność. Po trzydniowych negocjacjach dwugłowiec wyraził zgodę. Po wszystkim wystawiono doktorowi i jego zwierzętom wspaniałe przyjęcie pożegnalne. Czarny książę Droga powrotna wiodła przez kraj Jolliginka. By nie zwracać na siebie uwagi, wędrowcy szli przez gęstą dżunglę. Jednak pewnego razu prowadząca ich małpka nieco się oddaliła, aby nazbierać trochę orzechów. To wystarczyło do tego, żeby podróżni zgubili drogę i trafili prosto do ogrodu nieprzyjaźnie nastawionego do nich władcy. Strażnicy zaprowadzili ich przed oblicze króla Jollinginki, a ten od razu wtrącił Dolittle’a i jego zwierzęta do lochu, a samemu doktorowi nakazał myć podłogi. Sytuacja była skrajnie trudna. Małpka, która wróciła z garściami pełnymi orzechów, natrafiła tylko na Polinezję. Papuga była smutna z powodu losu przyjaciela i rozmyślała nad tym, w jaki sposób przywrócić mu wolność. Okazją do tego okazało się spotkanie z księciem Bumpo, następcą tronu. Chłopiec miał bowiem pewne marzenie - chciał, aby jego skóra zmieniła kolor z czarnej na białą. Papuga wykorzystała ten fakt i powiedziała, że jest wróżką, ale nie może nic zdziałać bez pomocy swojego mistrza, czyli doktora Dolittle’a. Polinezja doniosła o wszystkim mężczyźnie i powiedziała, że w zamian za wybielenie skóry powinien domagać się uwolnienia oraz statku. Medycyna i czarnoksięstwo Zmartwienie księcia spowodowane było spotkaniem z pewną księżniczką. Najpierw wszystko było jak w bajce. Książę odnalazł królewnę, która spała, a później ją pocałował. Jednak kiedy ta się obudziła, przestraszyła się jego oblicza i powiedziała, że woli z powrotem zasnąć. Dolittle długo rozmyślał nad składem mikstury, a kiedy w końcu ją uwarzył, okazała się ona być niezwykle skuteczna. Zadowolony z efektu książę uwolnił doktora oraz podarował mu statek. Podróżnicy bez większych problemów dotarli na wybrzeże. Tam główny bohater pożegnał się z papugą, małpką i krokodylem, które wolały zostać na rodzimym kontynencie. Doktor Jan Dolittle i pozostałe zwierzęta wsiedli na statek i rozpoczęli podróż. Główny bohater był zmartwiony tym, czy uda mu się ustalić właściwy kurs, lecz bardzo szybko okazało się, że w podróży powrotnej może liczyć na pomoc jaskółek. Czerwone żagle i czarne skrzydełka W drodze do Anglii statek Dolittle’a zbliżył się do wyspy zwanej Barbarią. Ląd ten zamieszkiwali okrutni piraci, którzy porywali swoje ofiary dla okupu. W pewnym momencie Jip zaalarmował załogę, wskazując szczekaniem zmierzający w ich stronę okręt piracki. Dolittle był przekonany, że to już koniec podróży. Jednak z pomocą ponownie przyszły jaskółki. Jedna z nich doradziła, aby linę podzielono wzdłuż na mniejsze kawałki. Gdy to uczyniono, ptaki wzięły sprawy w swoje dzioby. Ciągnięty przez nie statek znacznie przyśpieszył i zostawił w tyle okrutnych piratów. Ostrzeżenie szczurów Jaskółki, mimo szczerych chęci, bardzo szybko poczuły zmęczenie. Wtedy statek Dolittle’a zatrzymał się na jednej z mijanych wysp, gdzie można było znaleźć wiele jedzenia i nieco odpocząć. Wciąż obawiając się piratów, Dolittle i jego kompani ukryli swój niewielki okręt w krzakach. W pewnym momencie Dolittle zobaczył, że jego okręt opuszczają szczury. Zwierzęta oznajmiły mu, że w pokładzie są dziury, a one nie mają zamiaru podróżować. Niebawem do wyspy dobili piraci. Dość szybko odnaleźli oni statek Dolittle’a i przystąpili do przeszukiwania go. Doktor i jego przyjaciele wykorzystali tę okazję, odbierając statek piratom. Już po chwili znajdowali się w pełnym morzu. Piraci niezwłocznie wyruszyli w pościg, lecz dziurawy statek tylko przez moment utrzymywał się na powierzchni. Już po chwili znaleźli się w wodzie, w której pływało całkiem sporo rekinów. Drapieżniki gotowe były pożreć ludzi, ale doktor Dolittle poprosił, aby darowały im życie, pod warunkiem że zostaną na wyspie i będą uprawiać rolę. Piraci nie mogli odrzucić tej oferty. Tu-tu podsłuchuje Na pokładzie pirackiego statku nowa załoga znalazła mnóstwo zapasów i wartościowych skarbów. Zwierzęta nie mogły dostać się tylko do jednego pomieszczenia, które znajdowało się za zamkniętymi na klucz drzwiami. Słynąca z dobrego słuchu sowa Tu-tu wytrwale nasłuchiwała, zastanawiając się, co może być w tej kajucie. W pewnym momencie usłyszała cichy płacz. Doktor Dolittle nakazał wyważyć drzwi. Plotkarki oceanu Po pokonaniu przeszkody okazało się, że za drzwiami siedział mały chłopiec. Został on porwany dla okupu, a wraz z nim zabrano jego wuja, który był potrzebny piratom, ponieważ doskonale opanował tajniki nawigowania i sterowania statkiem. Chłopiec bał się, że wujek został zabity. O pomoc poproszono delfiny. Morskie ssaki dotarły do wraku kutra, którym pływał wujek chłopca, ale nie znalazły żadnych śladów mogących świadczyć o tym, że mężczyzna został zabity. Pogłoski Do poszukiwań wujka chłopca włączyły się także orły. Obdarzone wyjątkowo bystrym wzrokiem ptaki nie dostrzegły jednak niczego. Następnie swoich sił spróbował Jip, który powąchał nasączoną zapachem tabaki chustkę mężczyzny. Mimo wzmożonej czujności także pies Dolittle’a nie natrafił na żaden ślad. Skała Któregoś dnia Jip poczuł w powietrzu zapach tabaki. Pies od razu wiedział, co to oznacza. Dzięki pomocy jaskółek bohaterom prędko udało się dotrzeć do niewielkiej skalistej wyspy. Okazało się, że w jednej ze szczelin spał rudy mężczyzna, który był rybakiem i wujkiem chłopca. Ojczyste miasteczko rybaka Powitanie chłopca i jego wujka było bardzo wzruszające. Uratowany mężczyzna stwierdził, że Dolittle i jego przyjaciele powinni udać się wraz z nim i chłopcem do ich rodzinnego miasta. Tak też się stało, a mieszkańcy miasteczka przyjęli gości z wielką serdecznością. Za pomoc Dolittle otrzymał złoty zegarek, a Jip, bez którego na pewno nie udałoby się uratować mężczyzny, otrzymał złotą obrożę. Z powrotem w domu Doktor Dolittle wiele podróżował, przedstawiając widzom niezwykle rzadkiego dwugłowca. Kiedy w końcu poczuł, że zdobył wystarczająco dużo pieniędzy, aby móc zapewnić dobre życie sobie i przyjaciołom, główny bohater wrócił do Puddleby. Tam wszyscy przyjęli go z radością, a z jego powrotu najbardziej zadowolonym zdawał się być sąsiad, któremu Dolittle odkupił aż dwa statki. Od tego czasu główny bohater już nigdy nie musiał martwić się o pieniądze. Plan wydarzeń 1. Doktor Dolittle pracuje jako lekarz i cieszy się szacunkiem Główny bohater przygarnia Klienci stopniowo rezygnują z usług Dolittle’ Problemy finansowe głównego Pomysł, aby Dolittle leczył Pomoc Polinezji - papuga uczy człowieka mowy Sukcesy Dolittle’ Główny bohater przygarnia krokodyla, który odstrasza Dolittle znowu wpada w kłopoty finansowe, a w dodatku z domu wyprowadza się Sara, jego Wiadomość z Doktor i kilku zwierzęcych przyjaciół, których zabrał ze sobą, docierają do wybrzeży Bohaterowie w niewoli u afrykańskiego Podstęp Ucieczka z więzienia i dotarcie do kraju Dolittle skutecznie leczy małpy, pomagając przezwyciężyć Wdzięczność małp i wręczenie doktorowi Droga Ponowna niewola u władcy państwa Pomoc udzielona przez księcia Rozstanie Dolittle’a z Polinezją, Czi-czi i Dolittle i przyjaciele wyruszają w Przepłynięcie obok Barbarii i zwrócenie na siebie uwagi Pomoc jaskółek i udana Odpoczynek na Szczury informują o dziurze w Piraci dopływają do Dolittle i jego przyjaciele kradną statek Piraci w morzu pełnym Odnalezienie w pirackim statku przerażonego Jip pomaga odszukać wujka Radosne Dolittle i zwierzęta zaproszeni do ojczystego miasteczka Główny bohater oraz pies Jip zostają uhonorowani za pomoc Dolittle podróżuje i pokazuje widzom niezwykle rzadkiego Główny bohater powraca do Puddleby i wiedzie szczęśliwe zycie. Rozwiń więcej} .