Tutaj znajdziesz informacje ile można zarobić na wakacyjnej pracy w Hiszpanii. Praktyczne informacje o pracy wakacyjnej w Hiszpanii dla wyjeżdżających za granicę w poszukiwaniu zatrudnienia. Spora część pracodawców wykorzystuje fakt, iż Hiszpania to niezwykle pożądane miejsce na spędzanie wakacji letnich czy przerw wakacyjnych na uniwersytetach i wie o tym, iż mnóstwo młodych ludzi szuka wakacyjnej pracy w Hiszpanii, na Wyspach Kanaryjskich i na Balearach. Jeżeli dopisze Ci szczęście można znaleźć pracę wraz zakwaterowaniem np. w hotelu w Hiszpanii lub w dobrej restauracji, oferującej pracę dla obcokrajowców wraz z zakwaterowaniem. Taka praca za granicą, to dobre wyjście dla młodych ludzi wyjeżdżających z Polski. Nawet w niektórych przypadkach są również oferowane darmowe posiłki, jeżeli np. znajdziesz pracę w szanującej się restauracji na terenie Królestwa Hiszpanii. Podstawowa stawka Spodziewaj się około 5€ za godzinę podstawowej stawki za wakacyjną pracę w Hiszpanii. Więcej niż ta kwota, to znaczy bardzo dobrze i trzeba się cieszyć. Część prac w Hiszpanii będzie to praca na pół etatu (part time) lub praca na pełny etap (full time). Na pewno nie chodzi Ci aż tak bardzo o pieniądze, szukając pracy wakacyjnej w Hiszpanii, prawda? Raczej chodzi o doświadczenie czegoś nowego, wspaniałej hiszpańskiej kultury i letniej przygody na hiszpańskich plażach, pełnych ludzi z każdego zakątka Europy i świata. Ostatnie lata to napływ do Hiszpanii pracowników ze Wschodniej Europy, jak również z krajów Magrebu (Afryki Północnej), przyjmujących nawet te najgorsze i najgorzej płatne zajęcia. W poszukiwanie pracy najlepiej wybrać się krótko przed rozpoczęciem sezonu turystycznego w Hiszpanii, tzn. w miesiącu czerwcu i podpisać kontrakt lub umówić się z pracodawcą na cały sezon, aż do jesieni. Najlepiej zrobić to osobiście, chodząc od restauracji do restauracji lub od baru do baru, pytając szefów lokali o pracę. W końcu dopisze Ci szczęście i znajdziesz wakacyjne zatrudnienie w Hiszpanii. Pamiętaj o języku hiszpańskim, który koniecznie trzeba znać, choć podstawowe zwroty, przed podjęciem wakacyjnej pracy w w Hiszpanii.

Wiesz, co jest wspaniałe w pracy w hotelu?Że nie musisz mieć dużego doświadczenia, by mówiąc już o tym, że perspektywy rozwoju są naprawdę hotelarska oferuje dziesiątki różnych miejsc pracy, a wszystkie wiążą się z jednym—Zapewnieniem ludziom miłych wakacji i spokojnego też kilka wad pracy w hotelu, o których piszemy w tym artykułu dowiesz się również:jak zdobyć pracę w hotelugdzie szukać pracy w hotelu za granicąile zarabia się w hotelachjak wygląda praca w zaczniesz szukać pracy w hotelu, przygotuj profesjonalne CV. Użyj kreatora CV, który pomoże Ci stworzyć dokument w kilka inne wzory, stwórz CV oraz list motywacyjny i pobierz dokumenty w PDF tutajOto opinia Gosi — jednej z użytkowniczek naszego kreatora:Dzięki takiemu świetnemu CV i listowi dostałam super pracę bardzo szybko!Stwórz CV teraz1Praca w hotelu w Polsce — na czym polega? Jakie stanowiska są dostępne?Jeśli lubisz ludzi, a gdy w pracy dużo się dzieje, chętniej się angażujesz, to już masz podstawowe kompetencje do pracy w początek wystarczy, żebyś się odnalazł—Nawet pomimo niedogodności, typu praca w weekendy, często na noce i jeszcze częściej z kapryśnymi Kislitsyna pracowała w hotelu 3 lata. Jej doświadczenia z klientami bywały różne:Sytuacje z niemiłymi gośćmi zdarzają się dość często. Jako kierownik zmiany musiałam brać na siebie odpowiedzialność w załatwieniu i rozwiązywaniu takich spraw. W ciągu trzech lat swojej pracy w hotelu parę razy miałam takie sytuacje, kiedy już po prostu musiałam wyjść na zaplecze, żeby trochę się uspokoić, bo nie dawałam hotelarstwie trzeba być na serio strasznie cierpliwym, ale też zdarzają się na tyle mili goście, że po rozmowie z nimi przypominasz sobie, dlaczego pracujesz w tej chodzi o wykształcenie wymagane do pracy w hotelu, to w większości ogłoszeń o pracę nikt i nim nie to, jeśli od początku wiesz, że swoją drogę zawodową wiążesz z hotelarstwem, możesz uczyć się w technikum hotelarskim lub nawet ukończyć studia na kierunku Hotelarstwo, turystyka i niż szkoła są jednak Twoje predyspozycje i umiejętności — przede wszystkim być graczem zespołowym, bo tylko wtedy uda Wam się zachować dobrą organizację pracy i utrzymać hotel w porządku:Praca w hotelu na pewno jest pracą zespołową: bardzo ważna w niej jest komunikacją — zarówno ze swoim, jak i z innymi działami. Codziennie bardzo blisko współpracujemy z działem housekeepingu, oprócz tego, dużo rzeczy przekazujemy sobie nawzajem na recepcji, bo czasami nie jesteś w stanie załatwić sprawy na swojej zmianie i musi to przejąć kolejna osoba. Oczywiście, meldując gościa nie potrzebujesz wsparcia zespołu. Jednak o tej komunikacji i przekazywaniu informacji musisz pamiętać cały ze stanowisk hotelowych ma inną od najwyższego czemu nie mierzyć wysoko?Praca dyrektora hoteluPoza wymaganiami praktycznymi typu wykształcenie wyższe czy doświadczenie na podobnym stanowisku, dyrektor hotelu musi posiadać przede wszystkim cechy dobrego typowo menedżerska praca, która wymaga:doświadczenia w zarządzaniu ludźmiposługiwania się językiem angielskimdoskonałej znajomości branży hotelowej/wypoczynkowej/ o pracę dla kierownika hotelu jest sporo — tak wiele, jak obiektów wypoczynkowych w całym tego wciąż powstają nowe hotele. W 2019 roku przybędzie ponad 7 tys. pokojów że dojść do pozycji dyrektora możesz również w ramach rekrutacji wewnętrznej — i to w ciągu kilku na recepcji w hoteluWymagania do pracy w hotelowej recepcji nie są duże — najważniejsza jest dobra znajomość końcu to Ciebie będą pytać o wszystko zagraniczni chcesz zwiększyć swoje szanse na otrzymanie pracy, przyda Ci się certyfikat z sprawa to dyspozycyjność. Podobnie zresztą jak w przypadku innych stanowisk, bo hotel działa 24 godziny na rzeczą jest to, że to jest praca zmianowa. Ale to też zależy od hotelu: z tego, co ja wiem, w dużej ilości hoteli 4- lub 5-gwiazdkowych, pracując na recepcji, nie będziesz mieć nocnych trzeba chyba wspominać o tym, że pracując w hotelowej recepcji musisz być cierpliwy, uprzejmy i opanowany?Praca w hotelu w restauracjiJeśli chcesz pracować w hotelowej restauracji, warto, żebyś miał doświadczenie w obowiązki będą podobne do tych w zwykłej restauracji, chociaż pamiętaj, że tutaj doba dzieli się na trzy i w menu znajdują się śniadania od wczesnych godzin, obiady i kolacje do restauracji hotelowej jest wiele stanowisk do obsadzenia, a wśród nich:szef kuchnikelnerkakucharzbarmanjunior chefpomoc kuchennamłodszy kucharzchef de rang (czyli osoba odpowiedzialna za nadzór nad powierzoną mu częścią kawiarni i obsługę sali)cukiernikkucharz będziesz starał się o pracę w hotelowej restauracji, przydadzą się wskazówki na temat pisania CV. Tu masz całą listę porad:CV kelnerka — jak napisać [+ list motywacyjny do pracy jako kelnerka]CV barmana — jak napisać? [+ Jak opisać zakres obowiązków barmana w CV]Przykładowe CV gastronomia — jak napisać CV i list motywacyjny kucharza?Chcesz zostać kucharzem? Skorzystaj z tego przewodnika: Zawód kucharz — ile zarabia kucharz i jak nim zostać?A może myślisz o pracy jako barman? Tutaj dowiesz się więcej: Barman — ile zarabia i jak nim zostać?Praca pokojowej w hoteluPokojówki bywają niewidoczne dla gości hotelowych, ale za to ich praca jest pierwszym, co zauważają pachnące pokoje, z nową pościelą i brakiem śladów pobytu poprzednich gości to właśnie efekt pracy obowiązków osoby zatrudnionej na tym stanowisku należy:sprzątanie pokoju (również łazienki) pod nieobecność gościdostarczanie pościeli, ręczników pomieszczeń do przyjęcia nowych są zobowiązane nosić w pracy specjalne uniformy. Poza tym powinny mieć zawsze związane są buty na wysokim pokojówki jest ciężka i słabo płatna, ale jeśli chcesz pracować w hotelu i nie masz żadnego doświadczenia, to od tej posady będzie Ci najłatwiej technika / pracownika technicznego w hoteluKiedyś osoba, która czuwała nad tym, by w hotelu wszystkie sprzęty działały bez zarzutu, nazywana była złotą używa się w odniesieniu do tego stanowiska różnych nazw, ale obowiązki pozostały te same:naprawa zgłaszanych przez gości i personel usterekkonserwacja i naprawy urządzeń technicznych w hoteludrobne prace montażowe, elektryczne i hydrauliczneprace masz dryg techniczny, to w hotelu będziesz miał jak go stanowisko, jako jedno z niewielu, pozwala na sporą niezależność i nie wiąże się z bezpośrednim kontaktem z portiera w hoteluTim Roth w 4 pokojach to nie typowy faktycznie—Jeśli zdecydujesz się na tę pracę, będziesz pierwszą osobą, którą poznają goście obowiązków portiera hotelowego należy:witanie gościudzielanie informacji na temat funkcjonowania hotelupomoc w zapoznaniu się z topografią hoteluczasami: wydawanie kluczy i sprawdzanie tożsamości praca nie należy do trudnych, bywa monotonna i wymaga ciągłego reguły przestrzeń pracy portiera ogranicza się do holu, czyli miejsca tuż przy wejściu do po prostu uprzejmie witał gości i udzielał im pierwszych tym stanowisku cierpliwość i opanowanie są bardziej niż mile w hoteluW Polsce zawód konsjerża jest mało to dlatego, że występuje tylko w najbardziej luksusowych hotelach, których u nas nie ma na razie tak w dużym skrócie — konsjerż odpowiedzialny jest za spełnianie zachcianek gości, rozwiązywanie ich problemów i załatwianie tzw. prawie osobisty asystent, który zawsze musi być w pobliżu, by pomóc dotyczy właściwie każdego, kto pracuje w Hotelarz to ktoś, kto zajmuje się prowadzeniem hotelu, a nie pracownik obiektu. Najsłynniejszym hotelarzem był Cesar Ritz. Prowadził hotel, w którym Coco Chanel praktycznie mieszkała przez 30 lat, a Hemingway pisał: Kiedy wyobrażam sobie niebiańskie życie po śmierci, akcja zawsze dzieje się w paryskim przekonać się, czy poradzisz sobie w tym zawodzie?Praca w hotelu jest dość specyficzna. Mogę ją polecić tym, którzy na pewno lubią pracować z ludźmi, bo przez 8 godzin będziesz zmuszony odpowiadać na takie same pytania i tłumaczyć z dziesięć razy dziennie jak się dostać na Stare Miasto. Ale znam też ludzi, którzy uwielbiają ten ciągły kontakt z wyżej profesje to tylko podstawowe stanowiska hotelowe — tak naprawdę jest ich cała jeśli mówimy o dużym obiekty hotelowe zatrudniają lekarzy, pielęgniarki, przedszkolanki do opieki nad dziećmi gości, pracowników kasyna, kosmetyczki w spa i wiele, wiele innych profesji możesz znaleźć Musisz wiedzieć, że pracując w hotelu należy: wyjąć kolczyki i ukryć tatuaże, mieć zadbane, uczesane włosy, panować nad mimiką, gestami i posturą, unikać używania intensywnych wiesz, czym chciałbyś zajmować się zawodowo? Wciąż rozważasz różne opcje? Przeczytaj ten artykuł: Jaka praca dla mnie? Jakie są zawody? 20 porad jak wybrać od razu napisać CV? Skorzystaj z naszego kreatora, w którym znajdziesz profesjonalne szablony do uzupełnienia i praktyczne podpowiedzi. Stwórz CV w 5 minut inne szablony, stwórz CV i pobierz dokument w PDF w hotelu — jak szukać ofert?O oferty pracy w hotelu nie masz się co martwić. Jest ich bardzo dużo, a wraz z początkiem sezonu letniego pojawia się ich jeszcze więcej, bo to tzw. sezon wysoki, gdy w hotelach jest najwięcej obsłużenia ich hotelarze potrzebują prawdziwej armii szukać ofert pracy w hotelu?Najlepiej na portalach branżowych, gdzie znajdziesz bardzo przejrzyście rozpisane ogłoszenia o pracę, z podziałem na konkretne początek najważniejszy z nich:HotelcareerHotelcareer to portal z ofertami pracy w hotelarstwie, gastronomii i turystyce — nie tylko w Polsce, ale w całej znajdziesz tu ogłoszenie o pracę na interesującym Cię stanowisku i sprawdzisz, na czym ta praca polegaJeśli chcesz pracować w hotelu, tę stronę monitoruj obowiązkowo. Ogłoszenia o pracy w hotelu w wyszukiwarkach ofert i na stronach hoteliNiezastąpionym źródłem jest również... Bo po wpisaniu w wyszukiwarkę np. praca w hotelu Kraków, praca w hotelu Wrocław otrzymasz długą listę ofert pracy nie tylko z portali ogłoszeniowych, lecz bezpośrednio ze stron hoteli:Jak znalazłam pracę w hotelu? Ogłoszenie zobaczyłam na wiem też, że sporo hoteli umieszcza je na Olx lub Hotelcareer. Można też szukać bezpośrednio na stronach hoteli: wszystkie największe sieci dają możliwość aplikowania przez własną już przy tym jesteśmy—Stara dobra metoda zanoszenia CV osobiście do wybranego miejsca pracy jest w przypadku hoteli bardziej niż wszystkim dlatego, że masz wtedy możliwość zaprezentować bezpośrednio swoją osobę i na starcie pokazać się jako ktoś kontaktowy i lista linków do naborów na oficjalnych stron internetowych największych sieci hotelarskich:Praca - Hotele Orbis GroupOferty pracy w sieci hoteli HiltonPraca w hotelu Holiday w hotelu za granicąJeśli myślisz o wyjeździe do pracy w hotelu poza Polską, możliwe, że kierują Tobą kwestie finansowe albo chęć przeżycia przygody typu work & jednym i drugim wypadku warty polecenia jest ponownie portal ale również strona zależy Ci na pracy sezonowej, przeczytaj ten artykuł: Praca sezonowa — nad morzem, za granicą, przy zbiorach [jak szukać].Praca w hotelu — HolandiaJeśli interesuje Cię praca w hotelu w Holandii, sprawdź tę stronę: Firma, która jest właścicielem portalu, specjalizuje się w rekrutacji personelu do najlepszych i najbardziej znanych hoteli na terenie Facebooku również znajdziesz strony lub grupy z ofertami pracy w hotelu w Holandii, np. Praca w hotelach w w hotelu IslandiaFirma Island Hotels jest właścicielem kilkunastu hoteli na Islandii. W zakładce „Kariera” znajdziesz oferty pracy na różne stanowiska również stronę i grupy na Facebooku:Praca — IslandiaSzukam Dam Prace w Hiszpanii w hoteluW kraju śródziemnomorskim, jakim jest Hiszpania, branża hotelarska chętnie zatrudnia świetna praca, dzięki której masz okazję spędzać miło czas na ciepłym wybrzeżu praktycznie za darmo — i jeszcze Ci za to interesuje Cię takie stanowisko, powinieneś jednak dobrze znać język możesz szukać np. tu, a także wysłać swoje CV w hotelu w NiemczechTutaj możesz przeczytać o doświadczeniach w pracy w hotelu w ofert pracy szukaj np. na chcesz wyjechać do pracy za granicą, przeczytaj ten artykuł: Jak znaleźć pracę za granicą? Praca za granicą — jak i gdzie jej szukać? Dokąd wyjechać?3Praca w hotelu — zarobkiPensja w hotelu zależy od rodzaju obiektu i stanowiska, które chcesz ujawnia, że zarobki w hotelach mogą być mało satysfakcjonujące dla osób, które dopiero zaczynają pracę w sektorze HoReCa (ang. Hotel, Restaurant, Catering/Café).Chodzi o takie stanowiska, jak recepcjonista czy pokojówka, na których oferuje się na początek zwykle ok. 2000 zł nie martw się—Praca w hotelu daje możliwość szybkich i atrakcyjnych awansów, dlatego wskazane wyżej kwoty to pensje na starcie kariery w już zdobędziesz praktykę, umiejętności i kwalifikacje, otworzy się przed Tobą wiele ciekawych możliwości zawodowych:Pracowałam najpierw jako zwykła recepcjonistka, później przeniosłam się do działu rezerwacji, gdzie najczęściej zajmowałam się mailem i obsługą telefonów, a później znowu wróciłam się na recepcję — już jako Front Office zarabia się w hotelach?Oto zarobki na wyższych stanowiskach w hotelu:dyrektor 5-gwiazdkowych hoteli sieciowych — kilkadziesiąt tysięcy złotychpolscy menedżerowie w lepszych hotelach — ok. 10 tys. złkierownicy działów — od 2 500 do 4 000 tys. jeszcze jedno źródło — raport portalu który zarobki w hotelu dzieli na 2 segmenty:25% badanych, którzy deklarują, że ich zarobki w hotelarstwie są mniejsze niż 2 275 badanych, zarabiających ponad 4 300 tego wynika, że mediana zarobków w hotelarstwie i turystyce wynosi około 3 000 zł odpowiedzieć na pytanie ile zarabia się w hotelach, ale—Można sprawdzić, gdzie pensje są województwo mazowieckie (pewnie z powodu Warszawy, która jest miastem o największej liczbie hoteli). Tu średnie zarobki w hotelarstwie wynoszą ok. 4000 jako pracownik hotelu zarobisz w województwie podkarpackim — średnio 2 444 zł myślisz już o posadzie w luksusowych hotelach Bliskiego Wschodu, gdzie zarabia się naprawdę dobrze, przeczytaj: Praca w Dubaju dla Polaków — zarobki, oferty [+ ceny, waluta].4Jak napisać CV do pracy w hotelu?CV do pracy w hotelu powinno być przede wszystkim dopasowane do stanowiska, na które ważna rzecz to podsumowanie słyszałeś o takiej sekcji CV?Tym lepiej — jeśli Twoi konkurenci w rekrutacji również nie wiedzą, czym jest podsumowanie zawodowe, to znaczy, że już masz nad nimi to zrobić?Na samej górze CV — tuż pod nagłówkiem, umieść krótki opis. Niech ma maksymalnie 5 zdań. Powinien zawierać informację o tym, kim jesteś, jakie masz doświadczenie i co jest Twoim celem na ten temat znajdziesz w artykule: Cel zawodowy? Jak napisać podsumowanie zawodowe do jest również, by odpowiednio opisać doświadczenie w od tego, jak zaprezentujesz swoje poprzednie zajęcia, nawet jeśli nie były związane z pracą w hotelu, zależy, czy rekruter zauważy w Tobie odpowiednie pamiętaj o dodaniu do CV klauzuli poufności (zgodnej z RODO!).Zadbaj również o profesjonalny CV motywacyjny do hoteluNie zapomnij też o tym, by napisać list motywacyjny o pracę w nawiązywać do najważniejszych wymagań zamieszczonych w ogłoszeniu o jest także, by zawierał krótkie uzasadnienie — dlaczego zależy Ci akurat na tym stanowisku u tego konkretnego pracodawcy?Musisz napisać również list motywacyjny? W naszym kreatorze znajdziesz nowoczesne wzory do wypełnienia i praktyczne porady. Stwórz list motywacyjny w 5 minut inne szablony, stwórz list motywacyjny i pobierz dokument w PDF może przechodziłeś już rekrutację do hotelu? Podziel się swoimi doświadczeniami z innymi — na forum poniżej jest miejsce na dyskusję. Jeśli to doświadczenie dopiero przed Tobą — powodzenia!

Dzisiaj opowiem o pieniądzach w Hiszpanii – mianowicie jakie są tutaj wynagrodzenia i ogólnie warunki płacowe? ZAROBKI OKREŚLANE ROCZNIE W Hiszpanii podaje się zakres zarobków rocznych. Mnie na początku kosztowało trochę wysiłku zastanowienie się i wyliczenie tych zarobków na miesiąc, ale nabieram coraz więcej wprawy. Zarobki roczne podawane są brutto, czyli należy od nich odliczyć jeszcze składki, jednak są one zdecydowanie mniejsze niż w Polsce, na pewno nie dochodzą do 1/3 wynagrodzenia. Wysokość składek zależy od sytuacji rodzinnej, czy ma się dzieci, czy jest się po ślubie, itp, więc w każdym przypadku może być nieco inna. 14 CZY 12 PENSJI ROCZNIE? Uwaga! Przy wyliczaniu miesięcznych zarobków na podstawie wynagrodzenia rocznego, warto się upewnić, czy jest ono płacone w 12 czy w 14 ratach. W Hiszpanii pracownik ma prawo do tzw. dwóch pensji ekstra – najczęściej w lipcu i w grudniu, na wakacje i na Boże Narodzenie. W niektórych firmach te dwa wynagrodzenia ekstra są rozłożone równomiernie na 12 miesięcy, czyli miesięczna pensja jest wyższa. Niby nie ma różnicy, bo tak czy siak wynagrodzenie w ciągu roku otrzyma się takie samo, ale można się rozczarować, gdy nagle się okaże, że nie otrzymujemy kwoty, której oczekiwaliśmy. Trzeba o tym pamiętać. ZAROBKI WEDŁUG GRUPY ZAWODOWEJ Najprościej mówiąc, w Hiszpanii istnieje coś takiego jak convenios colectivos. Ja bym to nazwała układami zbiorowymi pracy dla poszczególnych zawodów, określającymi warunki pracy, ilość dni wakacji i wynagrodzenie. Czyli osobno dla adwokatów, dla kelnerów, dla sekretarek. Co jest dla mnie niezrozumiałe to fakt, że ten sam zawód (weźmy na przykład sekretarkę) może mieć różne warunki pracy w zależności od branży firmy. Podaję wymyślony przykład: sekretarka pracująca w firmie metalurgicznej może mieć określone inne wynagrodzenie niż sekretarka w firmie produkującej długopisy, niezależnie od wielkości firmy, zakresu obowiązków, itp. Według mnie to nie ma sensu, blokuje to wysokość wynagrodzeń, która owszem, może być negocjowana, ale jeśli firma nie ma ochoty dać pracownikowi podwyżki, to wie, że na jego miejsce szybko znajdzie kogoś, kto chętnie popracuje za wynagrodzeniem określonym w convenio. Więcej szczegółów na temat convenio colectivo możecie przeczytać na świetnym blogu Hiszpania Consulting. Całkiem często w ogłoszeniach o pracę jest podawany zakres zarobków, więc możemy sobie mniej więcej wyobrazić wynagrodzenie na danym stanowisku. Mi osobiście bardzo się podoba ten system, od razu wiesz czego możesz się spodziewać po danej firmie. Na pewno odsiewa to także wielu kandydatów, którzy po prostu danym wynagrodzeniem nie są zainteresowani. PRACA W BANKU – PRESTIŻOWA. PRACA ADMINISTRACYJNA – NIEDOCENIONA Jako ciekawostkę podam też fakt, że praca w banku, w tzw. okienku, czyli obsługując klientów, jest uznawana w Hiszpanii za prestiżową. Wielu absolwentów np. prawa marzy o tym, by dostać etat w którymś z banków i żeby zasiąść przy stoliku, do którego będą podchodzić klienci. Nie wiem czy to jest moja prywatna opinia czy też ogólne przekonanie, ale wydaje mi się, że w Polsce praca w okienku w banku nie jest widziana jako szczyt sukcesu. Oczywiście wszystko zależy i nie mam zamiaru nikogo obrażać, ale widziana jest raczej jako obsługa klienta, sprzedaż kredytów, itp i jestem przekonana, że warunki pracy na tym samym stanowisku w Polsce i w Hiszpanii się różnią (na korzyść Hiszpanii). Przecież często określamy atrakcyjność danej pracy przez pryzmat zarobków – być może tutaj tkwi różnica. W Hiszpanii natomiast niewielkim poważaniem cieszą się stanowiska administracyjne. Tzw. administrativos nie zarabiają dużo (bardzo często minimalne wynagrodzenie!), ich praca widziana jest jako przekładanie papierków, nie bardzo ważna. To burzy mój wewnętrzny porządek, przecież bez sprawnego funkcjonowania działu administracji nie działałaby żadna firma! Podsumowując: sądzę, że w Hiszpanii o wiele więcej osób wybrałoby pracę w obsłudze klienta w banku niż administracyjną (np. pracę w kadrach, w tym samym banku), a w Polsce odwrotnie. A może mi się tylko wydaje? No dobrze, po takim nieco przydługawym wstępie przejdźmy do portfela. ŚREDNIE WYNAGRODZENIE W HISZPANII Niestety nie znalazłam opracowania za poprzedni rok, dlatego musimy polegać na danych sprzed dwóch lat. W roku 2014 średnie miesięczne wynagrodzenie w Hiszpanii wyniosło 1881 euro brutto, zgodnie ze stroną hiszpańskiego instytutu statystycznego. Oczywiście wszystko zależy od kompetencji i od branży, ale powiedzmy sobie szczerze: łatwiej jest znaleźć pracę ze średnim wynagrodzeniem w Warszawie niż w Madrycie. W Polsce znam o wiele więcej osób zarabiających średnie polskie wynagrodzenie lub powyżej (i czasami znacznie powyżej), niż w Hiszpanii hiszpańskie. A może wiąże się to z faktem, że znam o wiele więcej osób pracujących na stanowiskach administracyjnych, które w Polsce są lepiej opłacane niż w Hiszpanii (relatywnie do kosztów życia w każdym z krajów). RÓŻNICE POMIĘDZY PŁCIAMI Ci co mówią, że kobiety i mężczyźni zarabiają tyle samo, nie mają racji, a w przypadku Hiszpanii na pewno. To samo opracowanie instytutu statystycznego mówi, że średnie wynagrodzenie mężczyzn w 2014 wyniosło 2125 euro, a kobiet 1618 euro (brutto). Uwaga: zaznacza się, że średnia ilość godzin przepracowana w tygodniu przez mężczyzn to 39 h, a kobiet niecałe 34 h i że różnica wynika z faktu, że kobiety pracują na podstawie umów czasowych, w zawodach o niższych wynagrodzeniach. No i wszystko jasne 🙁 GDZIE SIĘ ZARABIA NAJWIĘCEJ? Najłatwiej jest znaleźć dobrze płatną pracę w następujących wspólnotach autonomicznych: Madryt, Kraj Basków, Nawarra. Madryt wiadomo, jest stolicą i to tutaj znajduje się najwięcej firm, możliwości znalezienia dobrej pracy, a dwie kolejne wspólnoty cieszą się specjalnymi przywilejami podatkowymi. Zapytajcie jakiegokolwiek Hiszpana, które wspólnoty autonomiczne są najbogatsze, a na pewno Wam wymieni te trzy 🙂 GDZIE W HISZPANII ZARABIA SIĘ NAJMNIEJ? Najmniej w regionach takich jak Ekstremadura, Wyspy Kanaryjskie, Baleary, Andaluzja. WYNAGRODZENIE MINIMALNE W HISZPANII Jako że jest ono ustanowione urzędowo i z góry, nie musimy czekać na wyliczenie statystyk. W roku 2016 minimalne wynagrodzenie miesięczne wynosi 655 euro (przy 14 pensjach rocznie: 12 standardowych + wakacyjna i świąteczna), co daje 757 euro miesięcznie przy 12 płatnościach ze strony pracodawcy. Źródło: TU. WNIOSKI: Nie wiem czy jest tu miejsce na jakieś wnioski.. Na pewno nie jest łatwo znaleźć pracę w Hiszpanii, sama się borykałam z tym problemem przez długi okres czasu. W końcu znalazłam, a teraz założyłam własną firmę tłumaczeniową. Wielu pracodawców wykorzystuje kryzys do tego, aby akumulować obowiązki z więcej niż jednego stanowiska na głowie jednej osoby. Jeśli ktoś ma stanowisko z jakąś minimalną (lub większą) odpowiedzialnością, może to być dość stresujące. I nie ma przebacz – Hiszpanie mają z tyłu głowy to, że na ich miejsce czeka cała armia kandydatów, więc na nic skarżenie się na nadgodziny czy stres. Na pewno co jest bardzo przykre w Hiszpanii to fakt, że wiele osób, młodych i starszych, zgadza się na pracę w jakichkolwiek warunkach po to, aby móc się utrzymać, aby móc cokolwiek zarabiać. Nieważne są skończone studia, nieważne pokończone kursy czy jakiś konkretny zawód. I odważę się stwierdzić, że może być łatwiej znaleźć pracę osobie bez wykształcenia wyższego, tylko np. z zawodowym, powiedzmy na stanowisku fryzjerki niż na stanowisku biurowym (cokolwiek, administracja, marketing…) z aspiracjami na awans, tak jak ja sobie zawsze wyobrażałam moją karierę, gdy jeszcze mieszkałam w Polsce i pracowałam w strukturach biurowych 🙂 Po prostu wiele osób traci 8 godzin dziennie, a czasami i więcej, na wykonywanie pracy, której nienawidzą, ale nie mają tak naprawdę innej możliwości. Drugim problemem, który obserwuję, jest przekwalifikowanie kandydatów. Jeśli ludzie nie mają pracy, to starają się czymś zapełnić czas, jakoś go wykorzystać. Robią więc różne szkolenia, podyplomówki, kursy. Skutkuje to ogólnym przekwalifikowaniem kandydatów do pracy, co moim zdaniem nie wróży dobrze: tysiące jeśli nie miliony osób z certyfikatami, zaświadczeniami i dyplomami, ale za to bez doświadczenia zawodowego. Nie muszę chyba nawet wspominać, że robią na tym swój interes wszelkiego rodzaju szkoły podyplomowe, akademie oferujące kursy i reklamujące się hasłami, że po takim i owakim kursie na pewno znajdziesz zatrudnienie. Z drugiej strony duże miasta, na przykład Madryt czy Barcelona, są pełne okazji, możliwości i jeśli mamy trochę szczęścia, które się do nas uśmiechnie, to możemy naprawdę dobrze wylądować zawodowo, rozwijać się i świetnie zarabiać. Trochę ruletka, gdyż szukając pracy na stronach typu infojobs (coś w stylu hiszpańskiej strony można się nieco podłamać, widząc, że na dane stanowisko zgłosiło się np. 1500 czy nawet 4000 kandydatów… Czy macie doświadczenia w szukaniu pracy za granicą? W jakim kraju? A może w Hiszpanii? I może udało się Wam znaleźć dobrą pracę bez problemów? Co sądzicie o hiszpańskich normach prawa pracy, podoba się Wam wizja 14 wynagrodzeń, a może wolicie standardowo, stałą pensję co miesiąc i w 12 płatnościach, ale za to nieco wyższą? Jeśli macie jakieś pytania, to oczywiście zapraszam do ich zadawania. Lepiej w komentarzach niż w wiadomości prywatnej – być może na odpowiedzi skorzysta więcej osób. (Nudy na pudy, ale obowiązkowe!) NA TEJ STRONIE UŻYWAM PLIKÓW COOKIE, BY MÓC ŚWIADCZYĆ CI USŁUGI I ANALIZOWAĆ RUCH. INFORMACJE O TYM, JAK KORZYSTASZ Z TEJ STRONY, SĄ UDOSTĘPNIANE GOOGLE. KORZYSTAJĄC Z NIEJ, ZGADZASZ SIĘ NA TO. Więcej info

Ile zarabia opiekunka w Piekary Śląskie? Kandydaci na radnych w Piekary Śląskie są wybranymi przedstawicielami lokalnej społeczności i otrzymują roczny dodatek za swoją pracę. Wysokość tego dodatku jest ustalana przez Niezależny Zespół ds. Wynagrodzeń dla Piekary Śląskie, który dokonuje przeglądu dodatków co cztery lata.

Temat podatków w Hiszpanii cieszy się dużym zainteresowaniem. Z pewnością zainteresuje on osoby, które planują dłuższy pobyt. Zgodnie z przepisami prawa podatki w Hiszpanii musi płacić każda osoba mieszkająca, czy też zarabiająca tam. Dobrze jest dowiedzieć się, ile wynoszą aktualne (stan na 2020 rok) stawki podatkowe. Duże znaczenie ma to, jaki status rezydenta posiadamy. Można wyróżnić podatek VAT, podatek dochodowy, podatek od nieruchomości, czy też podatki dla nierezydentów. Kiedy należy płacić podatki w Hiszpanii? Do płacenia podatków w Hiszpanii zobowiązane są osoby tutaj mieszkające oraz pracujące. Konieczne jest złożenie deklaracji podatkowej od majątku oraz dochodów. Podatek można zapłacić od całkowitego dochodu (w tym uzyskanego za granicą) lub dochodu uzyskanego wyłącznie w Hiszpanii. Właśnie dlatego tak ważne jest określenie statusu rezydenta, gdyż to od tego zależy sposób rozliczania się. Osoba oficjalnie uznana za rezydenta jest objęta podatkiem od wszystkich dochodów (uzyskanych w Hiszpanii, a także poza nią). Do obliczenia wysokości zobowiązania wykorzystuje się skalę progresywną. Jeśli jednak nie jesteśmy rezydentem, to rozliczać będziemy się wyłącznie za dochody uzyskane w Hiszpanii. Najczęściej stosuje się do tego stawki zryczałtowane. Na uwagę zasługuje fakt, że uwzględnia ona również potencjalne dochody z posiadanej nieruchomości. Nie ma znaczenia, czy wykorzystujemy ją do celów zarobkowych, czy też nie. Hiszpania dzieli się na 17 niezależnych regionów. Każdy z nich posiada własne stawki podatkowe. To, jak wysoki podatek będziemy płacić jest w dużej mierze uzależnione od miejsca zamieszkania. Nie można również zapomnieć o tym, że pracując w Hiszpanii jesteśmy zobowiązani do płacenia składek ubezpieczeniowych. Podatki dla osób mieszkających w Hiszpanii Status rezydenta w Hiszpanii otrzymujemy w przypadku, gdy mieszkamy tutaj minimum 6 miesięcy (183 dni w roku). Otrzymujemy go również w przypadku, gdy jesteśmy formalnie powiązani z tym państwem np. posiadamy tutaj rodzinę lub własny biznes. Jak już wspomniano osoby posiadające status rezydenta muszą zapłacić podatek od całkowitego dochodu. Jest on wymagany w przypadku, gdy:– osiągamy dochody roczne w wysokości minimum 22 tys. euro,– prowadzimy własną działalność lub posiadamy status osoby samozatrudnionej,– posiadamy przychody z wynajmu nieruchomości o wysokości minimum 1 tys. euro,– jesteśmy w posiadaniu zysków kapitałowych lub dochodów z oszczędności ponad 1,6 tys. euro rocznie,– pierwszy raz jesteśmy rozliczni jako rezydent podatkowy w Hiszpanii. W jaki sposób uzyskać numer NIE? Numer identyfikacyjny NIE jest niezbędny w przypadku, gdy przeprowadzamy transakcje prawne lub finansowe. Oznacza to, że bez niego nie będziemy mogli zakupić nieruchomości w Hiszpanii, założyć konta bankowego, a nawet opłacić podatków. O NIE nie muszą starać się osoby, które nie posiadają statusy rezydenta. W dobrej sytuacji są osoby posiadające paszport UE. Załatwienie formalności przebiegnie bezproblemowo. Nieco inaczej jest w przypadku osób spoza UE. W zdecydowanej większości przypadków konieczne jest znalezienie tzw. gestora, który pomaga w załatwieniu spraw formalnych. Podatki dla nierezydentów Jeśli przebywamy w Hiszpanii krócej niż sześć miesięcy rocznie, to nie będziemy posiadać statusu rezydenta. Z tego względu zapłacimy wyłącznie podatek za dochód uzyskany w tym państwie. Stosowane stawki ryczałtowe są pozbawione wszelkich potrąceń, czy też dodatków. Nierezydenci, którzy posiadają własną nieruchomość w Hiszpanii również muszą złożyć zeznanie podatkowe. Ważne jest to, aby opłacić podatek od nieruchomości dla nierezydentów, a także lokalny podatek od nieruchomości. Na uwagę zasługuje fakt, że Hiszpania zawarła wiele umów dotyczących podwójnego opodatkowania. Dobrze jest zapoznać się z aktualną listą państw. Dzięki temu unikniemy konieczności podwójnego regulowania zobowiązań podatkowych. Ile wynoszą stawki podatkowe (2020)? Jak już wspomniano stawki podatkowe różnią się od siebie w zależności od regionu. Poniżej przedstawiono uśrednione wartości, dzięki którym można mniej więcej oszacować zobowiązania podatkowe. Dokładna ich wartość będzie zależeć jednak od miejsca naszego zamieszkania.– dochód do 12 450 eur – 19%,– dochód od 12 450 do 20 000 eur – 24%,– dochód od 20 200 do 35 200 eur – 30%,– dochód od 35 300 do 60 000 eur – 37%,– dochód powyżej 60 000 eur – 45%. Należy wiedzieć, że zapłacenie podatków możliwe jest tylko wtedy, gdy zarejestrujemy się w organie podatkowym Agencia Tributaria. Jest to nasz obowiązek, niezależnie czy posiadamy status rezydenta, czy nie. Podczas rejestracji potrzebny nam jest numer identyfikacyjny obcokrajowca (NIE). Jak złożyć zeznanie podatkowe? W pierwszym roku rezydencji podatkowej należy złożyć deklarację podatkową niezależnie od wysokości dochodów. W kolejnych latach nie musimy tego robić, jeśli nasz łączny dochód jest niższy niż 8 tys. euro. Ważna jest również wysokość dochodu z odsetek bankowych lub dochodów z inwestycji. Jeśli nie przekracza on 1,6 tys. euro, to nie musimy składać hiszpańskiej deklaracji podatkowej. Podobnie jest w przypadku, gdy zarabiamy mniej niż 22 tys. euro rocznie, czy też uzyskujemy dochód z wynajmu nieruchomości mniejszy niż 1 tys. euro. Deklarację podatkową zwykle wypełnia się drogą elektroniczną. Możemy złożyć ją przez internet. Na takie udogodnienie mogą jednak liczyć wyłącznie osoby posiadające cyfrowy certyfikat identyfikacyjny. Ile wynosi stawka podatkowa dla nierezydentów? Nierezydenci, którzy są obywatelami UE/EUG są objęci stawką podatku zryczałtowanego w wysokości 19% lub 14%. Wszelkie zyski kapitałowe, które wynikają z przeniesionych aktywów są opodatkowane stawką 19%. Tak samo jest w przypadku opodatkowania oprocentowania inwestycji oraz dywidendy. Na uwagę zasługuje fakt, że często ten podatek jest niższy. Wynika to z ustawy o podwójnym opodatkowaniu. Ponadto obywatele UE są zwolnieni z podatku od oprocentowania inwestycji. Opodatkowaniu w wysokości 24% podlegają opłaty licencyjne. W przypadku emerytur obowiązują stawki progresywne (od 8 do 40%). Podatki dla osób pracujących tymczasowo Obcokrajowiec pracujący tymczasowo jako przydział objęty jest innymi stawkami podatkowymi. W przypadku, gdy hiszpański dochód jest mniejszy niż 600 000 eur stawka podatkowa wynosi 24%. Jeśli jest on większy niż wymieniona kwota, to podatek będzie wynosił 45%. Należy jednak podkreślić, że w tym przypadku nie ma podatku od zysków kapitałów uzyskanych poza Hiszpanią. Podatki dla małżeństw Osoby będące w małżeństwie mogą zdecydować się na opodatkowanie wspólne. W pierwszej kolejności należy jednak porównać wysokość podatku płaconego oddzielnie oraz wspólnie. Nie można jednoznacznie stwierdzić, która opcja będzie w naszym przypadku korzystniejsza. Należy wspomnieć o ulgach podatkowych dla małżonków. Wynosi ona 3,4 tys. eur dla drugiego podatnika / 5,5 dla pierwszego podatnika. Podatek od nieruchomości w Hiszpanii Podatek od nieruchomości musi zapłacić każdy, kto posiada własną nieruchomość, która zamieszkiwana jest od 1 stycznia danego roku. Jego wysokość to kwota wynajmu pomnożona przez lokalną stawkę podatkową. Podatek od nieruchomości obowiązuje zarówno rezydentów, jak i nierezydentów. Warto również wspomnieć o konieczności zapłaty podatku za zbiórkę śmieci. Podatek od nieruchomości płacony jest nawet wtedy, gdy nie jest ona wynajmowana. Podczas jej sprzedaży musimy opłacić podatek od przeniesienia własności. Podatek od zysków kapitałowych Zyski kapitałowe generowane są podczas sprzedaży nieruchomości, czy też innych inwestycji. Wysokość opodatkowania wynosi:– pierwsze 6 000 eur – 19%,– od 6 000 eur do 50 000 eur – 21%,– powyżej 50 000 eur – 23%. Wysokość podatku majątkowego Podatek majątkowy był przez pewien okres wycofany, jednak aktualnie został on przywrócony. Jego wysokość zależy od wartości posiadanych aktywów (na dzień 31 grudnia danego roku). Podatek majątkowy muszą zapłacić osoby, których majątek jest wart więcej niż 700 000 eur. Stawka wynosi od 0,2 do 2,5% wartości aktywów netto. Wszystko zależy od miejsca zamieszkania. W niektórych przypadkach można uzyskać ulgę w wysokości 300 000 eur. Dotyczy to sytuacji, gdy nieruchomość jest miejscem zamieszkania. Podatek od spadków i darowizn Podatek od spadków i darowizn obowiązuje zarówno rezydentów, jak i nierezydentów. Stawka wynosi od 1 do 7%, a dokładna wartość zależy od zamieszkiwanego regionu. Warto wiedzieć, że w niektórych regionach można starać się o zwolnienie z opisywanego podatku. Wysokość VAT (IVA) W Hiszpanii wyróżnia się trzy stawki podatku VAT (IVA):– IVA general – 21%,– IVA reducido – 10%,– IVA superreducido – 4%.IVA general obejmuje towary oraz usługi. IVA reduido dotyczy przewozów pasażerskich, oczyszczalni ścieków, zwalczania szkodników, płatnych dróg, imprez sportowych, niepodstawowej żywności. IVA superreducido obejmuje takie artykuły, jak np. podstawowa żywność, leki, książki. Podatek dochodowy od osób prawnych Podatek dochodowy od osób prawnych wynosi 25%. Nowe firmy mogą jednak przez pierwsze dwa lata działalności płacić podatek w wysokości 15%. Niższą stawkę otrzymują ci, którzy zdecydowali się przenieść zyski do tzw. rezerwy (na okres 5 lat). Dostępne ulgi podatkowe Ulgi podatkowe dla osób przed 65 rokiem życia wynoszą 5,5 tys. eur. Osoby od 65 do 75 roku życia mogą liczyć na ulgę w wysokości 6,7 tys. eur. Powyżej 75 roku jej wartość wynosi 8,1 tys. eur. Osoby posiadające dzieci w wieku poniżej 25 lat mogą starać się o ulgę w wysokości:– 2,4 tys. eur na pierwsze dziecko,– 2,7 tys. eur na drugie dziecko,– 4,0 tys. eur na trzecie dziecko,– 4,5 tys. eur na czwarte dziecko,– dodatkowe 2,8 tys. eur na każde dziecko poniżej 3 lat. Można również starać się na ulgę w przypadku, gdy mieszkamy z rodzicami/dziadkami w starszym wieku. Ważne jest to, aby łączny dochód domowników nie przekraczał 8 tys. eur. W przypadku rodziców/dziadków w wieku 65-75 lat ulga wynosi 1,15 tys. eur. Jeśli są oni w wieku powyżej 75 lat, to wartość ulgi wzrasta do 2,5 tys. eur. Zagłosuj! 28 punktów Upvote Downvote Total votes: 31 Upvotes: 26 Upvotes percentage: Downvotes: 5 Downvotes percentage: Zagłosuj! 28 punktów Upvote Downvote Total votes: 31 Upvotes: 26 Upvotes percentage: Downvotes: 5 Downvotes percentage:

Opiekunki seniorów z bardzo dobrą znajomością języka kraju, do którego wyjeżdżają zarabiają około 1300 euro netto. Należy pamiętać, że opiekunki otrzymują również premie. I tak np.: za pracę w Święta Bożego Narodzenia opiekunka może liczyć na dodatkowe wynagrodzenie ok. 100 euro netto, za Święta Wielkanocne ok. 50 euro

^{Mój synek ma już ponad 11 miesięcy, a ja dopiero teraz zebrałam się do opisania wspomnień z najcudowniejszego dnia w naszym życiu – jego narodzin. Dzisiaj chciałabym podzielić się z Wami moim doświadczeniem, jakim jest poród w Hiszpanii. Alex to moje pierwsze dziecko, dlatego nie mogę porównać mojego przeżycia do porodu w Polsce, chętnie jednak posłucham jak wyglądał on z Waszej perspektywy. Poniższy tekst napisany będzie w formie opowiadania streszczającego Wam pierwsze dni życia synka spędzone w szpitalu ukazując tym także realia panujące w barcelońskiej placówce leczniczej.} Ile zarabia opiekunka do dzieci w Kartuzy? Kandydaci na radnych w Kartuzy są wybranymi przedstawicielami lokalnej społeczności i otrzymują roczny dodatek za swoją pracę. Wysokość tego dodatku jest ustalana przez Niezależny Zespół ds. Wynagrodzeń dla Kartuzy, który dokonuje przeglądu dodatków co cztery lata. ^{Robiłam ostatnio porządek w papierach. Jakoś ich strasznie dużo się nazbierało. A co to? Papierowa teczka wypchana po brzegi kartkami papieru. Otworzyłam, a moim oczom ukazały się moje cv. Kilka rodzajów, a każdy w co najmniej 20 egzemplarzach. Tylko jeden rodzaj cv był prawdziwy, a reszta była… sfałszowana. Od daty … do daty … – kelnerka w barze X, Warszawa. Od daty …. do daty …. – praca w sklepie Y jako sprzedawczyni, Warszawa. Problem? A no taki, że ja przed przyjazdem do Hiszpanii nigdy nie pracowałam w żadnym barze ani sklepie w Warszawie. Ani w żadnym innym mieście. Z lekką nutką odrazy zabrałam się za niszczenie cv. Za niszczenie kilku lat mojego życia na kartkach papieru. Fałszywego życia, które wymyśliłam tylko na potrzeby szukania pracy w Hiszpanii. Hiszpania krajem kelnerów? Jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś, podczas następnej wizyty w Hiszpanii zacznij prowadzić statystyki: ilu zobaczysz dziennie kelnerów – panów w sile wieku? Założę się, że wielu. W Hiszpanii kelner to zawód. To nie jest coś na przeczekanie studiów, na dorobienie sobie. Jest tu bardzo dużo osób, które przez całe życie zajmują się podawaniem napojów i jedzenia innym. Być może dlatego, że w Hiszpanii jest bardzo duże zagęszczenie barów. Ponoć największe na świecie – na jeden bar przypada tutaj tylko 175 mieszkańców. Aż 8% osób w wieku produkcyjnym pracuje w sektorze restauracyjnym. Te dwie ostatnie informacje wyciągnęłam z TEGO artykułu (po hiszpańsku). Nie jestem w stanie stwierdzić ile osób pracuje w tej branży bo chce, bo lubi, bo taki ma pomysł na siebie i na życie, a ile pracuje, bo musi coś robić, ale z całego serca nienawidzi tej pracy. Na dodatek bardzo mnie denerwuje fakt, jak dziennikarze i politycy podniecają się w wiadomościach w telewizji: bezrobocie w Hiszpanii spadło o X % i w ostatnim miesiącu tyle i tyle osób znalazło zatrudnienie. Nożyk mi się w kieszeni otwiera, a niecenzuralne słowa próbują się wydobyć z moich ust. Bo ostatni miesiąc to maj, zaczyna się sezon na plaży i znowu zatrudniono tysiące pracowników na wakacje, za słabe stawki, do pracy na 12 godzin dziennie przez 6 lub 7 dni w tygodniu. Wyobrażasz sobie tak pracować? A we wrześniu, po sezonie do widzenia, na ulicę, znowu zapisywać się na listę bezrobotnych w urzędzie pracy. Znowu szukaj sobie pracy. Jak to, fałszowanie cv? Jako 25-latka (2013 r.), pozostawiona sama sobie na obcym rynku pracy i po dużym kopie w cztery literki w postaci braku ofert pracy biurowej lub jakiejś podobnej, zastanowiłam się. Hostele, bary i sklepy – to były moje miejsca docelowe. Oczywiście poza oficjalnym nurtem szukania pracy, na portalach pracowych, gdzie moje cv było zgodne z prawdą – praca w dużych firmach w Polsce, co prawda na stanowiskach asystenckich czyli też nie jakichś bardzo wysokich, ale za to ze wszystkimi przywilejami, żeby nie zapomnieć o klimatyzacji w biurze i bezpłatnej zielonej herbacie o kilku smakach. Ale… co powiedzą właściciele barów, gdy zobaczą moje cv, prawdziwe, w którym moje miejsca pracy to poważne firmy, siedzenie za biurkiem, zupełnie inny styl pracy? Pewnie mnie nie zatrudnią. A ja potrzebuję pieniędzy, potrzebuję pracy, więc Olga nie rób cyrków, tylko myśl. Dlatego puściłam wodze wyobraźni. Nawet bez bólu serca wykasowałam wszystkie dotychczasowe osiągnięcia z mojego cv, wpisałam jakiś bar i jakiś sklep. Co do baru to upewniłam się nawet, że takowy istniał w Warszawie, ale że w dniu, kiedy cv przygotowywałam, był już zamknięty. Jeszcze mi brakowało, żeby jakiś hiszpański właściciel baru, niedowiarek, skontaktował się z barem w Polsce i spytał o mnie i o opinię na mój temat! Strzeżone dwa razy, lepiej strzeżone (czy jak to było). Poszukałam w necie najtańszego ksero w okolicy i wydrukowałam moje cv, moje nowe cv, nowe życie. I do roboty – zaczęłam roznosić je po okolicy. Każdy bar, każdy hostel, bo w hotelu nie chciałam pracować – nie miałam chyba nawet pieniędzy żeby kupić sobie białą bluzkę, więc póki co za wysokie progi. No i stało się! Mój telefon, jedna z niewielu prawdziwych informacji, które podałam w cv, zaczął dzwonić. Pierwsze rozmowy o pracę. Kelnerka. Przed każdą rozmową powtarzałam sobie to, co wpisałam w życiorysie. Musiałam przecież znać daty poszczególnych zatrudnień, i tak dalej. Rozmowa pierwsza. Restauracja w Madrycie. Nie wiem dlaczego, może przez ładne zdjęcie, ale pierwszy telefon otrzymałam z restauracji w Madrycie, mimo że bardziej skupiałam się na barach. Ale nic, idę. Centrum miasta, założę się, że każdy kto był w Madrycie, przeszedł kiedyś tą ulicą (calle Montera, która łączy Gran Vía z Puerta del Sol). Wchodzę. Przedstawiam się. Wołają pana szefa, który przeprowadza ze mną rozmowę. Nawet mnie nie wypytał o nic, bardziej opowiadał o pracy. Warunki pracy: 5,5 dnia pracy w tygodniu, mój wolny dzień to byłaby środa. Jeden dzień pracy to 12 godzin, wspomniane pół dnia pracy to 6 godzin. Pensja: 1300 euro. Już teraz nie pamiętam nawet czy wszystko oficjalnie, na umowie, czy może część na czarno. Pan zachwycony ilością języków, w których mówię (wtedy wpisywałam sobie jeszcze podstawowy włoski w cv – a co! Ciao bambino!), mówi że do pracy trzeba mieć białą bluzkę (nie koszulę – całe szczęście!) i czarne, eleganckie spodnie. Ups, nie mam spodni. No ale z taką pensją, to będę mogła sobie kupić, a potem ewentualnie załatam jakieś dziury budżetowe. Uznałam, że zadzwonię do Miguela, wtedy jeszcze mojego chłopaka trochę na serio, ale jeszcze sami nie wiedzieliśmy czy do końca. On mieszkał i pracował w Saragossie – do tej pory, podczas mojego stażu tłumaczeniowego w Madrycie, weekendy były naszymi dniami odwiedzania się! A teraz praca w restauracji miałaby mi je zabrać – jak się będziemy widywać? Miguel stwierdził, że do mnie przyjedzie nawet w środę, po pracy, albo załatwi sobie pracę w Madrycie na wszystkie możliwe środy, albo weźmie wolne. Nieważne, jeśli chcę tę pracę, to mam ją brać. Coś się wymyśli. Przespałam się z tematem i uznałam, że 1300 euro to spoko pensja, ale nie warto. Nie widziałam się w tym miejscu. Miałam jeszcze trochę oszczędności, dlatego uznałam, że poczekam. Do pana z restauracji już nie oddzwoniłam. Rozmowa druga. Bar. 15 minut spacerkiem od mojego domu. Druga rozmowa odbyła się w krótki czas po pierwszej i po podjęciu przeze mnie decyzji, że nie pakuję się w taką pracę. Gruby pan właściciel sporego baru w innym turystycznym miejscu Madrytu usiadł ze mną przy stole i zaczął opowiadać mi o warunkach pracy. Niestety miał jakąś wadę wymowy, dlatego nie zrozumiałam wszystkiego, ale najważniejsze rzeczy tak. Praca w czwartek, piątek i sobotę od 19 do 1 w nocy, a w niedzielę od 10 do 15. W sumie 23 godziny tygodniowo, płacił coś około 5 euro za godzinę, co dawało jakieś 120 euro za tydzień. No dobrze, lecimy. Ja się zgodziłam i on też się zgodził. Pierwszy dzień w pracy. Jako kelnerka. Czarna bluzka, czarne spodnie. Kupiłam sobie w sklepie chińskim czarną bluzkę za kilka euro, bo nie miałam takiej, której nie byłoby mi szkoda. Spodnie miałam z czarnego dżinsu, nie musiały być eleganckie, więc nie miałam kolejnego wydatku. Buty mogły być zwykłe, nawet adidasy. Czułam się w tym jak w ubraniu więziennym, już pierwszego dnia wiedziałam, że znienawidzę to miejsce. Ale myślałam o moich 120 euro, które dostanę, które pozwolą mi zapłacić za mieszkanie, kupić jedzenie, i… niewiele więcej. W zasadzie to jedzenie tez mogłam sobie kupić skromne. Do pracy miała mnie przyuczać jedna dziewczyna, która nie pamiętam już nawet jak się nazywała. Nazwijmy ją Sonia. Sonia była osobą o niezbyt kompletnym wykształceniu, nie była zbyt bystra, gdy się uśmiechała, to było widać jej braki w uzębieniu, ale za to świetnie się orientowała w byciu kelnerką i w tym jak mi pokazać, że nic nie wiem i nic nie umiem. Ja faktycznie nic nie umiałam, a Sonia to bardzo dobrze wykorzystywała, na dodatek dzieląc się swoimi obserwacjami ze starszym kelnerem, który nazywał się, powiedzmy Mario. Naprawdę już zapomniałam jak się nazywali, to chyba mój mózg wyparł te informacje, gdyż uznał to doświadczenie za zbyt traumatyczne. Mario był kuzynem Soni, dlatego świetnie się między sobą dogadywali, a komentarze, które rzucali na mój temat, rozchodziły się echem po barze. A mieli ze mnie niezły ubaw. Serio. Przecież ja nawet nie umiałam trzymać tacy z jedną szklanką coca-coli, a zasady kelnerowania w tamtym miejscu (i pewnie w innych też) były takie, że jeśli trzy osoby przy stoliku zamówiły po jednym napoju, to trzeba było na ten piekielnej tacy zanieść im: 3 szklanki wypełnione lodem, 3 butelki napoju. Do czorta z wysokimi, szklanymi butelkami coca-coli, które urządzały sobie na tacy, którą ja niosłam, łyżwiarstwo figurowe i jeździły mi z lewej na prawą. Pierwszego dnia wylałam na jasne spodnie klienta wino. Kieliszek zjechał mi z tacy i w mgnieniu oka znalazł się w miejscu, którego żaden facet nie chciałby mieć zmoczonego. Wino na szczęście zamówił białe, bo z czerwonym byłoby gorzej. Młody, elegancki chłopak spojrzał na mnie, ja na jego, żeby wybadać stopień jego wkurzenia/zmartwienia czy inną reakcję. Przeprosiłam i powiedziałam, że to mój pierwszy dzień… Ufff, chłopak się zaśmiał. Nie wiem dlaczego tak dobrze odebrał moje przeprosiny, ale ja na jego miejscu na pewno bym się tak kulturalnie nie zachowała. Po tym wydarzeniu uznałam, że moim celem jest przeżyć każdy kolejny dzień pracy, a w każdą niedzielę odebrać tygodniówkę. Co się stanie po drodze, ile napojów wyleję na klientów lub ile żartów zrobią sobie na mój temat Sonia i Mario, guzik mnie obchodzi. Jeszcze im pokażę. Nie wiem ile tygodni tam przepracowałam, dwa albo trzy. Ale pewnego dnia, kiedy byłam w Saragossie (w niedzielę po południu jechałam do Miguela i zostawałam tam na kilka dni, w końcu pracowałam dopiero w czwartek wieczorem!), podjęłam decyzję. Nie wracam. W dupie ich mam. Mam dość ich twarzy, dość ich zachowania, dość tego szefa, który zawsze dawał mi wypłatę pod ladą baru, jakby na czarno (wtedy nie interesowało mnie czy byłam zatrudniona oficjalnie, czy nie, nawet lepiej jeśli nie, bo mogłam odejść w każdej chwili). Zadzwoniłam do szefa z Saragossy. Powiedziałam, że z powodu ważnych wydarzeń w mojej rodzinie nie mogę przyjść więcej do pracy. Pozdrawiam i do widzenia. Juhuuu! Niech żyją tygodniówki! Praktycznie po każdej niedzieli byliśmy rozliczeni, więc ja nic nie traciłam. Nie musiałam się obawiać, że gościu mi obetnie wypłatę. Decyzja: przeprowadzam się do Saragossy! W Madrycie i tak nie było dla mnie pracy, a przynajmniej będę płacić mniej za mieszkanie! No i będę bliżej Miguela. Rozmowa trzecia. Elegancka i nowoczesna knajpa w modnej dzielnicy Saragossy. Po przeprowadzce do Saragossy, powróciła śpiewka szukania pracy. Zaczęłam tak samo, jedyne co to musiałam zmienić w cv adres zamieszkania (dlatego miałam tyle ich wydrukowanych, w nowych cv uwzględniłam też moje ostatnie miejsce pracy w Madrycie – jako kelnerka). Rozdawałam cv gdzie się dało. Starałam się celować w hostele, ale znowu się nie udało. Elegancka knajpa, coś pomiędzy restauracją vintage, a stylowym barem. – Studiowałaś prawo. Dlaczego chcesz pracować u mnie jako kelnerka? – spytał się pan menadżer. Prawdę mówiąc tego się nie spodziewałam. W dziedzinie „rozmowy o pracę w Hiszpanii” nie miałam jeszcze zbyt wysokiego levelu. Ups. Powinnam była wpisać sobie w cv jakieś inne wykształcenie. Może takie, jakie miała Sonia, czyli zakończona szkoła w wieku 17 lat? – Bo taka jest teraz sytuacja. Potrzebuję pracy. ZONK. Źle, wiem. Nic o tym, co mogę zaoferować, że lubię ludziom podawać jedzenie, nic o tym, że już umiem donieść do stolika tacę z trzema napojami, nic o tym, że chcę dzielić z nimi radość dobrego posiłku ani takie tam brednie. Powiedziałam to, co myślałam, dlatego tej pracy nie otrzymałam. W knajpie tej byłam już kilka razy i obsługę mają naprawdę świetną. Ja bym im do pięt nie dorosła – na serio. Rozmowa czwarta. Bar studencki. Praktycznie już w momencie, gdy zaniosłam cv zostałam zatrudniona. Akurat był pan szef, gruby jak beczka, prawie nie mieścił się w drzwi. Powiedział jakie są warunki i że mam przyjść następnego dnia. Warunki: zarobki 1300 euro netto (z tego oczywiście część na czarno), praca od godziny 13 do zamknięcia baru – do ostatniego klienta, co pomiędzy wtorkiem a czwartkiem i w niedzielę objawiało się o północy, ale w piątek i sobotę bar zamykany był na przykład o 2 w nocy. Wolny dzień: poniedziałek. Ogólna wizja pracy: koszmarna. No ale musiałam zapłacić za wynajem pokoju (nie mieszkałam z Miguelem). Jeśli pomyślisz sobie że spoko wypłata, to przelicz stawkę na godzinę, wychodziło około 5 euro. Wstawałam około 10 rano, szykowałam się, śniadanie, o godzinie 12 z kawałkiem musiałam wychodzić do pracy. Wracałam o 1, 2 lub prawie 3 w nocy (ten kto pracował w barze wie, że od ostatniego klienta do zamknięcia baru jeszcze długa droga!), spałam te 8 godzin (praca była mega wycieńczająca fizycznie!), wstawałam, musiałam się już szykować do pracy. Na piechotę miałam do domu około 30 minut, nie było dobrego połączenia autobusowego, dlatego po pracy przyjeżdżał po mnie Miguel i odwoził mnie do domu. Nie zawsze mógł, ale zazwyczaj tak. Całe szczęście, bo tak wracać samej po nocy, to nie byłoby zbyt przyjemne. Nie wiem czy to ja miałam takie (nie)szczęście do współpracowników, a może wszyscy pracownicy barów są tacy. W tym barze studenckim zaczęłam tęsknić za Sonią i jej złośliwymi docinkami. Jako najmłodsza stażem dostawałam najgorsze zadania, nigdy nie jadłam obiadu kiedy byłam głodna (jedna dobra rzecz: w godzinach pracy dawali nam obiad), tylko musiałam zjeść kiedy innym kelnerom pasowało, tuż przed zamknięciem musiałam ustawiać stoliki i krzesła w konstrukcje, które mnie przewyższały jakieś 3 razy, podczas gdy 3 chłopaków tylko się na mnie patrzyło, bo już skończyli swoje zadania… Soniaaa, gdzie jesteś?… Miguela mogłam widzieć tylko w poniedziałek (czyli mój dzień wolny) po jego pracy, czyli od około godziny 19, oraz w sobotę i w niedzielę rano, ale w te weekendowe poranki nie mogłam się zrelaksować, bo wiedziałam, że zaraz muszę iść obsługiwać Hiszpanów podczas ich obiadu w moim barze. A ja przecież nie po to przyjechałam do Saragossy, żeby go nie widzieć, a po to, żeby lepiej się poznać i spędzać razem więcej czasu. Wytrzymałam dwa tygodnie. Powiedziałam, że już nie chcę więcej pracować, że praca mi się nie podoba. Zapłacono mi co obiecane, podpisałam dokument, że nie przeszłam okresu próbnego. Było mi wszystko jedno, przeszłam czy nie przeszłam, ja tylko chciałam rzucić tę pracę, która zabierała mi życie. No i zarobiłam 650 euro. Miałam na mieszkanie na 2-3 miesiące! Juhuuu, witaj życie! Rozmowa piąta. Gorące kanapki. Zaproszenie na kolejną rozmowę o pracę jako kelnerka otrzymałam za jakiś miesiąc po rzuceniu mojej traumatycznej pracy w barze studenckim. W międzyczasie zaczęłam uczyć się francuskiego, postawiłam na szukanie zatrudnienia lepszej jakości. Dostałam kilka drobnych zleceń tłumaczeniowych, znalazłam osobę, której uczyłam polskiego w zamian za niewielkie pieniądze, ogólnie nie martwiłam się już, że nie będę miała co jeść. No ale lepszej pracy ani widu ani słychu. Bar ten był w rzeczywistości rodzajem hiszpańskiego fastfoodu, jeśli znasz np. Pans&Company to wiesz o czym mówię (to był bardzo podobny bar). Praca polegała na przyjmowaniu zamówień i pieniędzy przy kasie (jak w McDonaldzie), nalewaniu coli do papierowych kubków i podawaniu odpowiednich kanapek (nie hamburgery, ale kanapki z małych bagietek na ciepło). Dokładnie nie pamiętam już warunków, wydaje mi się, że na umowie miałam 10 godzin tygodniowo za 300 euro miesięcznie. Jednak w praktyce pracowałam pomiędzy 20-25 godzin tygodniowo, co oczywiście odpowiednio odzwierciedlało się w zarabianych pieniądzach. No i fajnie. Mogę z czystym sumieniem powiedzieć, że to była najlepsza z moich barowych prac, po części dlatego, że nie musiałam chodzić z tacą, wystarczyło, że stałam przy kasie i nalałam coli – to było dla mnie dużym wytchnieniem. Częściowo dlatego, że nie pracowałam pierdyliona godzin, nareszcie mogłam w jakiś sposób pogodzić zarabianie pieniędzy z szukaniem lepszego życia (czytaj: innej pracy), nauką francuskiego i mogłam też spotykać się z Miguelem. Prawie idealnie, oprócz tego, że codziennie przytrafiał mi się milion sytuacji w stylu: – Frytki czy sałatka? – jeśli ktoś zamawiał zestaw. – Tak – odpowiadał rozgarnięty klient. No ale nic, kilka miesięcy później okazało się, że bar się zamyka. To znaczy szef zamknął bar. Ponoć nie szło. Ja się ucieszyłam, zwalniało mnie to z obowiązku chodzenia tam dalej, w końcu to nie była moja wymarzona praca. Na dodatek dostałam rekompensatę finansową za cośtam, nie pamiętam, sprawdziłam tylko kwotę i podpisałam kwitek. Świetnie. Mogę zacząć nowe życie, w którym w barach będę się pojawiać tylko jako klientka. Tak też się stało. Podsumowanie. Co mi dały takie prace? Szacunek do pracy kelnerskiej. Teraz wiem, że jest to coś, czego nie chciałabym robić nigdy więcej, ale że jest to bardzo ciężka praca, fizycznie przede wszystkim, wymagająca zręczności, odporności na głupotę ludzką i cierpliwości. Jeśli jakiś kelner wyleje na mnie wino, to postaram się na niego nie zezłościć. Świadomość, że są na świecie ludzie, którzy pracują, bo muszą, bo nie będą mieli co do garnka włożyć. I że są też tacy, którzy nienawidzą swojej pracy. Nie mówię tylko o typowym lenistwie, „ojej jutro poniedziałek, nie chce mi się iść do pracy”, ale że faktycznie praca może wpływać na jakość życia, poczucie jego sensu, itp. Także świadomość, że kelnerzy pracują w świątek, piątek i niedzielę. Mając wolny tylko poniedziałek, praktycznie nie wiedziałam co z nim zrobić. Wstawić pralkę? A może iść na spacer? Spotkać się z kimś? Iść do banku zapłacić za mieszkanie? Gdy pracowałam w nocy, okazało się, że nagle o godzinie 18 nie marzę o niczym innym niż o ulokowaniu się na kanapie oglądając serial i pijąc kieliszek wina (hiszpańskiego – na każdą kieszeń!), a tutaj nie, musiałam iść do pracy. Albo kiedy na rocznicę i na walentynki nie dostałam wolnego, tylko musiałam obsługiwać klientów, którzy sami nie wiedzieli czy chcą frytki czy sałatkę. Wkurzenie na szefów barów za to, że wykorzystują pracowników i sytuację. Moim zdaniem jest to patologia, ale tak rozpowszechniona, że żaden pracownik nie będzie się na to skarżył czy oburzał. Prawie wszyscy oferowali mi kasę na czarno. Aha, no oprócz ostatniego miejsca w kanapkowni, ale tam zastosowano inny trick: na umowie 10 godzin tygodniowo, a wszystkie inne godziny to jakby „nadgodziny”. Co to oznaczało? Że w przypadku zwolnienia, urlopu itp. otrzymywałam, tak samo jak każdy pracownik tego miejsca, wypłatę za jedynie 10 godzin tygodniowo. Spryciarze, co nie? Ale przynajmniej godziny, które przepracowałam, miałam uwzględnione, zawsze otrzymywałam wypłatę na konto, a nie do ręki. Oczywiście świadczenia emerytalne czy też do zasiłku dla bezrobotnych były naliczane od tych 10 godzin, a nie od faktycznie przepracowanej ilości godzin. Jak to ma dobrze wpływać na ekonomię kraju, na budżet pracownika, który oficjalnie zarabia najniższą krajową, a tak naprawdę otrzymuje prawie drugie tyle. Czy jesli kiedyś ta osoba będzie chciała wziąć kredyt, to go otrzyma? Wątpię. Ostatnie i chyba najważniejsze. Nieważne gdzie wylądujesz, w jak beznadziejnej pracy, zawsze jest wyjście z takiej sytuacji. Ja teraz jestem bardzo zadowolona z mojego życia zawodowego. O wiele bardziej niż mogłam przypuszczać te 4 lata temu. Wyszło trochę długo, jestem ciekawa, czy ktoś ma podobne doświadczenia w hiszpańskich barach? A może zupełnie inne? Czy udało się Ci uniknąć tego okropnego miejsca, jakim jest lada baru z drugiej strony? Jeżeli lubisz pracę kelnera, też możesz coś o tym napisać. W końcu ja przedstawiłam tutaj własny punkt widzenia. I pamiętaj, że pierwszego dnia pracy wylałam wino na klienta 🙂 Nie ma też co demonizować. Jeśli szukasz pracy na wakacje, masz doświadczenie jako kelner, niestraszne jest Ci 12 godzin pracy i praca w niedziele, bo tylko chcesz zarobić, to możesz poszukać pracy w Hiszpanii, na przykład na plaży. Ja w wakacyjnych miejscach nie mam takiego doświadczenia, ale może ktoś coś podpowie w komentarzach jakie są tam warunki pracy? Ja za kilka dni będę wysyłać najnowsze znalezione przeze mnie oferty pracy w Hiszpanii (z językiem polskim i nie tylko!), dlatego jeśli jeszcze się nie zapisałeś, to możesz zapisać się tutaj (jeśli już się wcześniej zapisałeś, to nie musisz się zapisywać ponownie): Czy coś Cię zaskoczyło? Masz lepsze, gorsze lub podobne doświadczenia? Podziel się! (Nudy na pudy, ale obowiązkowe!) NA TEJ STRONIE UŻYWAM PLIKÓW COOKIE, BY MÓC ŚWIADCZYĆ CI USŁUGI I ANALIZOWAĆ RUCH. INFORMACJE O TYM, JAK KORZYSTASZ Z TEJ STRONY, SĄ UDOSTĘPNIANE GOOGLE. KORZYSTAJĄC Z NIEJ, ZGADZASZ SIĘ NA TO. Więcej info}

Drugim sposobem na otrzymanie premii jest program poleceń w ATERIMA MED. Za działania promocyjne, czyli polecanie nowych kandydatów na opiekunów wypłacamy dodatkowe wynagrodzenie w wysokości 400 zł brutto. Warto pamiętać, że z programu poleceń można skorzystać cały czas. Warunkiem otrzymania wynagrodzenia jest polecenie opiekuna

W niedawnym badaniu How Much Do Politicians in Spain Earn? (Ile zarabiają politycy w Hiszpanii?) okazało się, że hiszpański parlament nie zdołał osiągnąć porozumienia w sprawie wyboru kolejnego premiera, ale mimo braku działań rząd nadal wypłacał czeki z pensjami posłom i senatorom, w tym prezydentowi Pedro Sanchezowi. Przewodniczący rządu otrzymywał prawie 200 tys. euro rocznie. Mimo to w latach 2008-2011, kiedy Hiszpania przeżywała kryzys finansowy, król kraju i tak otrzymał podwyżkę pensji o około 27%. Król kraju zarabia jednak znacznie mniej, bo zaledwie 110 tys. euro rocznie. Podstawowe miesięczne wynagrodzenie hiszpańskiego deputowanego wynosi 2 813 euro, ale może on ubiegać się o dodatkowe premie za zakwaterowanie i podróże. Deputowani, którzy mieszkają w Madrycie, otrzymują dodatkowe 877 euro miesięcznie, natomiast ci, którzy mieszkają w innych miejscach, mogą ubiegać się o dodatek w wysokości 1 824 euro na zakwaterowanie i podróże. Dodatek za pracę w radzie rzeczników prasowych lub w komisji kongresowej wynosi około 8 600 euro miesięcznie. Wynagrodzenie członka hiszpańskiej Rady Ministrów jest wyższe niż wiceprezydenta. Średnia roczna pensja brutto członka Rady Hiszpanii wynosi 24 009 EUR, podczas gdy pensje deputowanych w innych regionach są zróżnicowane. Wynagrodzenie członków Trybunału Konstytucyjnego należy do najwyższych spośród wszystkich wysokich stanowisk w państwie hiszpańskim. Prezes Trybunału, Juan Jose Gonzalez Rivas, zarabia rocznie 160 728 euro brutto. Podstawowe wynagrodzenie zastępcy wynosi 2 813 euro miesięcznie. Ponadto zastępcy mogą ubiegać się o nieopodatkowane dodatki na podróże i zakwaterowanie. Mogą również ubiegać się o premie na mieszkanie, jeśli posiadają nieruchomość w Madrycie. Wynagrodzenia deputowanych w Hiszpanii są bardzo przejrzyste, ale i tak są niskie w porównaniu z innymi krajami. A rząd zawsze szuka sposobów na zmniejszenie wydatków publicznych. Podstawowa pensja deputowanego wynosi 2 813 euro miesięcznie. Ale deputowani otrzymują także dodatkowe premie za mieszkanie i podróże, które podlegają opodatkowaniu. Ponadto otrzymują również emerytury. Kilku senatorów zarabia nawet do 6 800 euro miesięcznie. Są to bardzo skromne pensje w porównaniu z 74 000 funtów brytyjskiego parlamentarzysty. Istnieją jednak pewne wyjątki. Chociaż podstawowe wynagrodzenie deputowanego wynosi 2 813 EUR miesięcznie, przysługują mu różne dodatki. Na przykład deputowany może otrzymywać nieopodatkowane dodatki na zakwaterowanie i podróże, a także dodatek na taksówkę. Niektórzy członkowie parlamentu mogą otrzymywać emerytury, ale nie są one gwarantowane. W Hiszpanii wynagrodzenie tych wybieralnych urzędników zależy w dużej mierze od wykonywanej przez nich pracy.

Ile zarabia Opiekunka starszej w Polsce? Jeśli spojrzymy na statystyki wynagrodzeń Opiekunka starszej w Polsce od 18 października 2023, przeciętny pracownik zarabia 55 644 zł; dokładniej mówiąc stawka wynagrodzenia to 4637 zł na miesiąc, 1159 zł na tydzień, lub 28,98 zł na godzinę. O nas Forum służy Opiekunom osób starszych już 7 rok! W tym czasie napisali oni (Wy) 356 tysięcy postów w blisko 49 tysiącach tematach, tworząc ogromne kompendium praktycznej wiedzy o pracy w opiece w Niemczech i Szwajcarii. To przy wsparciu Społeczności forum powstały Stelomierze, Rankingi opinii, Mapa Opiekunów i pierwszy w branży opiekuńczej multiFormularz, pozwalający aplikować jednym kliknięciem do wielu agencji na raz, będący uzupełnieniem działu pracy, w którym oferty pracy w Niemczech, Szwajcarii, Austrii i we Włoszech publikuje ponad 50 sprawdzonych firm i agencji pracy. ^{Ile zarabia Opiekunka przedszkolna w Polsce? Jeśli spojrzymy na statystyki wynagrodzeń Opiekunka przedszkolna w Polsce od 1 listopada 2023, przeciętny pracownik zarabia 44 052 zł; dokładniej mówiąc stawka wynagrodzenia to 3671 zł na miesiąc, 918 zł na tydzień, lub 22,94 zł na godzinę.}

Planując stałe osiedlenie się w Hiszpanii, szczególnie całą rodziną, warto wiedzieć, w jaki sposób można uzyskać zasiłek rodzinny. Na wstępie należy ustalić podstawowe warunki otrzymywania zasiłku rodzinnego. Otóż w Hiszpanii zasiłek rodzinny można pobierać do czasu ukończenia przez dziecko 18 lat. Przekroczenie tego wieku jest możliwe tylko w sytuacji, kiedy dziecko jest niepełnosprawne na poziomie minimum 65%. Warto podkreślić, że dla prawa hiszpańskiego nie ma znaczenia czy rodzice są rodzicami biologicznymi dziecka, czy też rodzicami przybranymi. Opiekun na równi z rodzicem może taki zasiłek pobierać. Rodzice lub opiekunowie są tak długo upoważnieni do pobierania świadczenia rodzinnego jak długo zamieszkują legalnie w zasiłku i maksymalna wysokość dochodówZasiłek rodzinny w Hiszpanii, podobnie jak w wielu innych krajach, uzależniony jest przede wszystkim od zarobków rodziców. Zasiłek rodzinny jest wypłacany, jeśli roczny dochód rodziców wychowujących jedno dziecko nie przekracza 9 328,39 euro brutto. Limit dochodów rośnie o 15 proc. przy następnym wychowywanym dziecku. W przypadku rodzin wychowujących troje dzieci wzrasta do kwoty 15903,65 euro, a każde następne dziecko zwiększa go o kwotę 2575,95 euro. Limit dochodów nie jest stosowany przy dziecku niepełnosprawnym i dziecku rodzinny wynosi 291 euro rocznie (24,25 euro miesięcznie)Rodzice, którzy chcą pobierać zasiłek rodzinny powinni zgłosić się w jednym z centrów informacji i zabezpieczenia społecznego (Instituto Nacional de la Seguridad Social) z następującymi dokumentami:dowód tożsamościkarta pobytu lub pozwolenie na pobyt w Hiszpaniikarta wydana przez urząd skarbowy (Tarjeta de identificacion fiscal)aktualna książeczka rodzinna lub karta dzieci z tytułu rezydencji w Hiszpaniizaświadczenie z urzędu miasta, stwierdzające miejsce zamieszkania rodziców. Opisz nam swój problem i wyślij zapytanie.

.